Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 26 października 2004 r., sygn. akt SA/Rz 2076/02

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ AWSA Magdalena Józefczyk
sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc protokolant
Rozpoznanie
w dniu 26 października 2004 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zobowiązanego do zaniechania wykonywania wstrzymanych robót budowlanych skargę oddala

Uzasadnienie

SA/Rz 2076/02

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...].08.2002 r., Nr [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.2002 r. Nr [...] w sprawie nałożenia na S. K. grzywny w kwocie 3.000 zł w celu przymuszenia do zaniechania prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku składowego na działce nr 2817 położonej w W. Wskazane postanowienie organ odwoławczy wydał na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.

W motywach tego postanowienia organ II instancji przytoczył, że postanowieniem z dnia [...].11.2000 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku składowego na działce nr 2817 położonej w W. Na podstawie tego postanowienia powyższy organ nadzoru budowlanego wystawił tytuł wykonawczy z dnia 28.06.2002 r., Nr [...], któremu nadano klauzulę o skierowaniu tego tytułu do egzekucji administracyjnej. Przed wystawieniem tytułu wykonawczego organ nadzoru budowlanego skierował do zobowiązanego upomnienie z dnia 15.01.2001 r. Nr [...], wzywające zobowiązanego do wstrzymania robót budowlanych pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie egzekucyjne zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i zgodny z przepisami ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie, nazwanej odwołaniem, skarżący S. K. powołał się na nieokreślony artykuł zamieszczony w gazecie "Super Nowości" informujący, że Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie jest niezgodny z art. 7 ust. 2 pkt 1 prawa budowlanego z 1994 roku. Oznacza to, że nie jest wymagana zgoda właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki. Budynek składowy jest postawiony na jego działce i nikomu nie zagraża.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie ma uzasadnionych podstaw prawnych.

Skarga S. K. była wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie. Z dniem 1.01.2004 r. zostały zniesione ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, a w ich miejsce utworzono wojewódzkie sądy administracyjne, które orzekają w pierwszej instancji /art. 85 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn.zm./, nazwanej dalej przepisami wprowadzającymi oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/.

Stosownie do art. 97 § 1 przepisów wprowadzających, sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/, cytowanej niżej skrótem p.s.a. Od tej reguły, art. 97 § 2 i przepisów wprowadzających wprowadza wyjątek i stanowi, że w sprawach o jakich mowa w § 1 stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.

Po tym wprowadzeniu, należy w zarysie przedstawić stan faktyczny sprawy.

Decyzją z dnia [...].08.2000 r., Nr [...], Wójt Gminy udzielił skarżącemu pozwolenia na budowę budynku składowego na działce 2817 położonej w W. według projektu typowego WB-3807 o wymiarach 16,11 x 11,31 m.

Stosownie do tego pozwolenia przedmiotowy budynek miał być usytuowany w odległości 3 m od granicy z działką sąsiednią, stanowiącą własność K. i E. R. Ostatecznym postanowieniem z dnia [...].11.2000 r., Nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku składowego na działce nr 2817 z powodu istotnego odstąpienia inwestora od warunków pozwolenia na budowę /usytuowanie budynku w odległości 90 – 120 cm od granicy z działką K. i E. R., poszerzenie budynku z 11,31 m /według projektu/ do 12,20 m. W dacie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych stan zaawansowania budowy był następujący:

  1. - wykonano fundamenty betonowe, słupy konstrukcyjne prefabrykowane oraz część ścian zewnętrznych do wysokości 40 cm.

Pomimo wstrzymania robót budowlanych, skarżący kontynuował prowadzenie robót budowlanych i według stanu na dzień 11.12.2000 r. przedmiotowy obiekt budowlany był zrealizowany w stanie surowym, co potwierdzają protokoły z kontroli budowy z dnia 28.11.2000 r. i 11.12.2000 r. oraz materiał fotograficzny K. 17 – 19, 26 – 27, 27a i 27b akt administracyjnych I instancji/.

W dniu 18.01.2001 r. doręczono skarżącemu upomnienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15.01.2001 r., Nr [...] wzywające skarżącego /zobowiązanego/ do natychmiastowego wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku składowego pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego /K. 35 – 36 akt I instancji/.

Upomnienie nie dało rezultatu, bowiem skarżący w dalszym ciągu realizował roboty budowlane wewnątrz obiektu, wykonał posadzkę betonową oraz kanał rewizyjny /protokół z kontroli z dnia 5.02.2001 r. oraz zdjęcia K. 50 – 53/.

