Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].11.2002 r Nr [...] po rozpoznaniu odwołania A. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].10.2002 r Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy kategorii B – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W podstawie prawnej wskazało przepis art. 17 pkt 1, 138 § 1 pkt 1 k.p.a oraz art. 90 ust.1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r Prawo o ruchu drogowym / DZ.U Nr 98 poz. 602 ze zm/ i art. 4 ust.3 ustawy z dnia 6 września 2001 r o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym / DZ.U Nr 129 poz. 144 ze zm./
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśniono, że Starosta odmowę wydania prawa jazdy kategorii B uzasadnił brakiem spełnienia przez A. K. warunku osiągnięcia 18 roku życia.
Ponieważ takiego warunku wnioskodawca nie spełniał organ l instancji odmówił w/w wydania prawa jazdy kategorii B. Wprawdzie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm / wprowadza wyjątek w stosowaniu przepisu art. 90 ust. 2 pkt 3 prawa o ruchu drogowym niemniej jednak wnioskodawca także i tych przesłanek nie spełnia, bowiem w dniu składania wniosku o wydanie prawa jazdy nie miał ukończonych lat 17 Od tej decyzji A. K. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając organowi błędną wykładnię prawa, w szczególności art. 4 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm / Zdaniem odwołującego się, do uzyskania prawa jazdy kategorii B wystarczy jeśli spełnione są wymagania z art. art. 4 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r, które on spełnia natomiast wykładnia prawa w/w przepisu dokonana przez organ l instancji jest nieprawidłowa.
Organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania podtrzymując w pełni argumentację organu I instancji z zastrzeżeniem co do treści sentencji orzeczenia w przedmiocie określenia czasokresu, które to uchybienie nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięcia.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego / matka / – Z. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji powtarzając argumentację jak w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga jest uzasadniona.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.
Przedmiotem skargi jest decyzja odmawiająca wydania skarżącemu prawa jazdy kategorii B wydana w oparciu o przepis art. 90 ust.1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r Prawo o ruchu drogowym / DZ.U Nr 98 poz. 602 ze zm/ i art. 4 ust.3 ustawy z dnia 6 września 2001 r o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym / DZ.U Nr 129 poz. 144 ze zm/
Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. art. 4 ust.3 powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm /, które to naruszenia obliguje Sąd do wyeliminowania ich z obrotu prawnego.
Przepis art. 4 ust.3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm /, który wszedł w życie od 1 stycznia 2002 r roku wprowadza wyjątek co do wymaganego wieku 18 lat, przy czym wyraźnie określa krąg osób do których ma zastosowanie.
Stanowi on, że osobę w wieku od 17 do 18 lat, ubiegająca się o prawo jazdy kategorii A lu B, która przed dniem 1 czerwca 2002 r ukończyła wymagane szkolenie lub w dniu 1 czerwca 2002 r w nim uczestniczy, uważa się za spełniająca określone wymagania w art. 90 ust.2 pkt 3 prawa o ruchu drogowym.
Skarżący niewątpliwie spełnia warunek dotyczący uczestnictwa w szkoleniu na prawo jazdy kategorii B w dniu 1 czerwca 2002 r. Szkolenie to odbył w okresie od 21 maja 2002 r do 20 lipca 2002 /zaświadczenie prywatnej szkoły prawa jazdy "M." w J. z dnia 20 lipca 2002 roku w aktach administracyjnych sprawy/.
Natomiast spór sprowadza się do wyjaśnienia zasadniczej kwestii, czy określone w przepisie art. 4 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 września 2001 r, kryterium wieku od 17 do 18 lat osoby ubiegającej się o prawo jazdy kategorii B powinno być spełnione w dniu wejścia w życie znowelizowanego przepisu ustawy art. 90 ust2 pkt 3 o ruchu drogowym, tj. dzień 1 czerwca 2002 r, czy też w każdym czasie przypadającym na moment ubiegania się o prawo jazdy.
Zdaniem Sądu kryterium wieku od 17 do 18 lat winno być spełnione w dniu ubiegania się o prawo jazdy, natomiast wskazana w/w przepisie data 1 czerwca 2002 r odnosi się wyłącznie do ukończenia wymaganego szkolenia przed tym dniem lub uczestniczenia w tym dniu. /vide; Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2.12.2002 r sygn. OPK 29/02, ONSA 2003/3/88/
Przy ponownym rozpoznani sprawy organ orzekający w sprawie rozpozna wniosek w oparciu o dokonaną wyżej interpretację przepisu art. art. 4 ust.3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 129, póz. 1444 ze zm./.
Z tych względów uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit a - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji wyroku.
Zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględniania skargi w oparciu o art. 201 § 1 w/w ustawy przysługuje stronom postępowania / skarżący lub organ/
Orzeczenie o kosztach postępowanie obejmuje zwrot wpisu od uiszczonej skargi w oparciu o art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/ w zw. z art. 55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym / Dz.U Nr 74 poz. 368 ze zm/.