Uzasadnienie
SA/Rz 634/03
M. S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) marca 2003r. Nr (...) w przedmiocie restrukturyzacji zadłużenia. Skarga została podpisana przez pełnomocnika biegłego rewidenta A. K..
Uzupełniając braki formalne skargi pełnomocnik skarżącego nadesłał odpis zaskarżonego rozstrzygnięcia, zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz podał kwotę będącą wartością przedmiotu sprawy (bez odsetek). Przedłożył ponadto pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przed NSA.
7 sierpnia 2003r. M. S. został wezwany do osobistego podpisania skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zawierało pouczenie, iż nieuzupełnienie braku skargi, spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 21 sierpnia 2003r. (potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej jako p.p.s.a.
Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
Takiego uprawnienia nie posiada natomiast biegły rewident. W ustawie z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (tekst jednolity: Dz. U. z 2002r., Nr 76, poz. 694 z późn. zm.), która dotyczy-praw i obowiązków biegłych rewidentów nie przewidziano prawa do występowania biegłych rewidentów przed sądem w charakterze pełnomocników.
W związku z niepodpisaniem przez skarżącego M. S. skargi, mimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braku formalnego skargi -z mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.