W dniu 28.06.2002 r. organ egzekucyjny wystawił tytuł wykonawczy z klauzulą o skierowaniu tego tytułu do egzekucji administracyjnej /K. 102 akt administracyjnych II instancji/.

Postanowieniem z dnia [...].06.2002 r., Nr [...], organ egzekucyjny tj. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 3.000 zł. Wskazane postanowienie wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono zobowiązanemu /skarżącemu/ w dniu 2.07.2002 r. /K. 102 – 104/ akt I instancji/.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...].08.2002 r. utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie nałożenia na zobowiązanego grzywny w celu przymuszenia do zaniechania prowadzenia robót budowlanych.

Celem postępowania egzekucyjnego jest przymusowe doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego jego obowiązków określonych w tytule wykonawczym i polegających na wykonaniu określonej czynności, albo na zaniechaniu pewnej czynności, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /tekst jednolity Dz. U. z 2002 r., Nr 10, poz. 968 z późn. zm./, nazwanej dalej ustawą egzekucyjną.

Stosownie do art. 29 § 1 ustawy egzekucyjnej, organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, ale nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Przedmiotem egzekucji był obowiązek o charakterze niepieniężnym /zaniechanie prowadzenia robót budowlanych/, nałożony na zobowiązanego /skarżącego/ w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.2000 r.

Tego rodzaju obowiązek podlega egzekucji administracyjnej i organem właściwym do jej prowadzenia był w/w organ /art. 2 § 1 pkt 3, art. 3 § 1, art. 5 § 1 pkt 1, art. 20 § 1 pkt 4 ustawy egzekucyjnej/.

W sprawie egzekucyjnej, sąd administracyjny jedynie sprawdza czy organ egzekucyjny przy prowadzeniu egzekucji spełnił warunki przewidziane w ustawie egzekucyjnej. Sąd in merito nie dopatrzył się naruszenia przez organy przepisów egzekucyjnych oraz przepisów k.p.a. /w zw. z art. 18 ustawy egzekucyjnej/.

Stosownie do art. 119 § 1 i 121 § 2 ustawy egzekucyjnej grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy m. innymi obowiązku zaniechania, a jej każdorazowa wysokość w stosunku do osób fizycznych nie może przekroczyć 5000 zł.

Przed wydaniem postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, organ egzekucyjny powinien:

1/ przesłać zobowiązanemu pisemne upomnienie wzywające do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, a postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia /art. 15 § 1 ustawy egzekucyjnej/, 2/ doręczyć zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego.

Podane warunki zostały spełnione. Tytuł wykonawczy spełni wymogi przewidziane w art. 27 § 1 i 3 ustawy egzekucyjnej, m. innymi dołączono doń pouczenie o przysługującym zobowiązanemu prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Nałożona grzywna w celu przymuszenia nie przekracza kwoty 5000 zł, a jej wysokość jest adekwatna do zachowania zobowiązanego, który pomimo upomnienia nie zaniechał prowadzenia robót budowlanych.

Przedmiotem skargi jest postanowienie organu II instancji utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie nałożenia na skarżącego grzywny w celu przymuszenia. W skardze S. K. nie przytoczył żadnych zarzutów związanych z zastosowanym środkiem egzekucyjnym.

Powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5.03.2001 r., sygn. akt P 11/00 – OTK 2001/2/33, który stwierdził, że przepis § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /tekst jednolity z 1999 r. Dz. U. Nr 15, poz. 140, zm. Nr 44, poz. 434, z 2000 r., Nr 16, poz. 214/ w zakresie wymogu uzyskania zgody właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej jest niezgodny z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /tekst jednolity z 2000 r., Dz. U. Nr 106, poz. 1126/.

Przytoczona sentencja orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, nie ma żadnego związku z przedmiotową sprawą egzekucyjną. Otóż orzeczenie to dotyczyło postępowania rozpoznawczego w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę. Wedle tego orzeczenia, organ architektoniczno-budowlany bez zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej może zatwierdzić projekt budowlany przewidujący zabudowę bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli są spełnione warunki techniczne o jakich mowa w § 12 ust. 6 rozporządzenia z 14.12.1994 r.

Z przedstawionych względów i na podstawie art. 151 p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 przepisów wprowadzających, Sąd skargę oddalił.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.