Uzasadnienie
SA/Rz 1387/02
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] V 2002 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania B. K. od decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] IV 2002 r. znak [...] odmawiającej przyznania świadczenia pieniężnego w postacie zasiłku celowego, utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji, powołując jako podstawę prawną przepis art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2a ust. 1 pkt 2 i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 29 XI 1990 r. o pomocy społecznej /Dz. U. Nr 64, poz. 414/.
Z akt administracyjnych oraz uzasadnienia decyzji wynika, że B. K. mieszka z mężem i czteroletnią córką w domu prywatnym w S. Na dochód trzyosobowej rodziny składa się wynagrodzenie za pracę J. K. 918,23 zł netto oraz zasiłek rodzinny 41,20 zł co łącznie daje dochód rodziny 959,43 zł miesięcznie.
Podstawą przyznania zasiłku celowego jest przepis art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej.
Przepis ten stanowi, iż w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może zostać przyznany zasiłek celowy w szczególności na pokrycie kosztów leków, leczenia, remontu mieszkania /.../.
Prawo do świadczeń z pomocy społecznej zgodnie z art. 4 ust. 1 cyt. ustawy przysługuje osobom, które spełniają określone kryterium dochodowe, o ile równocześnie występuje jedna z okoliczności wymienionych w art. 3 pkt 2-11 ustawy.
Zaś dochodem rodziny zgodnie z art. 2a ust. 1 pkt 2 jest suma miesięcznych dochodów osób w rodzinie z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku.
Ustalone wg art. 4 kryterium dochodowe dla tej rodziny wynosi 895 zł.
Brak jest również podstaw do uznania sytuacji rodziny odwołującej się za szczególnie uzasadniony przypadek umożliwiający przyznanie specjalnego zasiłku celowego w oparciu o art. 31a ustawy.
W odwołaniu od tej decyzji B. K. wniosła o jej zmianę albowiem zarobek uzyskiwany przez jej męża jest wyższy o 10 zł od ustalonego kryterium dochodowego.
Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję przytaczając identyczną argumentację.
W skardze do NSA skarżąca B. K. nie wskazała kierunku jej weryfikacji. Dodała, iż zazwyczaj zarobek męża jest dużo niższy, a tylko teraz na "chwilę" jest lepszy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które powołano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący może cofnąć skargę a cofnięcie skargi wiąże sąd.
Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności – art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.
Pismem z dnia 12 lipca 2004 r. skarżąca B. K. zwróciła się o "odwołanie sprawy" – jak napisała.
Nie zachodzą również okoliczności świadczące o tym, że cofnięcie skargi ma na celu obejście prawa.
Zaś jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania – art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 364 ze zm./ Sąd umorzył postępowanie sądowe.