Uzasadnienie
SA/Rz 1351/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r., [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2003 r., [...] stwierdzającą brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej – raka nosogardzieli u R. R. W uzasadnieniu własnej decyzji organ II instancji wskazał, że utrzymanie w mocy decyzji Państwowego Inspektora Sanitarnego jest konsekwencją stwierdzenia w postępowaniu odwoławczym, że decyzja organu I instancji odpowiada prawu. W szczególności organ odwoławczy podzielił argumentację uzasadnienia zaskarżonej decyzji i wskazał, że podstawą odmowy rozpoznania choroby zawodowej u R. R. było stwierdzeni jednostek specjalistycznych uprawnionych do orzekania o chorobie zawodowej, braku dowodów na obecność czynników rakotwórczych w środowisku pracy, które w świetle obecnej wiedzy medycznej mogłyby być czynnikami etiologicznymi rozpoznanej u odwołującej się choroby zawodowej.
Ustalone w ramach postępowania czynniki szkodliwe, które mogły działać na organizm odwołującej w miejscu pracy, czyli formaldehyd i pył drzewny nie mogły być podstawą do wydania decyzji stwierdzającej chorobę zawodową, gdyż pył drzewny z niewielkimi domieszkami pochodził z drzewa miękkiego. Ten rodzaj pyłu drzewnego w świetle ustaleń medycznych nie jest czynnikiem rakotwórczym, choć może działać drażniąco na układ oddechowy. Także drugi z czynników oddziałujących w środowisku pracy odwołującej formaldehyd nie jest czynnikiem rakotwórczym, gdyż nie został umieszczony w wykazie jako czynnik rakotwórczy tylko jako prawdopodobnie rakotwórczy, ale w świetle wiedzy medycznej brak jest dowodów wskazujących na częstotliwość występowania chorób nowotworowych nosogardzieli w związku z działaniem w środowisku formaldehydów.
Z decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nie zgodziła się R. R. W skardze do NSA OZ w Rzeszowie wniosła o rozpatrzenie jej sprawy. W uzasadnieniu wskazała, że pracując w Zakładzie Tworzyw Sztucznych "[...]" w P. w latach 1974-1997 r., narażona była na działanie czynników szkodliwych takich jak: pylenie, hałas, wibracje, opary formaldehydu, gorący mikroklimat oraz innych czynników. Warunki te wpływały niekorzystnie na jej zdrowie, dlatego ciągle przez ten okres leczyła się na przewlekłe zapalenie gardła, krtani o podłożu alergicznym. Schorzenia te z biegiem czasu przekształciły się w raka nosogardzieli. Z tego powodu skarżąca zażądała przebadania pod kątem alergii i uczulenia na formaldehyd.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wniosku przywołał argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi R. R., gdyż skarga wniesiona do NSA OZ w Rzeszowie nie została przez ten Sąd rozpoznana do dnia 1 stycznia 2004 r. Sąd administracyjny rozpoznając skargę zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: prawo o p.s.a., nie jest związany zarzutami skargi, jej podstawą prawną, ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sąd rozpoznaje skargę w granicach danej sprawy badając zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z obowiązującym porządkiem prawnym.
Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nie narusza prawa dlatego skarga nie mogła być uwzględniona. W zaskarżonej sprawie kwestiami spornymi między skarżącą a organem pozostaje ocena stwierdzonych w miejscu pracy warunków i ich wpływ na pojawienie się choroby – raka nosogardzieli. Zatem przedmiotem sporu jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy warunkami w środowisku pracy a pojawieniem się choroby.
Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję bada jej zgodność z obowiązującym prawem, zatem nie ma uprawnień do wypowiadania się o meritum, czyli związku pomiędzy stwierdzonymi warunkami w środowisku pracy, a prawdopodobieństwem wystąpienia choroby. Sąd może tylko ocenić, czy organy ustalające taki związek lub odmawiające jego ustalenia, postępowały zgodnie z prawem.
Ocena zaskarżonej decyzji z tego punktu widzenia musi prowadzić do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja poprawnie określa brak związku pomiędzy występującymi na stanowisku pracy czynnikami, a chorobą skarżącej. Ustalenie relacji pomiędzy czynnikiem wywołującym chorobę, a pojawieniem się choroby przekazane zostało do właściwości specjalistycznych jednostek i tylko one mogą w tym zakresie czynić ustalenia. W sprawie będącej przedmiotem skargi organy zasięgały opinii w Instytucie Medycyny Pracy i w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy. Obie jednostki w sposób jednoznaczny wypowiedziały się przeciw stwierdzeniu podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, przy czym w orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy z dnia 17 czerwca 2003 r., [...] jednoznacznie stwierdzono brak związku pomiędzy poczynionymi w postępowaniu ustaleniami odnośnie czynników rakotwórczych, a pojawieniem się u skarżącej raka nosogardzieli.
Wskazano nadto, że zgodnie z przepisami prawa ustalenie choroby zawodowej możliwe jest tylko wtedy, gdy zostanie ustalone, że w środowisku pracy istniały czynniki skutkujące pojawieniem się choroby. Brak takich czynników nie daje podstaw do ustalenia choroby zawodowej. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w przypadku skarżącej. Dochodzenie epidemiologiczne nie wykazało istnienia czynników rakotwórczych, a to oznacza, że nie można ustalać związku przyczynowego między chorobą, a warunkami pracy.
Oceniając decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego stwierdzić również należy, że wydano ją w postępowaniu, które spełnia warunki prawem przewidziane, zatem nie można organom zarzucić naruszenia zasad i reguł postępowania administracyjnego, a tylko takie uchybienia dawałyby podstawę do uchylenia decyzji przez Sąd. Zwrócić należy uwagę, że skarżąca w skardze wskazuje na alergiczne podłoże swojej choroby i domaga się poddania badaniu alergologicznemu. Sąd zauważa, że poprawność zaskarżonej decyzji, może być oceniana tylko z punktu widzenia przedmiotu, który był objęty postępowaniem administracyjnym. Tam organy rozstrzygały związek pomiędzy istnieniem pyłu drzewnego i formaldehydów, a występowaniem u skarżącej raka nosogardzieli. Postępowanie nie dotyczyło alergii, toteż pod tym kątem Sąd nie może oceniać zapadłych decyzji.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak na wstępie mając na względzie art. 151 prawa o p.s.a.