Uzasadnienie
Wojewoda T. postanowieniem z dnia 27 maja 1998 r. (...) na podstawie art. 58 par. 1 Kpa, art. 59 par. 1 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku Zenona i Krystyny N. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w J. L. z dnia 20 marca 1998 r. (...) w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego dla Agnieszki i Tomasza J. na działce nr 369 położonej w J. L. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wyżej opisanej decyzji.
W uzasadnieniu przytoczył, że nie zostały uprawdopodobnione przyczyny powodujące uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Wskazał że nie zostały przedłożone żadne dokumenty świadczące o chorobie w okresie objętym odwołaniem, a z treści oświadczenia złożonego przez Agnieszkę i Tomasza J. z dnia 7 maja 1998 r. ustalono, że w tym czasie wnioskodawcy widziani byli na ulicach miasta J. L. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - skarżący Zenon N. nie precyzując weryfikacji zaskarżonego postanowienia, podtrzymał zarzuty tak jak w wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a nadto wyjaśnił że nie posiada żadnego dowodu na fakt choroby, ponieważ lekarstwa na grypę kupował bez recepty. Zarzucił jednocześnie niewłaściwe ustalenie przez organ daty nadania odwołania od decyzji I instancji i wskazał jako właściwą datę dzień 17 kwietnia 1998 r., a nie jak organ przyjął dzień 20 kwietnia 1998 r.
W dalszej części skargi podniósł zarzuty merytorycznego rozstrzygnięcia decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda T. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując uzasadnienie jak w zaskarżonym postanowieniu. Wskazał jednocześnie że faktycznie błędnie organ przyjął datę nadania odwołania jako dzień 20 kwietnia 1998 r. zamiast 17 kwietnia 1998 r., niemniej jednak i tak termin do wniesienia odwołania nie został zachowany, bowiem upłynął on w dniu 13 kwietnia 1998 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga skarżącego Zenona N. jest uzasadniona.
Zakres Sądowej kontroli decyzji administracyjnej z mocy art. 21 ustawy dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym sprowadza się do badania pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Oznacza to, że decyzja podlega uchyleniu jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, względnie inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy art. 22 ust. 2 cyt. ustawy/. Dokonując kontroli we wskazanym zakresie i nie będąc przy tym związany granicami skargi /art. 51 ustawy o NSA/ Sąd stwierdził. iż przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia doszło do naruszenia przepisów postępowania, których naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie do przepisu art. 129 par. 1 i par. 2 Kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Sąd stwierdza, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w J. L. z dnia 20 marca 1998 r. (...) w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego dla Agnieszki i Tomasza J. na działce nr ewid. 369 położonej w J. L. została doręczona jako stronie postępowania Zenonowi N. w dniu 30 marca 1998 r. /dowód zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych/.
Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 13 kwietnia 1998 r., a ponieważ jest to dzień wolny od pracy /niedziela /,zatem zgodnie z art. 57 par. 4 Kpa za ostatni dzień tegoż terminu należy przyjąć dzień 14 kwietnia 1998 r.
Odwołanie od wyżej opisanej decyzji wpłynęło do organu I instancji w dniu 20 kwietnia 1998 r., które zostało nadane w urzędzie pocztowym w J. L. w dniu 17 kwietnia 1998 r. i taki też termin przyjął organ odwoławczy stosownie do art. 57 par. 5 Kpa.
Natomiast błędnie organ odwoławczy przyjął dzień upływu terminu do wniesienia odwołania jako dzień 13 kwietnia 1998, zamiast 14 kwietnia 1998 r., bowiem dzień 13 kwietnia 1998 r. jest dniem wolnym od pracy i stosownie do art. 57 par. 4 Kpa jest to dzień 14 kwietnia 1998 r. Wobec uchybienia temu terminowi został złożony wniosek przez Zenona N. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zgodnie z treścią art. 58 par. 1 i par. 2 Kpa w razie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy.
Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był terminem.
Na podstawie akt administracyjnych Sąd stwierdził, iż skarżący wniosek o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem złożył w dniu 17 kwietnia 1998 r. nadając; go w Urzędzie Pocztowym w J. L., a zatem zachował termin 7 dniowy od dnia ustania przyczyny uchybienia temu terminowi, oraz dokonał czynności określającej ten termin tj. złożył odwołanie od decyzji organu 1 instancji.
Kwestią sporną jest "uprawdopodobnienie, iż uchybienie nie nastąpiło z winy skarżącego".
Termin "uprawdopodobnienie" nie został zdefiniowany w kodeksie postępowania administracyjnego, zatem interpretacja tego sformułowania zdaniem Sądu nie wymaga udowodnienia istnienia faktu. Zachowanie szczegółowych przepisów o postępowaniu dowodowym nie jest konieczne, ilekroć ustawa przewiduje uprawdopodobnienie zamiast dowodu. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie dającym pewności lecz tylko wiarygodność tj. prawdopodobieństwo twierdzenia o jakimś fakcie. Regułą jest dowód, uprawdopodobnienie jest wyjątkiem na korzyść tej strony, która powołuje się na ten fakt. Prawo nie rozstrzyga kwestii jaki stopień prawdopodobieństwa jest dostateczny do uznania, że pewien fakt jest uprawdopodobniony. Wystarczy więc każdy stopień prawdopodobieństwa, nawet najmniejszy, który uzna za dostateczny. /Komentarz do Kodeksu Postępowania Administracyjnego - Zbigniew Janowicz str. 196 i 197/.
Skarżący w wniosku o przywrócenie terminu dowodził, iż rozchorował się na grypę, liczy lat 76 oraz nie korzystał z lekarza a jedynie z lekarstw wykupionych w aptece bez recept.
Zdaniem Sądu istnieje prawdopodobieństwo twierdzeń skarżącego w wykazaniu w uchybieniu terminu nie z jego winy, niemniej jednak organ mając wątpliwości winien przeprowadzić postępowanie dowodowe tj. przesłuchać skarżącego na powyższą okoliczność.
Orzekający w sprawie organ odwoławczy uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie nie nastąpiło z jego winy, a stanowisko to oparł o oświadczenie zainteresowanych stron Agnieszkę i Tomasza J., naruszając tym samym przepisy postępowania, bowiem ze strony organu nastąpiła dowolność oceny stanu faktycznego i wnioski zostały niewłaściwie wyciągnięte.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy przesłuchać zarówno na powyższą okoliczność Zenona N. oraz Agnieszkę i Tomasza J. i dopiero tak zebrany materiał dowodowy pozwoli na wydanie stosownego postanowienia.
Skoro przy wydaniu zaskarżonego postanowienia doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 77 i art. 80 Kpa w zw. z art. 58 par. 1 i par. 2 Kpa, których naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy należało uchylić zaskarżone postanowienie stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono po myśli art. 55 ust. 1 cyt. ustawy o NSA.