Uzasadnienie
SA/Rz 2582/02
Decyzją z dnia [...] listopada 2002r. [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy M.G. prowadzącego Przedsiębiorstwo Handlowo –Uługowo "A" uchylił swoją decyzję z dnia [...] października 2002r. i zarządził zwrot kwoty wpłaconej tytułem należności celnych wraz z odsetkami obliczonymi według zasad i w wysokości określonych w przepisach dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych od dnia uiszczenia należności celnych podlegających zwrotowi do dnia zwrotu, kwoty wpłaconej tytułem odsetek wyrównawczych, kwoty wpłaconej tytułem odsetek za zwłokę, w pozostałej części utrzymując decyzję w mocy.
Jako podstawę prawną decyzji orzekający w sprawie organ powołał art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ w zw. z art. 246 § 2, art. 249, art. 250 § 3 i § 5, art. 262 i art. 261 /1/ § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny/tekst jedn. Dz. U. z 2001 Nr 75, poz. 802 ze zm./.
W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej, uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2001r. Nr [...] uznającej zgłoszenie celne z dnia 30 października 1998r., nr [...] za nieprawidłowe w zakresie wartości celnej i długu celnego i umorzył postępowanie.
Zaskarżoną decyzją organ dokonał zwrotu dokonanych przez stronę wpłat przyjmując, że oprocentowaniu podlegają zwracane należności celne. W ocenie organu, brak jest jednak podstaw prawnych do naliczenia odsetek od zwracanych kwot odsetek wyrównawczych, bowiem odsetek wyrównawczych, których obowiązek uiszczenia wynika z treści art. 222 § 4 Kodeksu celnego, nie można utożsamiać z należnościami celnymi. Obowiązek naliczenia odsetek dotyczy tylko i wyłącznie należności celnych którymi to odsetki wyrównawcze nie są.
Na decyzję tą pełnomocnik M.G. złożył skargę do Naczelnego Sadu Administracyjnego w części dotyczącej zwrotu odsetek wyrównawczych bez odsetek wnosząc o jej uchylenie.
W uzasadnieniu skarżący naprowadził, że odsetki wyrównawcze, uregulowane w art. 222 § 4 i § 5 Kodeksu celnego są konsekwencją fiskalnej roli cła, stanowią dodatkowe ograniczenie korzyści finansowych osoby dokonującej obrotu towarowego z zagranicą. Zdaniem skarżącego w sytuacji gdy sam dług celny podlega zwrotowi wraz z odsetkami w trybie art. 250 Kodeksu celnego, zarządzając zwrot odsetek wyrównawczych, należy uwzględnić obowiązek ich zwrotu z odsetkami liczonymi według zasad i w wysokości określonej w przepisach regulujących pobieranie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych.
Bezspornym jest, że należności celne zostały pobrane w wyniku błędu organu celnego, a więc zarówno wobec zwracanego cła jak i odsetek wyrównawczych zaistniały przesłanki do zastosowania art. 250 § 3 Kodeksu celnego. Odsetki wyrównawcze, uregulowane w art. 222 Kodeksu celnego są instytucją prawa celnego i stanowią należności celne w rozumieniu art. 250 § 3 Kodeksu celnego, a zarządzając ich zwrot należy zwrócić je wraz z oprocentowaniem.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w sprawie.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271)sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p. s. a.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 p. s. a. kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest przez Sąd pod względem zgodności z prawem przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie okoliczności faktycznych występujących w sprawie.
Skarga jest bezzasadna.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. Dyrektor Izby Celnej uchylając decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2001r. w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i umarzając postępowanie w sprawie przyjął, że zgłoszenie celne dokonane przez skarżącego jest prawidłowe a wartość celna sprowadzonego towaru jest wartością transakcyjną wynikającą z faktury wystawionej przez kontrahenta zagranicznego. Konsekwencją było wydanie decyzji w oparciu o treść art. 250 § 3 Kodeksu celnego w przedmiocie zwrotu należności celnych przywozowych, ze stosownymi odsetkami naliczonymi zgodnie z przepisem art. 250 § 5 Kodeksu celnego, przy przyjęciu, że niewłaściwe ustalenie należności celnych było wynikiem błędu organu celnego, a skarżąca do powstania tego błędu w żaden sposób nie przyczyniła się.
Nadto organ dokonał zwrotu uiszczonych odsetek wyrównawczych, uiszczonych odsetek za zwłokę. Takie stanowisko orzekającego organu jest zgodne z prawem, gdyż jak to wynika z treści art. 250 § 3 Kodeksu celnego od zwracanych należności celnych przywozowych lub wywozowych nie płaci się odsetek, chyba, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. W takim wypadku odsetki oblicza się od dnia uiszczenia należności podlegających zwrotowi.
Definicję użytego w tym przepisie określenia " należności celne" zawiera słowniczek zamieszczony w art. 3 ust. 1 pkt. 8 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny /Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm./ określając, że użyte w niniejszej ustawie określenie " należności celne przywozowe" oznacza cła i inne opłaty związane z przywozem towarów. Odsetki wyrównawcze, w świetle powołanych przepisów, nie są należnościami celnymi bowiem nie są ani cłem, ani też opłatami celnymi, którymi z mocy art. 275 Kodeksu celnego są opłaty za wydanie pozwolenia i koncesji, opłaty za przechowywanie towarów w depozycie lub magazynie celnym oraz opłaty manipulacyjne i opłaty manipulacyjne dodatkowe. Oznacza to, że odsetki wyrównawcze, jako nie będące należnościami celnymi, zwracane stronie, nie podlegają oprocentowaniu nawet wówczas, gdy do ich pobrania doszło w wyniku błędu organu celnego, a strona do powstania tego błędu w żaden sposób nie przyczyniła się.
W świetle naprowadzonych wyżej uwag, nie znajduje uzasadnienia wniosek skarżącej, że skoro odsetki wyrównawcze są konsekwencją powstania długu celnego, do ich zwrotu należałoby zastosować przepisy dotyczące zwrotu długu celnego.
Z uwagi na powyższe, ponieważ organy celne nie dopuściły się naruszenia prawa materialnego jak i procesowego, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 p.s.a.