Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 11 maja 2005 r., sygn. akt SA/Rz 1815/03

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
Sędzia NSA Stanisław Śliwa przewodniczący
NSA Marian Ekiert AWSA
Jolanta Ewa Wojtyna
st.sekr.sąd.B.Krztoń protokolant
Rozpoznanie
w dniu 11 maja 2005 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi Starosty [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] września 2003 r. Nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz Starosty [...] kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

S.A./Rz 1815/03 U z a s a d n i e n i e

Decyzją [...] z dnia [...] pażdziernika 2001 roku Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nakazał Dyrektorowi Zespołu Opieki Zdrowotnej, jako administratorowi Ośrodka Zdrowia w P., doprowadzenie jakości wody w Ośrodku do wymagań stawianych przez rozporządzenie Ministra Zdrowia z 4 września 2000 roku w sprawie warunków, jakim powinna odpowiadać woda do picia i na potrzeby gospodarcze... (Dz. U. Nr 82 poz.937).

Uchwałami nr [...] z dnia [...] maja 2002 roku i nr [...] z dnia [...] lipca 2002 roku w sprawie przekształcenia Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w S. polegającego na ograniczeniu jego działalności pod względem rodzaju udzielanych świadczeń i zasięgu działania, Rada Powiatu w S. pozbawiła ten podmiot nieruchomości będących w użyczeniu, m.in. działki ewidencyjnej nr 4855/8 o pow. 0,16 ha położonej w P., objętej księgą wieczystą Kw [...], zabudowanej budynkiem Ośrodka Zdrowia w P. W tej sytuacji decyzją [...] z [...] września 2003 roku Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] uchylił w/w decyzję własną z dnia [...] pażdziernika 2001 roku [...],stwierdzając, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Podstawę prawną decyzji stanowi art. 162 par.1 pkt 1 k.p.a.

W uzasadnieniu wskazano,że na mocy wymienionych wyżej uchwał Rady Powiatu w S. nastąpiła zmiana osoby odpowiedzialnej za nieruchomość zabudowaną Ośrodkiem Zdrowia w P., a nałożone decyzją obowiązki stały się bezprzedmiotowe, bowiem nowym administratorem obiektu stał się Zarząd Powiatu [...].

Od tej decyzji wniósł odwołanie Starosta [...]. Wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu odwołania wskazał, że mimo, że Zarząd Powiatu stał się administratorem obiektu, zmiana podmiotu zarządzającego nie ma wpływu na wydaną wcześniej decyzję w sprawie jakości wody, gdyż taka zmiana nie powoduje bezprzedmiotowości decyzji z dnia [...].10.2001 [...]. Równocześnie nie przestaje istnieć przedmiot rozstrzygnięcia zawartego w decyzji, czyli przedmiot stosunku prawnego, który mógłby decydować o uchyleniu decyzji. Decyzja administracyjna wiąże tak długo, jak długo występują elementy decydujące o istnieniu danego, skonkretyzowanego w decyzji stosunku prawnego.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją [...] z dnia [...].10.2003 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...].

Podstawę prawną decyzji stanowi art. 138 par.1 pkt 1 k.p.a., art. 27 ustawy z dnia 14 marca 1985 o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 Nr 90, poz. 575) oraz par.2 ust.1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19.11.2002 w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. Nr 203 poz.1718).

W uzasadnieniu organ wskazał, że bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej. Takim elementem jest strona postępowania, której ustanie przekreśla celowość nałożonego obowiązku, a tym samym zmusza organ I instancji do stwierdzenia bezprzedmiotowości decyzji nakładającej ten obowiązek.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Rzeszowie, Starosta [...] wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W jej uzasadnieniu nadal utrzymuje, że zmiana podmiotu zarządzającego nie ma wpływu na wydaną wcześniej decyzję, a decyzja administracyjna wiąże tak długo, jak występują wymagane elementy decydujące o istnieniu danego, skonkretyzowanego stosunku prawnego.

W odpowiedzi na skargę PWIS podtrzymał stanowisko, że bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to np. z powodu zgaśnięcia podmiotu. W świetle powyższego zasadne było stwierdzenie wygaśnięcia bezprzedmiotowej decyzji przez organ I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści przepisu art. 97 par.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skargi Starosty [...], bowiem skarga wniesiona do NSA OZ w Rzeszowie nie została przez ten Sąd rozpoznana do dnia 1 stycznia 2004 roku. Sąd rozpoznając skargę zgodnie z treścią art. 134 par.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) zwanej dalej P.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 P.p.s.a Sąd uwzględnia skargę na decyzję administracyjną wówczas, gdy jest ona dotknięta naruszeniem prawa materialnego lub przepisów postępowania określonym w tym przepisie.

