Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. decyzją z dnia 27 września 2000 r. (...) działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz art. 104 Kpa po rozpatrzeniu wniosku Władysława K. działającego przez swojego pełnomocnika Walentego P. w sprawie sprawdzenia robót remontowych prowadzonych przez Marię i Mariana G. polegających na wymianie drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego położonego na działce nr ewid. 2312 w J. przy ulicy C. G. nakazał Marii i Marianowi G. wykonania czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem poprzez przedłożenie w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w J.;
1/ inwentaryzacji budowlanej wykonanych robót budowlanych wraz z oceną stanu technicznego oraz projektu technicznego w terminie do dnia 30 grudnia 2000 r.
W uzasadnieniu przytoczył, że na skutek zgłoszenia o dokonaniu wymiany drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego położonego na działce nr ewid. 2312 w J. przy ulicy C. G. przeprowadzono w dniu 26 czerwca 2000 r. oględziny w terenie. Ustalono, że poprzednie drzwi wejściowe otwierały się do środka budynku, obecnie po ich wymianie otwierają się na zewnątrz.
Brak dokonanego zgłoszenia przez ww. na wykonania robót remontowych polegających na wymianie drzwi wejściowych do wyżej opisanego budynku w ocenie organu I instancji dało podstawę do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego poprzez zobowiązanie Marii i Mariana G. do przedłożenia w zakreślonym terminie;
1/ inwentaryzacji budowlanej wykonanych robót budowlanych wraz z oceną stanu technicznego, 2/ projektu technicznego wykonania robót budowlanych wynikających z oceny stanu technicznego w celu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
Wskazał również, że przedłożona przez inwestorów pozytywna opinia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków odnośnie wymiany drzwi jest niewystarczająca w świetle prawa budowlanego.
W odwołaniu do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rz. Władysław K. zakwestionował legalność ww. decyzji.
W uzasadnieniu odwołania wyjaśnił, że jest współwłaścicielem tego budynku, który nie jest objęty ochroną konserwatorską i przedłożona ocena konserwatora zabytku nie ma wpływu na wynik tej sprawy.
Zarzucił, że tego rodzaju otwieranie drzwi zagraża osobom przechodzącym chodnikiem do następnej klatki schodowej budynku i w tym stanie faktycznym organ nadzoru budowlanego winien wydać decyzję nakazującą przywrócenia stanu poprzedniego poprzez otwierania drzwi do wewnątrz budynku.
Rozpatrując w trybie odwoławczym (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rz. działając w oparciu o art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł merytorycznie.
Nakazał Marii i Marianowi G. opracować inwentaryzację budowlaną wraz z ekspertyzą techniczną wykonanych robót budowlanych polegających na wymianie drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. 2312 położonej w J. w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie w terminie do 30.01.2001 r.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że niewłaściwe sformułowanie decyzji organu pierwszej instancji spowodowało jej zmianę aby właściwie ukierunkować inwestora do prawidłowego działania w celu zalegalizowania istniejącego stanu.
Wymiana drzwi wejściowych nie jest zmianą sposobu użytkowania, natomiast tego rodzaju roboty budowlane zostały zakwalifikowana jako roboty remontowe, których realizacja wymaga uprzedniego zgłoszenia. Wobec niedopełnienia tego obowiązku przez inwestora, organ nadzoru budowlanego w ramach swoich uprawnień pojął działania określone prawem budowlanym.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący Władysław K. nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji zakwestionował jej legalność oraz powtórzył argumentację jak w odwołaniu.
Dodatkowo wyjaśnił, że jako współwłaściciel nieruchomości o nr ewid. 2312 wpisanej do Kw. nr 1225 na której usytuowany jest sporny budynek mieszkalny, który nie jest objęty ochroną konserwatorską nie wyraża zgody na zmianę sposobu użytkowania drzwi wejściowych w tym budynku.
W zakresie zarządu rzeczą wspólną dokonywanie wszelkiego czynności koniecznych w toku jej eksploatacji wymaga zgody wszystkich współwłaścicieli.
Zdaniem skarżącego sprawa wymiany drzwi wejściowych wymaga uzgodnienia ze wszystkimi współwłaścicielami tej nieruchomości a tego rodzaju zgody inwestorzy nie posiadają.
