Uzasadnienie
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2002 roku Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002 roku Nr. [...] zawieszające postępowanie administracyjne dotyczące wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W podstawie prawnej powołał przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w z. z art. 144 k.p.a.
W jego uzasadnieniu wskazano,, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wydania nakazu rozbiórki wobec ustalenia samowolnie wykonanej nadbudowy do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. 1242 położonej w C. stanowiącej własność G. i K. D. i stwierdzenia upływu 5 lat od dnia zakończenia tej budowy.
W uzasadnieniu w/w rozstrzygnięcia wyznaczył inwestorom termin 31 maja 2002 roku do złożenia wniosku o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie tego obiektu pod rygorem podjęcia zawieszonego postępowania i wydania decyzji merytorycznej.
W zażaleniu skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego M. i Z. P. wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu zarzucili wadliwą ocenę dowodów zebranych w sprawie, twierdząc, że samowolnie dokonana nadbudowa budynku mieszkalnego nie została zakończona tym samym nie upłynął termin 5 lat. Przestawione natomiast dowody przez inwestorów / rachunki na zakup tarcicy, blachy, cementu, stolarki okiennej oraz wykonanie dachu/ wskazujące na upływ w/w okresu nie stanowią dowodu, że nadbudowę dokonano w 1995 r gdyż w tym czasie inwestorzy prowadzili budowę warsztatu i te rachunki również mogą dotyczyć tej budowy. W/w okoliczność nie została wyjaśniona. Nadbudowa i zmiana dachu została wykonana w 1998 roku samowolnie co prowadzić winno do wydania nakazu rozbiórki. Na dowód wykazania tego fakty wnieśli o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków M. K., R. G., S. K., T. C., Z. C. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący M. i Z. P. nie sprecyzowali kierunku weryfikacji zaskarżonego postanowienia, powtórzyli argumentację jak w zażaleniu, kwestionując legalność postanowień obu instancji.
Dodatkowo podnieśli zarzut naruszenia art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. wobec nie wskazania przyczyn z powodu których dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Podnieśli również zarzut niewłaściwego procedowania inspektorów nadzoru.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje legalność postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2002 roku Nr [...] zawieszające postępowanie administracyjne dotyczące wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wydane w oparciu o art.97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Stosownie do w/cyt. przepisu organ zawiesza postępowanie, gry rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ lub sąd.
Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie jest niedopuszczalne.
W cenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż wobec stwierdzenia przez organ nadzoru budowlanego iż zachodzą przesłanki z art. 49 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane / Dz.U z 2000 r Nr 106 poz. 1126 / organ winien wydąć decyzję o umorzeniu postępowania.
Tak więc rozpoznanie sprawy dotyczącej samowolnie wykonanej nadbudowy do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. 1242 położonej w C. stanowiącej własność G. i K. D. nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia innego organu którego celem byłoby rozstrzygniecie o istocie tej sprawy.
Z tych względów uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji naruszają art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach orzeczono po myśli art. 200 cyt. ustawy.
Wytknąć należy organom, że postępowanie dowodowe w przedmiocie ustalenia upływu 5 letniego okresu od dnia zakończenia budowy zostało przeprowadzone jednostronnie w oparciu o dowody przedstawione przez inwestora, mimo że skarżący wnosili o dopuszczenie ich dowodów./protokół z dnia 8.08.2001 / Takie procedowanie organu pozostaje w sprzeczności z zasadami wyrażonymi w art. 7, art.8, art. 9, art. 10 § 1, art.77 § 1, art. 80 k.p.a.