Uzasadnienie
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) -powoływanej dalej jako p.s.a,).
Stosownie do powyższego, zgodnie z art. 54 § 3 p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Autokontrola zaskarżonego aktu przez organ, który go wydał, stanowiąca jednocześnie odstępstwo od zasady związania organu wydanym przez siebie rozstrzygnięciem od chwili jego doręczenia lub ogłoszenia, stanowi samodzielne upoważnienie organu administracji do weryfikacji własnych rozstrzygnięć, wiążące się wyłącznie z zaskarżeniem aktu do sądu administracyjnego i to pod warunkiem uwzględnienia skargi w całości, przez co należy rozumieć uwzględnienie skargi co do istoty sprawy. Organ administracji publicznej dokonuje zatem owej autokontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia niejako w zastępstwie sądu administracyjnego, a zatem analogicznie jak Sąd kontroluje w powyższym zakresie jego zgodność z prawem w ramach tej procedury.
U podstaw sprawy będącej przedmiotem zaskarżenia legło postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) września 2003r. nr (...), stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Badając w powyższym zakresie zaskarżone postanowienie, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił własne postanowienie z dnia (...) września 2003r. i stwierdził, że odwołanie skarżącego zostało wniesione w terminie - postanowienie z (...) grudnia 2003r. nr (...). Również w piśmie procesowym będącym odpowiedzią organu odwoławczego na skargę, organ ten uwzględniając powyższe, wniósł o umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że w sprawie istnieje dowód - pismo z 26 czerwca 2003r. skierowane do Urzędu Skarbowego opatrzone prezentatą tegoż Urzędu i wpisaną odręcznie adnotacją: "pozycja 10340a", informujące, że w dniach 27.06.-12.07.2003r. Biuro Rachunkowe będzie nieczynne, a wszelką korespondencję należy kierować na wskazany w piśmie adres, inny niż zgłoszony przez skarżącego w dokumentach do urzędu i oznaczany do kierowania dotychczasowej korespondencji, wskazujący na faktyczne, niewyjaśnione okoliczności w sprawie, uzasadniające żądanie skargi.
Z tych przyczyn Sąd uznał, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 grudnia 2003r. wydane w trybie art. 38 ust. 2 obowiązującej w dacie wydania rozstrzygnięcia ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.) uwzględniło żądanie skargi, a zatem postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zwrot kosztów postępowania sądowego zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego w oparciu o art. 201 § l wyżej cyt. ustawy.