Poddawszy zaskarżoną decyzję takiej właśnie kontroli, Sąd doszedł do wniosku, że wydano ją z naruszeniem przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Organ I instancji,w decyzji utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy, w podstawie prawnej powołał przepis art. 162 par.1 pk.1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję w I instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa, albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Mimo wyrażnie sformułowanego obowiązku wygaszenia decyzji, organ uchylił swoją poprzednią decyzję mimo, że uchylenie decyzji przez organ odwoławczy następuje na podstawie przepisu art. 138 k.p.a. Zgodnie natomiast z art. 162 par.1 pkt 1 k.p.a. stwierdzenie wygaśnięcia decyzji jest możliwe w sytuacji jej bezprzedmiotowości wynikającej z przepisu prawa albo z ustalenia, że leży to w interesie społecznym lub interesie strony.

W rozpatrywanej sprawie, decyzja z dnia [...].10.2001 [...] nakazująca doprowadzenie jakości wody do wymagań stawianych przez rozporządzenie Ministra Zdrowia z 4 września 2000 roku w sprawie warunków, jakim powinna odpowiadać woda do picia... adresowana była do użytkownika Ośrodka Zdrowia w P. – Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w S.. Wobec zmiany użytkownika obiektu i powierzenia przez Radę Powiatu [...] administracji obiektu Zarządowi Powiatu, Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. słusznie uznał, zdaniem Sądu, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W takiej jednak sytuacji należało wygasić, a nie uchylić decyzję [...].

Organ administracji publicznej obowiązany jest stwierdzić wygaśnięcie decyzji, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki – decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa, albo jej wygaśnięcie leży w interesie społecznym lub interesie strony. Bezprzedmiotowość nie jest więc jedyną przesłanką stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. W piśmiennictwie przyjmuje się, że bezprzedmiotowość wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to m.in. zgaśnięcia podmiotu. Z istoty decyzji administracyjnej wynika, że konieczną przesłanką obowiązywania w czasie decyzji musi być istnienie takiego samego stosunku prawnego, jaki został skonkretyzowany w decyzji.

Zatem – decyzja administracyjna wiąże tak długo, jak długo mamy do czynienia z elementami decydującymi o istnieniu danego, skonkretyzowanego stosunku prawnego / vide – T.Woś, Państwo i Prawo 1992/7/49 nr publ. 20872 /. Likwidacja jednostki organizacyjnej będącej adresatem decyzji, a także utrata przez stronę kwalifikacji niezbędnych do wykonywania przyznanych jej uprawnień – czyni decyzję bezprzedmiotową / czytaj tamże/. Sytuacja zatem, gdy strona, na której spoczywa obowiązek wykonania określonych czynności, przestaje być użytkownikiem obiektu, z którym obowiązek ten jest związany, powoduje w ocenie Sądu bezprzedmiotowość decyzji zobowiązującej do wykonania obowiązku.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, rzeczą organu będzie także ustalenie, czy Starosta [...] ma przymiot strony w postępowaniu w aspekcie przepisu art. 28 k.p.a.

Należy tu wskazać, że obowiązek uzdatnienia wody w Ośrodku Zdrowia nałożony był na podmiot świadczący usługi medyczne. Wymagania bakteriologiczne, fizykochemiczne i organoleptyczne dotyczące jakości wody określa Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 listopada 2002 roku w sprawie wymagań dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi / Dz. U. 02.203.1718/, uchylające rozporządzenie tego Ministra z dnia 4 września 2000. Wprawdzie uchwały Rady Powiatu w S. wymienione wyżej, powierzają zagospodarowanie mienia po ZP ZOZ Zarządowi Powiatu w S., niemniej należy dokonać oceny, czy doprowadzenie jakości wody w Ośrodku w P. w takim zakresie, w jakim zobowiązywała do tego decyzja z dnia [...] pażdziernika 2001 jest celowe i konieczne w sytuacji aktualnego wykorzystania obiektu.

Mając na uwadze powyższe i treść przepisu art. 145 par. 1 pkt.1 lit. a i c P.p.s.a Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Na podstawie art. 152 P.p.s.a Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, o kosztach orzekając na podstawie art. 200 tej ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.