Uzasadnienie
Decyzją zawartą w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD (...) z dnia 27 października 1994 r., Dyrektor Urzędu Celnego w P. dopuścił się obrotu na polskim obszarze celnym chloromrówczan metylu, przy zastosowaniu stawki celnej 15 proc. od wartości celnej towaru sprowadzonego z Republiki Węgier przez "I.-S." - Spółkę z o.o. z L. W odwołaniu od powyższej decyzji spółka zarzuciła nieuwzględnienie wniosku o zastosowanie stawki preferencyjnej w ramach kontyngentu bezcłowego i wyjaśniła, że w dniu 11 października 1994 r. wystąpiła do Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą o wydanie pozwolenia na bezcłowy import chloromrówczanu metylu i stosowne pozwolenie otrzymała w dniu 28 października 1994 r., tj. w dniu następnym po dokonaniu zgłoszenia celnego przedmiotowego towaru. Spółka podniosła, że w sytuacji gdy wnioskowała stawkę preferencyjną, organ celny winien w trybie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/ zażądać dokumentu pozwolenia w terminie 7 dni. Wraz z odwołaniem spółka przedłożyła pozwolenie przywozu Ministerstwa Współpracy Gospodarczej z Zagranicą (...) z dnia 28 października 1994 r.
Po rozpatrzeniu odwołania, Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 9 grudnia 1994 r. (...) utrzymał zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną podano art. 4 ust. 1 i art. 23 ust. 1 ustawy - Prawo celne, par. 1, par. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 lit. c oraz ust. 3 i par. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1993 r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 128 poz. 591 ze zm./, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 marca 1994 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów celnych na niektóre surowce do produkcji środków ochrony roślin przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 39 poz. 141/, art. 8 pkt 5 oraz art. 11 Protokołu Nr 7 Środkowo-Europejskiego Porozumienia w sprawie Wolnego Handlu pomiędzy Republiką Czeską, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Słowacji i Republiką Węgier /CEFTA/ /Dz.Urz.MWGzZ 1993 nr 4 poz. 57/, par. 2 ust. 10 zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 26 listopada 1992 r. w sprawie wniosków o wszczęcie postępowania celnego /M.P. nr 38 poz. 279 ze zm./.
W uzasadnieniu zaś wyjaśniono, że przedmiotowy towar zgłoszono do odprawy celnej w dniu 14 października 1994 r. /pole C dokumentu SAD/, natomiast przedłożone wraz z odwołaniem pozwolenie MWGzZ (...) zostało wydane w dniu 28 października 1994 r. i nie obowiązywało jeszcze w dniu dokonania zgłoszenia celnego towaru. Wyżej wymienione pozwolenie przywozu ma charakter decyzji administracyjnej i nie może ex post, tj. z datą wydania późniejszą niż decyzja administracyjna kształtować treści tejże, już wydanej decyzji.
Spółka wniosła skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, iż decyzją z dnia 1 lipca 1994 r. (...) Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą wydał spółce pozwolenie na import chloromrówczanu metylu w ilości 68.000 kg. Do dnia 1 października 1994 r. spółka nie wykorzystała w pełni kontyngentu bezcłowego i w związku z tym wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie czasu trwania pozwolenia i podwyższenie kontyngentu. Decyzją z dnia 28 października 1994 r. Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą podwyższył wielkość kontyngentu bezcłowego, wyznaczając termin wykorzystania pozwolenia do dnia 31 grudnia 1994 r. Zdaniem spółki, powyższa decyzja MWGzZ nie rozstrzygnęła w całości wniosku spółki, która wystąpiła o uzupełnienie decyzji. Kwestia ta, tj. zakres czasowego obowiązywania zezwolenia nie została - do czasu wniesienia skargi - rozstrzygnięta.
Spółka podniosła, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja zostały wydane z naruszeniem par. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 75 poz. 340/, zgodnie z którym na towary objęte kodem PCN 2915 13 000 sprowadzone z Republiki Węgier ustanowiono obniżoną stawkę celną, w wysokości 10 proc.
Ponadto - zdaniem spółki - decyzje te naruszają art. art. 7, art. 8, art. 9 oraz art. 80 Kpa, bowiem zostały wydane bez wyjaśnienia stanu faktycznego, co miało istotny wpływ na kierunek rozstrzygnięcia. W trakcie postępowania celnego nie zażądano od strony świadectwa pochodzenia towaru, a także nie zawieszono postępowania ze względu na nierozstrzygnięcie wniosku strony o przedłużenie czasu obowiązywania decyzji o pozwoleniu na bezcłowy import, pomimo iż organ celny został powiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego w tej sprawie przed wprowadzeniem towaru na polski obszar celny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, uzasadniając jak w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutu skargi co do zastosowania stawki celnej w wysokości 15 proc. organ wyjaśnił, iż spółka może zwrócić się o zastosowanie obniżonej stawki celnej w wysokości 10 proc. do towarów objętych kodem PCN 2915 13 000 na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 1994 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 75 poz. 340/ w trybie wznowienia postępowania, gdy przedłoży dokumenty potwierdzające pochodzenia towaru z Republiki Węgier. Zasady i warunki stosowania obniżonych stawek celnych na towary pochodzące z Republiki Węgier określone zostały w Protokole nr 7 Środkowo-Europejskiego Porozumienia w sprawie Wolnego Handlu pomiędzy Republiką Czeską, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Słowacji i Republiką Węgier /CEFTA/.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają w sposób istotny ani przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania celnego.
