Uzasadnienie
SA/Rz 1380/02
Uzasadnienie
Decyzją z [...] czerwca 2002 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2002 r., [...] ustalającą dla Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w P. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n. budowa przewodu tłocznego ścieków przemysłowych z Zakładu P. do oczyszczalni ścieków. W uzasadnieniu własnej decyzji Kolegium wskazało, że decyzja Prezydenta Miasta nie narusza prawa, gdyż inwestycja objęta decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest zgodna z planem miejscowym.
Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do NSA OZ w Rzeszowie wnieśli: S. S., H. K. i S. S. Skarżący wnieśli o nierealizowanie wskazanej inwestycji, bowiem nie wyrażają na nią zgody. Brak zgody uzasadnili stwierdzeniem, że ich nieruchomości są nadmiernie obciążone instalacjami i wykopami, a nikt z nimi nie ustalał na jakich zasadach, mają zgodzić się na budowę przewodu ściekowego /tłocznego/.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie podnosząc argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm./ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi, gdyż skargi wniesione do NSA OZ w Rzeszowie nie zostały przez ten Sąd rozpoznane do 1 stycznia 2004 r.
Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ dalej: prawo o p.s.a., Sąd rozpoznaje na skutek skargi sprawę w jej granicach, nie będąc związany wskazaną przez stronę podstawą prawną, zarzutami ani sformułowanymi w skardze wnioskami.
Wychodząc z tak określonych granic sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdza, że skargi podlegają uwzględnieniu, aczkolwiek z innych powodów niż w nich określone. Sąd uchyla decyzje organów I i II instancji, gdyż decyzje w tych instancjach zapadły z naruszeniem przepisów postępowania, a naruszenie to ma wpływ na wynik sprawy.
Faktem niewątpliwym jest, że z wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wystąpiło Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w P. Wnioskodawca ten nie działał osobiście tylko przez pełnomocnika Biuro Obsługi Inwestycji spółka z o.o. w P. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu podpisał Prezes Zarządu B. G. – Dyrektor. W aktach sprawy brak pełnomocnictwa dla podmiotu podpisującego wniosek. Brak taki w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest nieusuwalny, gdyż wadliwie udzielono pełnomocnictwa co do zasady.
Art. 33 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że pełnomocnikiem strony może być tylko osoba fizyczna, a to oznacza, że wniosku Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji spółka z o.o. w P. nie mogło złożyć Biuro Obsługi Inwestycji w P. będące spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Z treści wniosku wynika, że Biuro Obsługi Inwestycji w P. działa jako inwestor zastępczy na rzecz i w imieniu Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w P. Sytuacja taka w świetle treści art. 33 § 1 k.p.a. jest niemożliwa. Dla poprawności pełnomocnictwa imieniem Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji powinna działać osoba fizyczna mógłby to być nawet Prezes Zarządu Biura Obsługi Inwestycji, ale w postępowaniu administracyjnym to on powinien działać w imieniu mocodawcy, a nie spółka w której pełni funkcję prezesa.
Przepisy procedury administracyjnej nie dopuszczają sytuacji, aby pełnomocnikiem strony była osoba prawna.
Z tego powodu zapadłe decyzje w obu postępowaniach ocenianych przez Sąd naruszają prawo, a to prowadzi do stwierdzenia, że wydano je pomimo braku wniosku /skutecznego/ o ich wydanie. Z tego względu Sąd był zobowiązany także decyzje usunąć z obrotu prawnego i musiał skargi uwzględnić mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ prawa o p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 prawa o p.s.a.