Uzasadnienie
We wniosku, opatrzonym datą 26.04.1999 r., Antoni W. wniósł o sprawdzenie prawidłowości wytyczenia obiektu budowlanego położonego na działce nr 565 przy ul. W. w S., realizowanego przez F. Nadmienił, iż jego zdaniem budowany obiekt jest zbytnio zbliżony do trwale oznaczonej granicy.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wszczął w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne, o czym zawiadomił wnioskodawcę oraz inwestorów Annę i Wojciecha F. Decyzją z dnia 19.07.1999 r., (...), powyższy organ na podstawie art. 105 par. 1 Kpa umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wytyczenia i budowy budynku mieszkalnego położonego na działce nr 565 przy ul. S. w S., realizowanego przez Annę i Wojciecha F. Powołaną decyzję motywował następująco:
Istotnie na działce nr 565 w S., Anna i Wojciech F. budują budynek mieszkalny, na podstawie pozwolenia na budowę z dnia 2.12.1998 r., (...). Oprócz pozwolenia na budowę inwestorzy przedłożyli: dziennik budowy nr 109 w którym zamieszczone są wpisy kierownika budowy Mieczysława S. i uprawnionego geodety Tadeusza K. w przedmiocie wytyczenia obiektu w terenie, operat geodezyjny wytyczenia budynku zgodnie z projektem ZUD nr 781/98, inwentaryzację geodezyjną powykonawczą budynku mieszkalnego.
Po analizie ww. dokumentów, oświadczeniu uprawnionego geodety oraz oględzin w terenie uznał, iż postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe i na podstawie art. 105 par. 1 Kpa umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie.
Od tej decyzji wniósł odwołanie Antoni W. Zarzucił, że granica między jego działką, a działką inwestora biegnie wzdłuż istniejącego ogrodzenia. Odległość budowanego budynku do tego ogrodzenia wynosi 2,7m, a według planu realizacyjnego powinna wynosić 4m, co świadczy o niezgodności realizowanej budowy z prawem budowlanym z 1994 r. i przepisami wykonawczymi do tego prawa.
Podniósł też, że odległość budowanego budynku do jego budynku mieszkalnego wynosi 7,60 m, a powinna wynosić według planu zagospodarowania działki 8 m. Tym samym naruszono par. 12 punkt 6 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych.
Zarzucił też, iż nie było podstaw do rozpoczęcia budowy na podstawie wpisu geodety w sytuacji wątpliwości tego geodety co do zgodności granicy. Geodeta wytyczył granicę niezgodnie z trybem postępowania unormowanym w zarządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 5 sierpnia 1996 r. /M.P. nr 50 poz. 496/ lub aktualnym rozporządzeniem z dnia 14 kwietnia 1999 r. /Dz.U. nr 45 poz. 453/.
Podniósł też, iż do protokołu z oględzin z dnia 7.07.1999 r. nie dołączono szkicu pomiaru w terminie.
(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rz., po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 28.09.1999 r., (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną tej decyzji powołał art. 138 pkt 1 Kpa.
W uzasadnieniu tej decyzji przytoczył, że inwestorzy Anna i Wojciech F. do budowy budynku mieszkalnego na działce nr 565 w S. przystąpili na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 2.12.1998 r., (...), wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w S. Rozpoczęcie budowy nastąpiło po uprzednim geodezyjnym wytyczeniu obiektu w terenie i czynności te wykonał geodeta Tadeusz K. z biura "G.-S.". Dowód tego wytyczenia zalega w aktach sprawy. Inwestorzy posiadają dziennik budowy oznaczony nr 109 z dnia 28.12.1998 r., wydany przez Urząd Rejonowy w S. z wpisem w jego kartę osoby pełniącej funkcję kierownika budowy. W dzienniku tym są również zamieszczone zapisy dotyczące przebiegu robót przy realizowanym budynku mieszkalnym.
Do wyznaczenia usytuowania budynku mieszkalnego posłużyła mapa geodezyjna w skali 1:500, sporządzona przez WODGiK w K. - Filia w S., na której w granicach obszaru oznaczonego ABCD oznaczone zostały punkty przebiegu granic pomiędzy sąsiadującymi nieruchomościami i w stosunku do tych punktów nawiązane zostało wytyczenie ww. obiektu.
Brak zastabilizowanej granicy na gruncie pomiędzy działkami, nie stoi na przeszkodzie w czynieniu ustaleń co do przebiegu granicy w oparciu o prawidłowo sporządzone mapy geodezyjne do celów projektowych, które uwzględniają aktualny stan prawny nieruchomości. W konsekwencji brak granicy na gruncie, nie jest przeszkodą w ustalaniu odległości projektowanej inwestycji od granicy działki sąsiedniej pod kątem zachowania odległości określonych w projekcie zagospodarowania, stanowiącym integralną część pozwolenia budowlanego.
Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./, nie zawiera unormowań co do zachowania odległości między budynkami na działce budowlanej /par. 12 ust. 2/ i w związku z tym zarzut podniesiony w odwołaniu jest chybiony. W konkluzji organ odwoławczy skonstatował, iż były podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 par. 1 Kpa.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Antoni W. w której powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu.
Poza tym zarzucił, że nie można zgodzić się ze stwierdzeniem organu II instancji, iż brak granicy na gruncie nie stanowi przeszkody w ustaleniu odległości od takiej granicy, bowiem w takich sytuacjach granica powinna być wznowiona.
Choć rozporządzenie MGPiB nie normuje odległości między budynkami, to w sytuacji kiedy ta odległość jest umieszczona na projekcie zagospodarowania, tym bardziej należało odległość od budynku zachować jako jedyną pewną odległość.
