Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2003 r Nr. [...] po rozpoznaniu odwołania sp. z o.o. z "A." z siedzibą w D., od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...].12.2002r. nr [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla Firmy "M." K. na budowę budynku wystawienniczo-handlowego na działkach nr ewid. 31/6 i 32/8 położonych w L. wraz z infrastrukturą - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji zostało wyjaśnione, że decyzją z dnia [...].12.2002r. Wójt Gminy nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na budowę budynku wystawienniczo-handlowego wraz z częścią magazynową w granicy działki nr ewid. 33/14 w miejscowości L. na działkach o nr 31/6 i nr 32/8 oraz warunki w przedmiocie;
zasilania energetycznego z działki 33/10 przez dz.33/13,33/14,32/8, przyłącza wodociągowego z działki 33/7 przez dz.33/13,33/14,32/8, przyłącza kanalizacyjnego z działki 35/4 przez dz.33/14,32/8, zjazdu z drogi powiatowej nr ew.20/1 przez dz.35/3,235,33/15,31/7, utwardzonych placów postojowych i parkingów na dz.nr 32/8,31/6,31/8,33/16, odprowadzenia wód opadowych z placów, dróg i parkingów do istniejącego cieku wodnego przez dz.nr 33/14,32/8,31/6,33/15 oraz 33/16 dla Firmy "M." K. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła spółka z o.o."A." z siedzibą w D. Zarzuciła naruszenie art.17 ust.2 pkt.1-3 oraz pkt.5 ustawy z dnia 7.07.1994r.o zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez nieuwzględnienie wymagań ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury, walorów architektonicznych i krajobrazowych, wymagań ochrony środowiska przyrodniczego, oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia. Wskazała również na naruszenie normy wynikającej z art. 42 ustawy, poprzez niedostateczne określenie warunków obsługi terenu w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji i wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich.
Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy nie uwzględnił odwołania i wyjaśnił, że zaskarżona decyzja nie narusza norm prawnych przewidzianych w ustawie z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (jednolity tekst-Dz.U.nr 15,poz.l39 z!999r. późn. zmianami)
Działki objęte planowaną inwestycją znajdują się w obszarze oznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego gminy [...] uchwalonym uchwałą Gminnej Rady Narodowej z dnia [...].10.1979 r opublikowana w Dz.Urz. WRN Nr [...] poz. [...] ze zm, oraz Dz.Urz. Województwa [...] z 2001 r Nr [...] poz. [...] symbolem UP, przeznaczone są pod usługi, handel i drobną wytwórczość oraz symbolem KDP przeznaczonym pod komunikację - drogę dojazdową obsługującą tereny usługowo-produkcyjne.
Oznacza to, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami w/w planu.
W tym stanie faktycznym sprawy zgodnie z art. 43 wymienionej ustawy, organ I instancji nie mógł odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla w/w inwestycji. Podnoszone zarzuty w odwołaniu nie znajdują wsparcia przepisach ustawy o zagospodarowaniu przestrennym..
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka z o.o."A." z siedzibą w D. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym / Dz.U z 1999 r Nr 15, poz. 139 ze zm/ w szczególności art. 1 ust.2, pkt 1-3 i 5 42, wskazując, że organy błędnie ustaliły stan faktyczny sprawy poprzez wadliwe ustalenie zgodności zamierzonej inwestycji z zapisem planu, pozostawiając poza oceną zasadniczą kwestie jak wymagania ładu przestrzennego, urbanistyki, walory architektoniczne i krajobrazowe.
Dodatkowo powołano przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r prawo ochrony środowiska /Dz.U Nr 62 poz. 627 w szczególności art. 3 pkt 50 i 71, 73.
Zdaniem skarżącego przedmiotowa inwestycja jest inwestycją mogącą pogorszyć stan środowiska w sposób znaczący, której to okoliczności organy orzekające w sprawie nie uwzględniły. Planowana inwestycja będzie nie tylko bardzo uciążliwa dla właścicieli działek sąsiednich nieruchomości ale w sposób znaczący ujemnie wpływać będzie na środowisko.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga jest uzasadniona.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Sprawa dotyczy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, którą to materię regulują przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r o zagospodarowaniu przestrzennym/Dz.U.Nr 89 poz. 415 ze zm./.
