Wyrok WSA w Rzeszowie z 15 października 2004 r., SA/Rz 2000/02

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie

Rozpoznanie

w dniu 15 października 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi Z. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego Z. L. kwotę 10 zł /słownie: dziesięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak AWSA Jolanta Ewa Wojtyna

Uzasadnienie

SA/Rz 2000/02

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] Starosta [...] postanowił uzgodnić pozytywnie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie Stacji Recyklingu Odpadów Komunalnych wraz z infrastrukturą w S. pod warunkiem uwzględnienia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu monitoringu natężenia hałasu na granicy działki inwestora.

Jako podstawę prawną powołano przepis art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska /Dz.U. Nr 62 poz. 627/ art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Jak wynika z akt administracyjnych pismem z dnia 24 maja 2002 r. Burmistrz Miasta S. wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie Stacji Recyklingu Odpadów Komunalnych ze względu na treść art. 40 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7.VII.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. M.F. poz. 139/.

Zgodnie z art. 48 ust. 3 ustawy z dnia 27.IV.2001 r. Prawo ochrony środowiska wnioskodawca dołączył projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji pt. "Stacja Recyklingu Odpadów Komunalnych wraz z infrastrukturą", dołączono również "raport oddziaływania na środowisko".

Wobec tego, że głównym oddziaływaniem przedmiotowej inwestycji będzie emisja hałasu, wobec tego należy uwzględnić monitoring hałasu emitowanego do środowiska pozytywnie uzgodniono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

Zażalenie na to postanowienie złożyli Z. L., A. W. i M. B., a w jego motywach podniesiono iż postanowienie nie uwzględnia zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi.

Po rozpoznaniu zażalenia SKO decyzją z dnia [...].VIII.02 stwierdziło niedopuszczalność zażalenia powołując jako podstawę prawną art. 17 pkt 1 art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a.

W uzasadnieniu organ naprowadził, iż postanowienie organu I instancji z [...].VI.02 zostało doręczone jedynie wnioskodawcy /Burmistrzowi S./ i 11.VI.02 stało się ostateczne natomiast zażalenie złożono 5 lipca 2002 r.

Tak więc zażalenie zostało złożone przez osoby, które nie brały udziału w postępowaniu a wniesiono je wówczas gdy postanowienie stało się ostateczne.

Postanowienie to zaskarżył do NSA Z. L. wnosząc o jego uchylenie z przyczyn wywiedzionych w zażaleniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie chociaż z innych względów jak podnosi skarżący.

Postępowanie odwoławcze jest regulowanym przez prawo procesowe ciągiem czynności procesowych podejmowanych przez organ odwoławczy, które można podzielić na trzy stadia, a to: postępowanie wstępne, rozpoznawcze i stadium podjęcia decyzji.

W postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenia czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu /art. 134 k.p.a./.

Wynik tych czynności przesądza o bycie prawnym pozostałych stadiów postępowania odwoławczego, w razie bowiem ustalenia niedopuszczalności odwołania bądź uchybienia terminu do jego złożenia czynności pozostałych stadiów nie mogą być przez organ odwoławczy podjęte.

Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym a mianowicie gdy decyzja nie została doręczona stronie lub ogłoszona, albo gdy czynność organu administracji nie jest czynnością administracyjną a stanowi np. czynność materialno-techniczną.

Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę nie mającą zdolności do czynności prawnych. W sytuacji gdy odwołanie wniosła osoba, która twierdzi, że zaskarżona decyzja dotyczy jej interesu prawnego organ odwoławczy obowiązany jest rozpoznać jej odwołanie. Jeżeli w wyniku rozpoznania odwołania organ stwierdzi, że jednostka ta nie ma w danej sprawie interesu prawnego to wydaje wówczas decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Takie stanowisko zajął NSA w uchwale z 5 lipca 1999 r. OS 16/98 /ONSA 1999 r. Nr 4, poz. 119/ "stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego".

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania nie budzi wątpliwości, iż skarżący stoi na stanowisku że w sprawie budowy Stacji Recyklingu i Odpadów Komunalnych ma prawa strony.

Zatem organ rozpoznając zażalenie na postanowienie nie może uznać, iż Z. L. nie ma przymiotu strony i złożenie zażalenia jest niedopuszczalne na zasadzie przepisu art. 134 k.p.a.

Z tych względów na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzeczono jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 cyt. ustawy.