Uzasadnienie
SA/Rz 1794/03
Zaskarżoną decyzją z dnia [...].10.2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...].07.1988 r. Nr [...] zatwierdzającej podział nieruchomości położonych w miejscowości O. gm. P., oznaczonych jako działki nr 155/42 i 155/57.
We wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie skardze z dnia 21.11.2003 r. J. R. wystąpił o uchylenie w/w decyzji SKO oraz decyzji Naczelnika Gminy z uwagi na to, że nie był stroną w postępowaniu podziałowym.
Skarga została wniesiona do Sądu zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji SKO.
W odpowiedzi na skargę z dnia 26.01.2004 r. SKO nie przedstawiając argumentów merytorycznych przemawiających za oddaleniem skargi wniosło o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przysługujących stronie środków odwoławczych. Decyzja ta została wydana przez Kolegium w postępowaniu nadzorczym (I instancja) i wskutek błędnego pouczenia została zaskarżona do Sądu. Ponieważ prawidłowo stronie zgodnie z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego przysługiwało prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy postanowieniem z dnia 21.01.2004 r. SKO sprostowało oczywistą omyłkę w przedmiocie służących stronie środków zaskarżenia. Na tej podstawie, z uwagi na niedopuszczalność skargi, zdaniem SKO wniosek o jej odrzucenie jest uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako przedwczesna podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu na podstawie obowiązujących od dnia 01.01.2004 r. nowych przepisów postępowania sądowo-administracyjnego - ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - powoływanej dalej jako p.s.a.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Za prawidłowe należy uznać zaprezentowane przez SKO w odpowiedzi na skargę stanowisko mające odzwierciedlenie w jego postanowieniu o sprostowaniu oczywistej omyłki, iż skarżącemu zgodnie z regulacją art. 127 § 3 Kpa nie służy odwołanie od decyzji wydanej w I instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarżący zastosował się wprawdzie do błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji o prawie wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, wobec czego to błędne pouczenie nie powinno wywierać negatywnych dla skarżącego skutków prawnych (art. 112 Kpa), to przepis ten nie ma zastosowania w postępowaniu sądowo- administracyjnym i nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi przez sąd wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych (tak w wyroku NSA z 27.02.1988 r. sygn. IV SA792/96). Przez wyczerpanie środków prawnych należy rozumieć stan, w którym stronie nie przysługuje odwołanie ani wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Błędne pouczenie zawarte w decyzji nie może skutecznie konwalidować obowiązku wyczerpania ustawowego trybu do wniesienia skargi, gdyż nie został spełniony formalny warunek jej wniesienia do sądu.
Błąd organu w zakresie prawidłowego pouczenia o trybie zaskarżenia decyzji nie może szkodzić stronie i pozbawiać jej przysługujących praw do kontroli prawidłowości kwestionowanej decyzji.
Stąd też w terminie 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie odrzucenia skargi przez Sąd skarżący może zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o której mowa w decyzji z dnia [...].10.2003 r. z równoczesnym złożeniem tego wniosku (art. 58 Kpa).
Mając powyższe na uwadze Sąd z uwagi na niewyczerpanie ustawowego trybu postępowania skutkującego niedopuszczalnością skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.