Uzasadnienie
SA/Rz 2962/01
Przedmiotem zaskarżenia przez A. F. była decyzja Wojewody [...] z dnia [...].11.2001r. nr [...], mocą której została uchylona decyzja Starosty [...] z dnia [...].08.2001r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na użytkowanie budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr ewid. 387 w obr. [...] przy ul. H. w J., a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia.
Pismem z 19.05.2004r. A. F. cofnęła skargę, wskazując, że stała się ona bezprzedmiotowa, gdyż w międzyczasie doszło do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę garażu, którego dotyczyła zaskarżona decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 97 § i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.271, Dz. U. nr 240, poz.2052) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). W sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.
Stosownie do art. 60 wyżej cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wedle stanowiska skarżącej rozpatrzenie sprawy stało się bezprzedmiotowe z wyżej przytoczonych względów.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).