Uzasadnienie
SA/Rz 1394/02
Decyzją z dnia [...] maja 2002r. [...] Izba Skarbowa, po rozpoznaniu odwołania "A.", uchyliła decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2001r. znak [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2000r. i określiła kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, kwotę zaległości podatkowej, odsetki za zwłokę oraz ustaliła dodatkowe zobowiązanie podatkowe.
Jako podstawę materialnoprawną decyzji orzekający w sprawie organ powołał art. 6 ust.6, art. 10 ust. 2, art. 15 ust. l i ust. 3, art. 16 ust. l pkt. l, art. 19 ust. l i ust. 3 pkt l i art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ oraz § 48 i § 49 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 156, poz. 1024 ze zm./.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że "A." z naruszeniem art. 19 ust. l ustawy o VAT odliczyły od podatku należnego podatek wykazany w dokumencie SAD, gdzie nadawcą jest firma "B." z Holandii dostarczająca na swój koszt i nieodpłatnie do "A." materiały przeznaczone do uszlachetniania czynnego. Wynika z tego, że podatnik dokonał odliczenia podatku VAT z naruszeniem art. 19 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Konsekwencją odliczenia podatku VAT niezgodnie z przepisem art. 19 ust. l ustawy, jest powstanie zaległości podatkowej od której naliczane są odsetki za zwłokę a także ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 27 ust. 6 ustawy o VAT.
Na decyzje tę "A." złożyły skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji a także utrzymującej w mocy decyzję Inspektora kontroli Skarbowej w części odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentu SAD gdzie nadawcą była firma "B." z Holandii.
Decyzji tej skarżąca zarzuciła naruszenie art. 19 ust. l i ust.2, art. 25 ust. l i art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 50, poz. 11 ze zm./, a także art. 122 oraz art. 210 § l pkt.6 i ust.4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm./.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 19 ust. l i 2 ustawy o VAT podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 15 ust.2, a w przypadku importu-suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego, z uwzględnieniem kwot wynikających z decyzji o których mowa w art. 11 b ustawy o VAT.
W ocenie skarżącej posiadała ona dokumenty odprawy celnej SAD wymagane do dokonania odliczenia podatku naliczonego, w których określony był podatek naliczony i na podstawie tych dokumentów faktycznie dokonano odliczenia. Zdaniem skarżącej, żaden przepis nie wymaga aby import wiązał się z wymogiem nabycia towaru aby powstał obowiązek podatkowy. Powołując się na orzecznictwo NSA skarżąca naprowadziła, że sam import towarów stanowi przedmiot opodatkowania i nieważne jest, czy towar został nabyty odpłatnie czy nieodpłatnie i czyją jest własnością.
Nadto skarżąca zarzuciła decyzji brak jakiegokolwiek uzasadnienia w przedmiocie ustalenia dodatkowego podatkowego co narusza treść art. 210 § l pkt.6 i § 4 Ordynacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w decyzji dodatkowo naprowadzając, że na podstawie art. 30 i 49 ustawy o NSA zarówno uchwała NSA jak również wyroki NSA wiążą wyłącznie w danej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.
Stosownie do treści art. l § l i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlega uwzględnieniu.
Przepis art. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 11 poz. 50 ze zm./, w brzmieniu obowiązującym w 2000r. stanowi słowniczek pojęć, wprowadzonych przez ustawodawcę dla potrzeb ustawy o VAT. Tak więc przez import towarów /art. 4 pkt.3/ rozumie się przywóz towarów na polski obszar celny, w tym również w wykonaniu czynności określonych w art.
16. Oznacza to, że opodatkowaniu podlega sam przywóz towarów z zagranicy czyli czynność faktyczna, a nie czynność prawna nabycia towaru, która musi pozostawać poza zainteresowaniem polskiego ustawodawcy z powodu zasady terytorialności opodatkowania. Import towaru uregulowany jest odmiennie niż eksport towaru gdyż w świetle art. 4 pkt. 4 ustawy o VAT przez eksport należy rozumieć potwierdzony przez graniczny urząd celny wywóz towarów z polskiego obszaru celnego w wykonaniu czynności określonych w art. 2 ust. l i 3. Analiza wyżej powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że import towarów, odmiennie niż eksport, nie jest zależny od sposobu nabycia towaru za granicą, a więc nie ma wpływu na obowiązek podatkowy importera, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Ten ostatni jednak, tak jak wszystkie wyjątki w prawie podatkowym traktować należy ściśle, a w przypadku braku przepisu ustawowego o wyłączeniu prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru przyjąć należy że podstawę stanowi zgodnie z art. 19 ust.2 ustawy o VAT - suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego. Wyjątku w prawie podatkowym nie można konstruować jedynie na podstawie reguł wykładni /patrz Uchwała Składu siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2002r. FPS 4/02, ONSA 2003/1/7/.
Z przyczyn wyżej podniesionych Sąd działając na podstawie art. 132, art. 142 § l, art. 145 § l pkt 1 lit. a, art. 152, art. 200, art. 211 i art. 212 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak w sentencji.