Uzasadnienie
SA/Rz 1934/03
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] X 2002 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych umorzył postępowanie administracyjne powołując jako podstawę prawną art. 105 § 1 K.p.a. w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371/.
W uzasadnieniu naprowadził, że C. J. złożył wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich po terminie przewidzianym w art. 22 ust. 3 cyt. ustawy, zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy C. J. podniósł, iż pismo o przyznanie uprawnień kombatanckich złożył już w 1998 r.
Po podjęciu uprzednio zawieszonego postępowania w sprawie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] V 2003 r.:
- 1) uchylił decyzję własną z dnia [...] X 2002 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego,
- 2) przyznał C. J. uprawnienia określone w cyt. ustawie z tytułu przebywania w obozie hitlerowskim.
Jako podstawę prawną powołano przepis art. 154 K.p.a. w zw. z art. 22 ust. 1 cyt. ustawy, a decyzja została wydana przez organ I instancji.
Z uzasadnienia wynika, że skarżący w ustawowym terminie złożył wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich.
C. J. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ponieważ błędna jest podstawa prawna wydanej decyzji organu. Skarżący domaga się również wydania orzeczenia o odszkodowaniu na zasadzie przepisów art. 160 K.p.a.
Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] X 2003 r. Nr [...] uchylił decyzję własną z [...] V 2003 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Jako podstawę prawną powołano przepis art. 138 § 2 K.p.a., a w uzasadnieniu naprowadził, iż decyzja z dnia [...] V 2003 r. błędnie została wydana w trybie art. 154 K.p.a.
Nie było podstaw do zastosowania tego trybu albowiem decyzja o umorzeniu z [...] X 2002 r. nie była decyzją ostateczną zatem organ był obowiązany rozpatrzyć merytorycznie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy.
C. J. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego tą decyzję wnosząc o stwierdzenie jej nieważności domagając się również zasądzenia odszkodowania na zasadzie przepisu art. 160 K.p.a.
Domagał się również stwierdzenia nieważności postanowienia z [...] III 2003 r. o zawieszeniu postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Na rozprawie w dniu 7 października skarżący C. J. cofnął skargę na decyzję z dnia [...] października o Nr [...] i uzasadnił swój wniosek, iż od listopada 2003 r. pobiera dodatek kombatancki, a składając skargę miał na uwadze jedynie przyznanie mu odszkodowania, za to, że na skutek błędu urzędników nie otrzymywał dodatku kombatanckiego przez okres ponad 4 lat.
Skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie wiąże Sąd – przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/.
Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności /zdanie 2-gie art. 60 cyt. ustawy/.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Sąd nie dopatrzył się, iż cofnięcie skargi ma na celu obejście prawa lub aby miało spowodować utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 161 § 1 pkt 1, art. 163 § 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd umorzył postępowanie.