W ocenie skarżącego organ II instancji przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszył przepisy art. 5 ust. 1 art. 71 prawa budowlanego oraz przepis par. 61 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./.
Nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu w kwestii zasadniczej tj. zmiany sposobu otwierania drzwi wejściowych stanowi istotne uchybienie w procedowaniu przez organy orzekające.
Zarzucił nadto, że przedłożone przez skarżącego pismo Konserwatora Zabytków organ błędnie przyjął jako pozytywną opinię do rozpatrzenia tej sprawy, gdy tymczasem pismo to nie dotyczyło tej sprawy. Odnosi się ono do wymiany drzwi w mieszkaniu opisanego budynku. Tego rodzaju działanie organu zdaniem skarżącego stanowi rażące naruszenie przepisów prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W replice na zarzuty złożone w skardze wyjaśnił, że zaskarżona decyzja nie przesądza o legalizacji wykonanych robót budowlanych.
Kwestię legalizacji tych robót przesądzi dopiero organ nadzoru po przedłożeniu w zakreślonym terminie dokumentów określonych zaskarżoną decyzją.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona z przyczyn całkowicie odmiennych niż zostało w niej zarzucone.
Z mocy art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ przy badaniu legalności zaskarżonej decyzji Sąd jest związany granicami danej sprawy, natomiast nie jest związany granicami podstaw skargi jaki i wniosków w niej zawartych.
Obowiązkiem Sądu z mocy przepisów wymienionej ustawy o NSA jest dokonanie oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu.
Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, ze stan faktyczny sprawy jest niekwestionowany, który sprowadza się do stwierdzenia faktu, że Marian i Maria G. współwłaściciele budynku mieszkalnego usytuowanego na działce ewid. nr 2312 położonej w J. przy ulicy C. G. bez uzgodnienia z pozostałymi współwłaścicielami oraz pozwolenia dokonali wymiany drzwi wejściowych o tej samej szerokości do tego budynku zmieniając ich kierunek otwierania do zewnątrz.
Organy orzekające w sprawie tego rodzaju działanie inwestorów zakwalifikowały jako roboty remontowe wymagające zgłoszenia a wobec braku zgłoszenia zobowiązały inwestorów do przedłożenia inwentaryzacji budowlanej wraz z ekspertyzą techniczną wykonanych robót budowlanych.
W podstawie prawnej powołały przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.
Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie jest kwalifikacja wykonanych robót przy wymianie drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego.
Zgodnie z przepisami prawa budowlanego roboty budowlane, do których wykonania wymagane jest zgłoszenie określa przepis art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./.
Wymiana drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego zdaniem Sądu nie mieści się w żadnej ze wskazanych kategorii robót wymienionych w wyżej cytowanym przepisie oznacza to, że tego rodzaju prace nie wymagają zgłoszenia.
Organy orzekające w sprawie zakwalifikowały roboty przy wymianie drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego jako roboty remontowe, która to kwalifikacja zdaniem Sądu jest błędna.
Przepis prawa budowlanego w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawa budowlanego /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ definiuje pojęcie remontu.
Zgodnie z treścią cytowanego przepisu przez roboty remontowe rozumie się wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Zdaniem Sądu wymiana drzwi wejściowych bez zmiany wymiaru otworu drzwiowego w istniejącym obiekcie budowlanym nie odpowiada kryteriom ww. przepisu.
W ocenie Sądu tego rodzaju wykonane prace przy wymianie drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego mieszczą się natomiast w nieznanym w obecnym brzmieniu ustawie prawa budowlanego pojęciu modernizacji.
Przez modernizację w świetle określenia w Małym Słowniku Języka Polskiego - Wydawnictwo Naukowe PWN - Warszawa 1999 rozumie się unowocześnienie, uwspółcześnienie.
W niniejszej sprawie wymianę drzwi wejściowych należy uznać jako modernizację na wykonanie której nie jest wymagane pozwolenie budowlane ani zgłoszenie.
Oznacza to, że organy orzekające w sprawie przyjęły błędną kwalifikację tych prac wydając wadliwe orzeczenie, które nie znajduje uzasadnienia prawnego.
W tej sytuacji skoro zaskarżona decyzja narusza prawo materialne Sąd uchylił decyzje obu instancji po myśli art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
O kosztach orzeczono po myśli art. 55 ust. 1 ustawy o NSA.