Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- I. Skarga Emilii P. podlega odrzuceniu.
Skarżąca została wezwana o uiszczenie wpisu od skargi z pouczeniem, że brak wpisu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie o wpis zostało doręczone Emilii P. w dniu 21.07.1998 r. i pomimo upływu terminu wpis nie został uiszczony.
Z tych względów skarga podlega odrzuceniu, w oparciu o przepis art. 27 ust. 2 i art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w zw. z art. 16 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./.
II Skarga Krzysztofa M. zasługuje na uwzględnienie z innych jednak przyczyn niż te, na które wskazuje.
Stosownie do przepisu art. 21 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga podlega uwzględnieniu. a decyzja lub postanowienie uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego. które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, względnie inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy /art. 22 ust. 2 ustawy o NSA/. Taki zakres kontroli wynika z uregulowania zawartego w art. 51 wskazanej ustawy, gdzie Sąd nie jest związany granicami skargi.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że postępowanie obarczone jest wadą dającą podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego z przyczyny określonej przepisem art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa.
Z zebranego materiału w sprawie wynika bowiem (...) że stronami postępowania - poza skarżącymi - byli jedynie (...), to jest niektórzy właściciele sąsiadujących działek, którym organ odwoławczy doręczył zaskarżoną decyzję, a uprzednio zawiadomił o wyznaczonej na dzień 22.05.1998 r. rozprawie administracyjnej.
Bogate orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące stron w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a następnie o zatwierdzenie projektu i udzielenie pozwolenia na budowę jednoznacznie wskazuje, że stroną w takich sprawach są właściciele nieruchomości sąsiednich oraz użytkownicy wieczyści takich nieruchomości. W niektórych przypadkach status strony mogą mieć również właściciele czy użytkownicy wieczyści działek nie sąsiadujących bezpośrednio z inwestycją o ile wykażą, że przyszłe rozstrzygnięcie może dotyczyć ich interesu prawnego lub obowiązku. Ostatnio wymieniona sytuacja zachodzi w przypadku skarżącego Krzysztofa M., którego nieruchomość nie graniczy bezpośrednio z działką objętą wnioskiem lecz jest obciążona służebnością drogową na rzecz działki wnioskodawcy.
Jak już wyżej wskazano, nie wszyscy właściciele czy też użytkownicy wieczyści brali udział w toczącym się postępowaniu, przy czym istnieją rozbieżności w dokumentach, czy po stronie północnej działki objętej wnioskiem znajduje się działka nr 18/12 czy też 19/12. Kwestia ta wymaga więc wyjaśnienia,
Zatem wobec istnienia podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa, zaskarżona decyzja została uchylona w oparciu o art. 22 ust. 2 pkt 2 ustawy o NSA.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi sprowadzającego się do zakresu służebności drogowej stwierdzić należy, że zalegający w aktach wypis z ksiąg wieczystych dotyczący służebności, nie dawał podstawy organom administracyjnym do odmowy udzielenia pozwolenia. Treść służebności nie została bowiem w żaden sposób określona i dotyczy to nie tylko szerokości szlaku służebnego ale również sposobu wykonywania przejazdów. Tym samym jednostronne nakazy czy zakazy właściciela nieruchomości obciążonej - bez orzeczenia sądu powszechnego - nie mogą odnieść zamierzonego skutku.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku na podstawie powołanych wyżej przepisów.