Podstawowe znaczenie w niniejszej sprawie ma powołany w podstawie prawnej art. 23 ust. 1 - Prawa celnego, zgodnie z którym cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według stawek obowiązujących w tym dniu.
Z ustalonego stanu faktycznego sprawy wynika, iż przedmiotowy towar został zgłoszony do odprawy celnej w dniu 14 października 1994 r. Okoliczność tę potwierdził przedstawiciel spółki na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Niesporne jest zatem, że w dniu zgłoszenia towaru do odprawy spółka nie dysponowała pozwoleniem na bezcłowy import. Nie dysponowała nim również w dacie odprawy celnej, tj. w dniu 27 października 1994 r.
Z wyjaśnień spółki złożonych w postępowaniu administracyjnym oraz na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że spółka nie wykorzystała limitu bezcłowego przywozu chloromrówczanu metylu przyznanego jej na podstawie pozwolenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 1 lipca 1994 r. Ważność tego pozwolenia wygasła w dniu 10 października 1994 r. i w związku z tym spółka - jak twierdzi - wystąpiła w dniu następnym, tj. 11 października 1994 r. z wnioskiem o przedłużenie terminu ważności wyżej wymienionego pozwolenia. Wniesienie wniosku o przedłużenie terminu ważności pozwolenia winno - zdaniem spółki - skutkować zawieszeniem postępowania celnego do czasu rozpatrzenia wniosku przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą. Organy orzekające w niniejszej sprawie nie podzieliły powyższego poglądu, a Sąd badając zaskarżoną decyzję nie znalazł podstaw aby zakwestionować ich stanowisko.
Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 23 ust. 1 Prawa celnego, dla wymiaru cła /lub jego braku/ istotny jest dzień dokonania zgłoszenia celnego, który zależy od strony. W sytuacji, gdy strona oczekiwała na rozstrzygnięcie swego wniosku w przedmiocie przedłużenia terminu ważności pozwolenia na import bezcłowy, a zatem oczekiwała na spełnienie się zdarzenia przyszłego, winna odpowiednio do tej okoliczności dostosować termin zgłoszenia towaru do odprawy.
Z akt sprawy wynika, że Minister Współpracy Gospodarczej z Zagranicą udzielił spółce pozwolenia na bezcłowy przewóz chloromrówczanu metylu w decyzji z dnia 28 października 1994 r., tj. w dniu następnym po wydaniu przez organ I instancji decyzji w przedmiocie odprawy celnej. Zgodnie z art. 2 pkt 12 - Prawa celnego, odprawa celna jest decyzją organu celnego zawierającą rozstrzygnięcie o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym lub do wywozu za granicę oraz o wymiarze należności celnych. Jak wynika z powyższej definicji odprawy celnej, wymiar należności celnych jest obligatoryjną jej częścią i zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 23 - Prawa celnego, należy stosować stawki celne z dnia zgłoszenia towaru. W niniejszej sprawie towar został zgłoszony do odprawy celnej w dniu 14 października 1994 r., a więc na dwa tygodnie przed uzyskaniem pozwolenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 28 października 1994 r. W zaskarżonej decyzji zaprezentowano pogląd, już pozwolenie na przywóz towaru ma podobnie jak odprawa celna - formę decyzji administracyjnej i w związku z tym nie może ex post, tj. z datą wydania późniejszą niż decyzja administracyjna innego organu wydana w odrębnym postępowaniu, kształtować treści tejże, już wydanej decyzji. Sąd podziela ten pogląd.
Należy ponadto zaznaczyć, że z treści przedmiotowej pozwolenia wydanego przez Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą nie wynika, aby rozstrzygało ono o przedłużeniu ważności poprzedniego pozwolenia z dnia 1 lipca 1994 r. Spółka - jak twierdzi - wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie w tym zakresie treści decyzji Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 28 października 1994 r. Okoliczność ta nie może być jednak - wbrew twierdzeniom spółki - podstawą do zawieszenia postępowania celnego. Przedstawiony wyżej pogląd na temat relacji między decyzją w przedmiocie odprawy celnej a decyzją w przedmiocie pozwolenia na import bezcłowy zachowuje aktualność i w tej kwestii, co oznacza, że brak jest podstaw do zawieszenia postępowania celnego z uwagi na wystąpienie spółki z wnioskiem o uzupełnienie treści decyzji w przedmiocie pozwolenia na bezcłowy import chloromrówczanu metylu. Na marginesie tylko należy zaznaczyć, że powyższy wniosek jak i wniosek o przedłużenie ważności pozwolenia wydanego w dniu 1 lipca 1994 r. nie zostały, według twierdzeń spółki, rozpoznane do dnia rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Nie może to jednak mieć wpływu na ocenę zasadności skargi w niniejszej sprawie.