Podniósł też, iż jego wątpliwości budzi rozstrzygnięcie w postaci umorzenia postępowania. Przepis art. 105 par. 1 Kpa ma zastosowanie gdy postępowanie jest bezprzedmiotowe, tzn. albo strona rezygnuje z wniosku, albo nie istnieją podstawy prawne lub faktyczne do prowadzenia postępowania. W niniejszej sprawie podstawy takie istnieją, a wniosku skarżący nie wycofał. W takiej sytuacji sprawa powinna być rozstrzygnięta merytorycznie. Zarzucił też, że o pierwszej wizji w terenie przeprowadzonej w dniu 7.05.1999 r. nie był powiadomiony, co uniemożliwiło m u obronę jego praw.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wyłożonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo przytoczył, że z mapy geodezyjnej do celów projektowych wynika, że granica pomiędzy działką skarżącego /nr 564/, a działką inwestor /nr 565/ przebiega po linii prostej, a nie po linii ukośnej, jak to wyznacza ogrodzenie w terenie. Przyjmując ten dowód za odpowiadający prawu i mając na uwadze wyrys z mapy ewidencyjnej gruntów trzeba stwierdzić, że odległość ściany budynku mieszkalnego realizowanego przez Państwo F. do granicy działki wynosi 4,50m, co odpowiada warunkom określonym w par. 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i zapewnia skarżącemu ochronę jego praw w zakresie podanym w art. 5 prawa budowlanego z 1994 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek skarżącego, który w podaniu z dnia 26.04.1999 r. wniósł o sprawdzenie czy realizowany na działce nr 565 budynek mieszkalny został prawidłowo wyznaczony w terenie, bo jego zdaniem obiekt ten jest zbytnio zbliżony do trwale oznaczonej granicy z jego działką nr 564. Inwestorami budynku mieszkalnego na działce nr 565 w S. przy ul. R.-S. są Anna i Wojciech F., którzy realizują budowę na podstawie ostatecznej i prawomocnej decyzji (...) z dnia 2.12.1998, wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w S. w sprawie udzielenia wymienionym pozwolenia na budowę tego obiektu. W decyzji tej stwierdzono, że przedmiotowy obiekt budowlany ma być umiejscowiony m. innymi w odległości 4m od granicy z działką nr 564. Skarżący był stroną postępowania administracyjnego w sprawie ww. pozwolenia na budowę. Geodezyjnego wytyczenia tego obiektu w terenie dokonał uprawniony geodeta Tadeusz K. Szczegółowe zasady geodezyjnego wytyczania obiektów budowlanych w terenie są zawarte w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie /Dz.U. nr 25 poz. 133/.
Wskazany geodeta sporządził szkic tyczenia i dokonał odpowiedniego wpisu w dzienniku budowy. Szkic tyczenia znajduje się w aktach administracyjnych. W szkicu tym wskazał m.in. punkty graniczne i uwidocznił granicę prawną między działką nr 565, a działką nr 564, zaś kolorem czerwonym oznaczył istniejące ogrodzenie między tymi działkami. Granica prawna biegnie w linii prostej /tak jak w projekcie zagospodarowania działki nr 565/, zaś ogrodzenie w linii skośnej. Wedle granicy prawnej odległość przedmiotowego obiektu do granicy działki nr 564 przekracza 4m, zaś w stosunku do istniejącego ogrodzenia wynosi: 2,70 i 4,10m /protokół z oględzin z dnia 7.07.1999 r. wraz ze szkicem/. Zdaniem skarżącego granica powinna przebiegać wzdłuż ogrodzenia i w związku z tym należało przyjąć, iż spór w przedmiotowej sprawie dotyczy przebiegu granicy. Tego rodzaju spór co do przebiegu granicy może być rozstrzygnięty wyłącznie w postępowaniu rozgraniczeniowym. Skoro takiego postępowania nie było, przeto wytyczenie obiektu budowlanego w terenie należało dokonać wedle istniejącego stanu prawnego.
Nawiązując do zarzutów podniesionych w skardze należy stwierdzić, iż geodeta wyznaczający obiekt w terenie, wbrew twierdzeniu skarżącego nie miał wątpliwości, co do przebiegu granicy prawnej, która została zakreślona zgodnie z obowiązującą mapą i adekwatnie do projektu zagospodarowania działki. Stosownie do treści par. 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140/ odległość zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami powinna wynosić co najmniej 4m dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi lub 3m jeżeli taka ściana nie ma otworów. Ten warunek jest zawarty w pozwoleniu na budowę i jest zachowany w terenie.
Powołany przez skarżącego par. 12 ust. 6 tego rozporządzenia dotyczy innej sytuacji tzn. takiej kiedy dopuszczalna jest sytuacja usytuowania budynku bezpośrednio przy granicy działki /zgoda właściciela nieruchomości sąsiedniej lub treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego/ i dopiero w takiej sytuacji bierze się pod uwagę odległości między projektowaną zabudową, a istniejącą zabudową na działkach sąsiednich /8m/.
Przy czynności geodezyjnej wytyczania obiektu budowlanego w terenie nie muszą brać udziału właściciele nieruchomości sąsiednich.
Skoro wiec odległość budowanego obiektu od granicy działki nr 564 jest zgodna z pozwoleniem na budowę, a istniejący rzeczywisty spór tyczy się przebiegu granicy, przeto w takiej sytuacji organ trafnie umorzył postępowanie administracyjne /art. 105 par. 1 Kpa/.
W związku z powyższym i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym należało skargę oddalić.