Uzasadnienie
SA/Rz 266/03
K. i W. B. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dn. [...].01.2003r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dn. [...].11.2002r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu pod budowę stacji "[...]" tankowania samochodów gazem propan-butan wraz z infrastrukturą na enumeratywnie w decyzji wskazanych działkach położonych w L. przy ul. N., dla E. J. Skarżący eksponowali, ich zdaniem występującą sprzeczność określonego w decyzjach obu instancji zamierzenia z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, zaś strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. Pismem z dn.7.12.2004r. skarżący cofnęli skargę, wskazując iż wobec wybudowania przedmiotowej stacji tankowania gazem, skarga stała się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie skarga została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r., dlatego też z mocy art.97 § 1 ustawy z dn.30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm., zwana dalej Pwsa) podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn.30.08.2002r., Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Ta reguła intertemporalna ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Stosownie do art.60 Ppsa skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd.
Sąd uzna cofnięcia skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem sądu cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie jest dopuszczalne, przeto z mocy art.161 § 1 pkt 1 Ppsa należało umorzyć postępowanie sądowe. Zwrot wpisu na rzecz skarżących znajduje uzasadnienie w normie art.46 ust.2 ustawy z dn.11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, ze zm.), mającej w sprawie zastosowanie z mocy art. 97 § 2 Pwsa.
Biorąc powyższe orzeczono, jak na wstępie.