Uzasadnienie
SA/Rz 654/03
Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych postanowieniem z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 oraz art. 129 § 1 i 2 k.p.a. stwierdził uchybienie przez J. P. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej własną decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich.
W uzasadnieniu postanowienia organ orzekający wskazał, że w powołanej wyżej decyzji z dnia [...] listopada 2001 r. zawarte zostało pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od otrzymania decyzji. Powyższą decyzję J. P. otrzymał w dniu 15 listopada 2001 r., zaś wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został przez niego złożony w dniu 30 listopada 2001 r. /"data stempla pocztowego"/, czyli 15 dni od dnia otrzymania decyzji. Wynika z powyższego, że złożenie przedmiotowego wniosku nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie J. P. wniósł o przywrócenie terminu do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją o pozbawieniu go uprawnień kombatanckich. Uzasadniając skargę podał, że jest osobą I grupy inwalidzkiej, zdaną na opiekę drugiej osoby przy wykonywaniu najprostszych czynności życiowych /nie wychodzi z domu/. Decyzję o pozbawieniu uprawnień kombatanckich uważa za niesprawiedliwą i bardzo krzywdzącą. Podczas służby wojskowej w latach 1947 - 1948 walczył z "bandami podziemia nie z własnej woli, lecz z przymusu", co odbiło się na jego życiu i zdrowiu.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Dodał, że wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy "wpłynął do Urzędu dn. 3.12.2001 r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Skarga J. P. została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i dlatego stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny - którym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie - na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/, przy czym sąd ten - z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ - nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną; ze wskazanej możliwości normatywnej Sąd skorzystał przy rozpoznawaniu sprawy zakończonej zaskarżonym postanowieniem.
Przy wydaniu zaskarżonego postanowienia doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego - art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. - co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, w konsekwencji więc musiało skutkować usunięciem tegoż postanowienia z obrotu prawnego.
Po myśli art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję /§ 1/, w terminie czternastu dni od doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia tronie /§ 2/. Z art. 127 § 3 k.p.a. wynika, że przepisy dotyczące odwołań od decyzji stosuje się odpowiednio do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w sytuacji przewidzianej w tym przepisie. Z kolei zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienia termin do wniesienia odwołania.
Warunkiem zatem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Uchybienie przez stronę ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, co w konsekwencji oznacza ostateczność decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest więc w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisem terminie.
Z ustaleń dokonanych zaskarżonym postanowieniem wynika, że decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2001 r. Nr [...] o pozbawieniu uprawnień kombatanckich została doręczona skarżącemu w dniu 15 listopada 2001 r., zaś wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został przez niego złożony w dniu 30 listopada 2001 r. /"data stempla pocztowego"/.
Ustalenia organu orzekającego w sprawie dotyczące daty doręczenia skarżącemu decyzji wydanej w pierwszej instancji prawidłowo znajdują potwierdzenie w materiale aktowym niniejszej sprawy. Z załączonego do tej decyzji "potwierdzenia odbioru" /K. 18 akt administracyjnych/ wynika jednoznacznie, że decyzja ta została doręczona J. P. w dniu 15 listopada 2001 r.
Natomiast materiał zebrany w sprawie nie daje żadnych podstaw do przyjęcia, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony przez J. P. w dniu 30 listopada 2001 r. W szczególności nie można zgodzić się z twierdzeniem organu, jakoby o złożeniu wniosku w dniu 30 listopada 2001 r. dowodziła "data stempla pocztowego" /co zaznaczono przy w/w dacie/, bowiem brak jest w materiale aktowym sprawy koperty, pochodzącej od skarżącego i opatrzonej stemplem pocztowym z tą datą, jak również brak jest jakiegokolwiek innego dowodu /ze stemplem pocztowym z tą datą/ zaświadczającego o złożeniu przedmiotowego wniosku w dniu 30 listopada 2001 r. Wymieniona zaś w odpowiedzi na skargę data wpływu do Urzędu przedmiotowego wniosku, tj. 3 grudnia 2001 r. nie ma żadnego znaczenia w sprawie.
Skoro więc ustalenia organu orzekającego w sprawie odnośnie terminu złożenia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, to uzasadnioną musi być ocena, iż organ ten nie wywiązał się należycie z obowiązków określonych powołanymi wcześniej przepisami k.p.a. i tym samym wadliwie też zastosował art. 134 k.p.a. W rezultacie zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.