Uzasadnienie
SA/Rz 1444/02
Uzasadnienie
Decyzją z [...] czerwca 2002 r., [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r., [...] udzielającą Z. i S. B. pozwolenia na użytkowanie stacji paliw płynnych i gazu propan-butan na działkach nr 658/3, 658/10 i 658/12 położonych w K. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzja Starosty Powiatu [...] nie narusza prawa, gdyż pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego jest odmiennym i odrębnym co do istoty postępowaniem w stosunku do pozwolenia na budowę. Kwestionowanie przez odwołujących Z. i C. P. decyzji pozwalającej na wznowienie robót budowlanych nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie pozwolenia na użytkowanie. Z tego względu Wojewoda nie dopatrzył się podstaw do uchylenia decyzji.
Z rozstrzygnięciem Wojewody nie zgodzili się Z. i C. P. W skardze do NSA OZ w Rzeszowie wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem i wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpatrzenia sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że nie uczestniczyli w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na wznowienie robót i z tego względu uważają, że istnieje podstawa do zakwestionowania decyzji zezwalającej na użytkowanie stacji paliw.
Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu własnej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi Z. i C. P., gdyż skarga złożona do NSA OZ w Rzeszowie nie została przez ten Sąd rozpoznana do dnia 1 stycznia 2004 r.
Sąd rozpoznając skargę stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270/ dalej prawo o p.s.a., rozpoznaje sprawę w jej granicach nie będąc związany podstawą prawną skargi, jej zarzutami i wnioskami.
Tak wyznaczony zakres sądowej kontroli zaskarżonej decyzji pozwala stwierdzić, że skarga Z. i C. P. jest zasadna, aczkolwiek z innych powodów niż podniesione w skardze. W trakcie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie skarżący C. P. poinformował Sąd, że w dniu 19 listopada 2003 r. zapadł przed NSA OZ w Rzeszowie wyrok, sygn. akt SA/Rz 1197/01 w sprawie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, w którym Sąd uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2001 r. zezwalającą Z. i S. B. na wznowienie robót budowlanych przy budowie stacji paliw płynnych i gazu.
Pojawienie się w trakcie rozpoznawania sprawy przez Sąd nowego faktu – wyroku uchylającego decyzję zezwalającą na wznowienie robót, skutkuje koniecznością uwzględnienia tej okoliczności przez Sąd. Wprawdzie z punktu widzenia procesowego postępowanie, w którym zapadła zaskarżona decyzja i postępowanie o pozwolenie na wznowienie robót budowlanych są odrębnymi sprawami administracyjnymi, jednak nie są to sprawy rozłączne. Wydanie decyzji zezwalającej na użytkowanie obiektu budowlanego jest możliwe tylko wówczas, gdy obiekt budowlany istnieje, a jego realizacja jest zgodna z przepisami prawa. Inaczej rzecz ujmując niemożliwa jest sytuacja, aby rozważać kwestie związane z pozwoleniem na użytkowanie w sytuacji, gdy decyzje leżące u podstaw realizacji obiektu nie istnieje, gdyż została uchylona wyrokiem Sądu z 19 listopada 2003 r. Dla Sądu nie pozostawia wątpliwości stanowisko, że postępowanie o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części może być prowadzone tylko wtedy, gdy istnieje ostateczna decyzja pozwalająca na budowę tego obiektu lub zezwalająca na jego dokończenie.
Rzeczywiście w chwili orzekania przez Wojewodę taka decyzja w obrocie prawnym funkcjonowała jednak w momencie orzekania przez Sąd jej nie ma i to jest podstawowy powód uchylenia zaskarżonej decyzji. Stanowisko Sądu jest tym bardziej zasadne, że art. 57 ust. 1 Prawa budowlanego wymaga dołączenia do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o pozwolenie na użytkowanie oświadczeń kierownika budowy o zgodności wykonanego obiektu z projektem, pozwoleniem na budowę oraz przepisami prawa. W przypadku braku decyzji zezwalającej na wykonanie obiektu trudno mówić o zgodności obiektu z postanowieniami takiej decyzji.
Mając na uwadze powyższe okoliczności i treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy prawo o p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie. O kosztach postępowania orzeczono mając na uwadze treść art. 200 ustawy prawo o p.s.a.