Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2001 roku, nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2001 roku, nr [...], w sprawie ustalenia dla Parafii [...] warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie budynku mieszkalnego pod nazwa "[...]" wraz ze zbiornikiem ścieków, przyłączem wodociągowym, kanalizacyjnym, elektroenergetycznymi wraz przebudowę linii kablowej elektroenergetyczne,, przy ul. N. w R. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie wnieśli B. S., L. S. i J. S. Na dzień 8 kwietnia 2004 roku została wyznaczona rozprawa.
Skarżący prawidłowo zawiadomieni o terminie rozprawy nie stawili się. W przesłanych pisma procesowe wskazali, iż wobec długiego okresu czasu, jaki upłynął od wniesienie skarg do dnia rozprawy ich rozpoznanie przez Sąd stało się bezprzedmiotowa. Skarżący zaznaczyli, iż inwestor w oparciu o zaskarżoną przez nich decyzję uzyskał pozwolenie na budowę, a następnie wykonał zmierzoną inwestycja. Wobec powyższych oświadczeń Sąd zarządził odroczenie rozprawy, jednocześnie wzywając skarżących do jednoznacznego oświadczenia, czy ich pisma należy interpretować jako wycofanie skarg? W odpowiedzi na wezwanie Sądu L. S., J. S. i B. S. jednoznacznie oświadczyli, iż cofają skargi.
Sąd zważył, co następuje.
Na podstawie art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie jest właściwy do rozpoznania skarga wniesionych do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, jeżeli nie została ona rozpoznane do dnia 1 stycznia 2004 roku.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej P.s.a., strona może cofnąć skargę. W niniejszej sprawie skarżący L. S., J. S. i B. S. jednoznacznie oświadczyli, iż cofają skargi wskazując jednocześnie na przyczyny, dla których nie są zainteresowani ich merytorycznym rozpoznaniem. Oświadczenie o takiej treści jest wiążące dla Sądu, o ile cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa lub utrzymania w obrocie prawnym decyzji obarczonej przesłanką nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w rozpoznawanej sprawie zaistniała wskazane powyżej okoliczności, które uniemożliwiały by uwzględnienie oświadczeni skarżących. Przyjąć więc należy skargi zostały skutecznie cofnięte, a wobec tego Sąd jest zobowiązany zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego Sąd postanowił jak w sentencji.