Uzasadnienie
W dniu 5 października 2001r. J.B. złożył do Urzędu Wojewódzkiego w R. wniosek o poświadczenie utraty obywatelstwa polskiego. W piśmie z dnia 15 listopada 2001 r. powyższy Urząd zażądał uzupełnienia wniosku o opłatę skarbową w wysokości 7 zł. lub wystąpienia do Prezydenta Miasta z wnioskiem o zwolnienie go z uiszczenia opłaty skarbowej.
W piśmie z dnia 19 listopada 2001 r., skarżący zwrócił się do Prezydenta Miasta o zwolnienie go z uiszczenia opłaty skarbowej z powodu trudnej sytuacji finansowej.
Prezydent Miasta decyzją z dnia [..] grudnia 2001 r. [..] umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie.
W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że art. 22 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) upoważniający Prezydenta do orzekania zaniechania poboru podatku tj. stosowania ulgi, przed powstaniem obowiązku podatkowego został znowelizowany. Nowelizacji dokonano przepisem art. 5 ust. l ustawy z dnia 8 grudnia 2000r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych, ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, ustawy - Ordynacja podatkowa, ustawy o finansach publicznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych-w związku z dostosowaniem do prawa Unii Europejskiej (Dz.U. Nr 122, poz. 1315) w wyniku której, organ podatkowy I stopnia nie może orzekać w zakresie ulgi w formie zaniechania poboru należności podatkowych. Z tej przyczyny postępowanie stało się bezprzedmiotowe i w oparciu o art. 208 Ordynacji podatkowej organ I instancji umorzył postępowanie.
W odwołaniu od przedmiotowej decyzji J. B. domagał się jej zmiany, przez zwolnienie go z opłaty skarbowej.
Zarzucił, iż decyzja zawiera błędną datę rozstrzygnięcia oraz stanowi pogwałcenie Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]lutego 2002r. [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania Prezydentowi Miasta.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż organ l instancji naruszył art. 121, art. 122, art. 123 i art. 200 §1 Ordynacji podatkowej. Zaskarżona decyzja wydana została bez uprzedniego ustalenia przedmiotu postępowania oraz podano błędną datę rozstrzygnięcia. Organ I instancji uniemożliwił także wypowiedzenie się skarżącemu odnośnie zebranego materiału dowodowego oraz zgłoszonych żądań.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia [...] marca 2002r. [...] Prezydent Miasta Rzeszowa umorzył postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu organ I instancji podniósł, że organem kompetentnym do zwolnienia z opłaty skarbowej był.Urząd Wojewódzki, który przyjął podanie zgodnie z pkt. 12 kolumna 4 cz. I załącznika do ustawy z dnia 9 września 2000r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 86, poz. 960). Wobec czego należało zgodnie z art. 208 ordynacji podatkowej umorzyć postępowanie.
Od przedmiotowej decyzji odwołanie złożył J.B. w którym podniósł, że w sprawie zaistniał spór kompetencyjny pomiędzy.Urzędem Wojewódzkim a Prezydentem Miasta.i domagał się zwolnienia go z opłaty skarbowej.
Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 86, poz. 960), która weszła w życie od 1 stycznia 2001r., szczegółowy wykaz przedmiotów opłaty skarbowej, wysokości stawek od poszczególnych jej przedmiotów oraz zwolnień określa tabela stanowiąca załącznik do tej ustawy.
Punkt 12-sty kolumny IV-tej, część I-sza załącznika stanowi, że zwolnione są od opłaty skarbowej podania i załączniki wnoszone przez osoby, których stan ubóstwa jest znany organowi, który ma załatwić podanie.
Z powyższego wynika, że organem kompetentnym do zwolnienia z opłaty skarbowej był Urząd Wojewódzki.
Ponadto przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują instytucji zwolnienia z zobowiązań podatkowych, a określone w tej ustawie zaniechanie poboru zobowiązań podatkowych oraz umorzenie zaległości podatkowych nie maj ą zastosowania do opłaty skarbowej.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2002r. [...] J.B. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zarzucił iż powstał spór kompetencyjny pomiędzy Urzędem Wojewódzkim a Prezydentem Miasta i domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) skarga podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.
Skarga jest bezzasadna.
J.B. we wniosku z dnia [...] listopada 200 Ir, który wpłynął do Prezydenta Miasta [...] listopada 2001 r, domagał się zwolnienia go z uiszczenia opłaty skarbowej od poświadczenia utraty obywatelstwa polskiego. W dniu złożenia przedmiotowego wniosku zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) w wersji obowiązującej od l stycznia 2001 r., wprowadzonej art. 5 pkt. l ustawy z dnia 8 grudnia 2000r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o dopłatach do oprocentowania niektórych kredytów bankowych, ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, ustawy- Ordynacja podatkowa, ustawy o finansach publicznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych - w związku z dostosowaniem do prawa Unii Europejskiej (Dz.U. Nr 122, poz. 1315), organ I instancji nie był uprawniony do orzekania w zakresie ulgi w formie zaniechania poboru należności podatkowych.
Z tych przyczyn zasadne było umorzenia postępowania przez organ I instancji w oparciu o art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.
Z uwagi na powyższe skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270).