Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2001 r Nr. [...] utrzymująca w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] stycznia 2001 r Nr. [...] o pozbawieniu J. R. ur. [...].1922 r syna A. uprawnień kombatanckich przyznanych przez Zarząd Wojewódzki byłego ZBOWiD w R. decyzją z dnia 1.02.1977 r z tytułu udziału w walkach zbrojnych o utrwalanie władzy ludowej w okresie od 5.07.1945 r do 30.10.1945 r podczas służby w szeregach Milicji Obywatelskiej.
W podstawie prawnej organ powołał przepis art.138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art.127 § 3 k.p.a. oraz art. 25 ust. pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji i okresu powojennego /Dz.U. z 1997 r Nr 142 poz.950 ze zm./
W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że J. R. uzyskał uprawnienia kombatanckie za udział w walkach zbrojnych o utrwalanie władzy ludowej w wymienionym okresie będąc zatrudniony w szeregach Milicji Obywatelskiej. Materiał dowodowy w sprawie w szczególności zaświadczenie Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w R. dnia 17.01.1976 r Nr. [...], deklaracja członkowska oraz własnoręczny życiorys wykazał, że weryfikowany w wymienionym okresie pełnił służbę w organach Milicji Obywatelskiej i ramach tej służby brał udział w walkach z bandami i reakcyjnym podziemiem i za tą działalność otrzymał uprawnienia kombatanckie " z tytułu udziału w walkach o utrwalanie władzy ludowej."
W tym stanie rzeczy orzekający w sprawie organ uznał, iż stan faktyczny będący podstawą przyznania uprawnień kombatanckich, przy zmienionym stanie prawnym przepisami ustawy z dnia 25 kwietnia 1997 r o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będącymi ofiarami represji i okresu powojennego /Dz.U.Nr 68 poz.436/ art.25 ust.2 w zw.z art.l ust.2 pkt 6 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji i okresu powojennego/Dz.U.Nr 142,poz.950 ze zm/ daje podstawę do pozbawienia skarżącego nabytych uprawnień kombatanckich.
Akta administracyjne natomiast sprawy wskazują, że po zawiadomieniu skarżącego o wszczęciu postępowania weryfikacyjnego w stosunku do jego osoby skarżący przedłożył zaświadczenie wydane przez Zarząd Okręgu O.Z.Z.B.Ch. w R. z dnia 10 listopada 2000 roku wskazujący na dodatkowy tytuł uprawniający do zachowania dotychczasowych uprawnień kombatanckich tj przynależność podczas okupacji w latach 1942 -1944 do Batalionów Chłopskich. W tej kwestii organ stwierdził, że wniosek o przyznanie uprawnień kombatanckich określonych w art. 1-4 mógł być rozpatrywany do 31 grudnia 1998 r, zatem wniosek o rozpatrzenie dodatkowego tytułu uznał za spóźniony.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odwołujący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji i wniósł o przywrócenie uprawnień kombatanckich powtarzając argumentację jak w odwołaniu i wskazał na dodatkowy tytuł uprawniający go do zachowania uprawnień kombatanckich tj. przynależność w okresie od 1942 do 1944 r do Batalionów Chłopskich.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn, które legły u podstaw zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga skarżącego jest uzasadniona.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej / art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Postępowanie administracyjne w sprawie pozbawienia uprawnień kombatanckich jest nowym postępowaniem administracyjnym, którego przedmiot i zakres określają przepisy art.25 ust.2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji i okresu powojennego /Dz. U.z 1997 r Nr 142,poz,950 ze zm./ zwana dalej ustawą o kombatantach.
Uprawnienia organu w tym postępowaniu sprowadzają się wyłącznie do wyjaśnienia, czy zachodzą okoliczności wymienione w ustawie, których skutkiem jest pozbawienie uprawnień kombatanckich, /patrz: wyrok NSA z dnia 3 marca 1999 r sygn.akt V SA 1772/98,ONSA 2000/1/33/.
Art.25 ust.2 pkt 2 ustawy o kombatantach stanowi, iż pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia z tytułu działalności w latach 1944 - 1956 w charakterze " uczestników walk o ustanowienie i utrwalanie władzy ludowej" lub innych tytułów niż wymienione w art.1 ust.2, art.2 oraz art.4.
Uprawnienia te zachowują jednak osoby, które uczestniczyły w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936 - 1939 lub które uprawnienia te uzyskały z tytułów określonych w ustawie, oraz żołnierze z poboru, którzy pełnili służbę wojskową w Wojsku Polskim w okresie od 10 maja 1945 r do 30 czerwca 1947 roku.
Art. 25 ust.4 ustawy o kombatantach stanowi, że decyzje w sprawach pozbawienia uprawnień kombatanckich podejmuje Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
Szczegółowe zasady i tryb postępowania w sprawach dotyczących pozbawienia i przywrócenia uprawnień kombatanckich oraz zasady przeprowadzania weryfikacji tych uprawnień określa rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września 1997 r / Dz.U. z 1997 r Nr 116 poz. 745/ wydane na podstawie art. 25 ust. 6 ustawy o kombatantach.
W zakresie nie uregulowanym w tym rozporządzeniu stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego / § 17 wymienionego rozporządzenia /. Skarżący w toku postępowania weryfikacyjnego wskazał na przynależność w latach 1942 - 1944 do organizacji niepodległościowej tj.Batalionach Chłopskich i mimo to Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił badania sprawy pod tym kątem i powołał się na upływ terminu wynikający z art. 22 ust.3 ustawy do którego można było składać wnioski o przyznanie uprawnień kombatanckich..
Zdaniem Sądu jest to błędna interpretacja przepisu art. 22 ust.3 ustawy o kombatantach.
Termin określony w art. 22 ust.3 w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego / Dz.U.Nr 142, poz. 950 ze zm./ wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 kwietnia 2003 r sygn. akt SK 4/02 został uznany jako niezgodny z Konstytucją.
Po myśli art. 190 ust. 4 Konstytucji orzeczenie tego rodzaju stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia prawomocnego wydanego na podstawie niezgodnego z Konstytucją umową międzynarodową lub ustawą aktu normatywnego.
Zgodnie zaś z treścią art. 145 a § 1 kodeksu postępowania administracyjnego można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzja lub postanowienie podlega uchyleniu, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
W świetle powyższego należy przyjąć, iż zasadą jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi występowanie w sprawie przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego a taką przesłanką jest orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niekonstytucyjności tego przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżoną decyzję.
Nie przesadzając wiarygodności i wskazanych faktów i ich prawnego znaczenia dla kwestii ewentualnych uprawnień kombatanckich z tytułów określonych w ustawie o kombatantach, w wypadku zbadania i potwierdzenia wskazanej przynależności przez skarżącego do BCh nie można wykluczyć, że okoliczności te mogłyby wskazywać na dodatkowy tytuł uprawniający skarżącego do zachowania uprawnień kombatanckich.
Z tych przyczyn decyzje obu instancji podlegają uchyleniu stosownie do art. 45 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1270/. Stosownie do art. 152 w/w ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. O kosztach orzeczono po myśli art. 200 cyt. ustawy.