Stanowią ona między innymi, że ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje w drodze decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na wniosek zainteresowanego /art.40 ust.1 i art.41 ust.1 cyt. ustawy/, przy czym nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /art.43 cyt. ustawy/.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym /art.7/, ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią treść uchwały rady gminy, który obowiązuje w zakresie określonym uchwałą /art.8 ust.1/
Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest nieważna, jeżeli jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego./ art. 46 a ust.1 ustawy/
Przedkładając powyższe rozważania stwierdzić należy, że organy orzekające w sprawie powołują się na treść Uchwały Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001 r w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], która w § 1 pkt 2 przewiduje na terenie wymienionych w niej działek położonych we wsi L. budownictwo usługowo – produkcyjne oraz dojazdy z drogi powiatowej, i odprowadzenie ścieków.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że działki objęte planowaną inwestycją o numerze 31/6 i 32/8 położone są w konturze planu o symbolu UP oraz KDP.
Wymienione w powołanej wyżej uchwale działki nie odpowiadają oznaczeniom działek objętych zaskarżoną decyzją.
W takiej sytuacji kontrola Sądu w przedmiocie zgodności planowanej inwestycji z ustaleniami planu stała się niemożliwa.
Dodatkowo wskazać należy, że w aktach administracyjnych sprawy brak jest załącznika graficznego do decyzji, który jest niezbędny w przypadku ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu co do inwestycji liniowych. W przedmiotowej sprawie ustalono warunki co do przebiegu przyłączy energetycznego, wodociągowego, kanalizacyjnego oraz zjazdu z drogi powiatowej. Przebieg w/w przyłączy winien być wskazany na załączniku graficznym którego w aktach jest brak.
Organ takiego załącznika nie sporządził i uchybienie to samo w sobie stanowi podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji./ art. 42 ust.2 pkt 1 ustawy/
W ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uzupełnić materiał dowodowy poprzez ustalenie czy planowana inwestycja została zrealizowana, gdyż od tego ustalenia uzależnione będzie po dalsze postępowanie w sprawie.
W przypadku ustalenia, że inwestycja została zrealizowana postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu winno ulec umorzeniu.
Natomiast w razie stwierdzenia, że nie doszło do zrealizowania inwestycji stosownie do art. 85 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2000r o planowaniu i gospodarowaniu przestrzennym / Dz.U z 2003 r Nr 80 poz. 717 ze zm/ organ uzupełni postępowanie dowodowe w oparciu dotychczasowe przepisy.
W szczególności wyjaśni czy powołany w zaskarżonej uchwale plan obowiązuje, nadto czy działki nr ewid. 31/6 i 32/8 objęte planowaną inwestycją położone są w konturze UP natomiast przeznaczone na inwestycję liniową w konturze KDP.
Rzeczą organu będzie uzupełnienie materiału dowodowego w tym zakresie, nadto wskazania przebiegu wszystkich przyłączy na załączniku graficznym, który winien być dołączony do decyzji.
Niezależnie organ winien zawiadomić o toczącym się postępowaniu B. B. jako właścicielkę działki nr 33/7 z której to działki planowany jest przyłącz wodociągowy.
Dopiero tak uzupełniony materiał dowodowy pozwoli na wydanie stosownej decyzji.
Z uwagi na fakt, że rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części Sąd uchylił decyzje obu instancji.
Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów prawa które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy / art. 145 § 1 pkt 1 lit " a " i " c" Ppsa/, Sąd uchylił decyzje obu instancji.
Określenie, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku znajduje uzasadnienie treści w art. 152 Ppsa
Zwrot kosztów postępowania znajduje uzasadnienie w treść art. 200 P.p.s.a w zw. z art. 97 § 2 Pwsa.