Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2002 roku Nr. [...] działając na podstawie art.138 § l pkt k.p.a. i art.4, art. 27 ust.1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej /tekst jednolity Dz. U z 1998 roku Nr 64, poz.414 z późń. zm. / po rozpatrzeniu odwołania L. K. od decyzji Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] stycznia 2002 r Nr. [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnione zostało, że Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił przyznania L. K. przyznania zasiłku stałego z tytułu opieki nad chorą córka N. K. ur. [...] 1987 roku, wobec stwierdzenia na postawie orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia 31 grudnia 2001 roku [...] że stan dziecka nie powoduje konieczności sprawowania opieki polegającej na stałej, bezpośredniej i osobistej pielęgnacji i systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym i rehabilitacyjnym w zakresie uniemożliwiającym podjęcie przez zainteresowaną zatrudnienia.
W odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołująca podważa zarówno decyzję organu I instancji jak również postanowienie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia 31 grudnia 2001 roku Nr. [...].
W/ g odwołującej organy winny orzekać na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu złożenia przez nią wniosku o przyznanie zasiłku stałego i w tym stanie prawnym wymóg posiadania orzeczenia o stanie zdrowia dziecka nie był wymagany. Nadto zarzuciła, że jej córka z uwagi na stan zdrowia / tj. niedowaga spowodowana niedożywieniem, depresja,/ powoduje, że pozostaje pod stałą opieką lekarzy, który to fakt dowodzą dołączone do akt sprawy zaświadczenia lekarskie i stan jej zdrowia wymaga opieki osoby drugiej..
Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pełni podzieliło stanowisko organu I instancji powołując się na orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżącą nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zakażonej decyzji, powtórzyła argumentację jak w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1271/
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia [...] lutego 2002 roku Nr. [...] o odmowie przyznania zasiłku stałego z tytułu sprawowania opieki nad dzieckiem.
W myśl art. 27 ust.1 ustawy z dnia 29.11.1990 r o pomocy społecznej / Dz.U Nr 64 poz. 414 ze zm/, zasiłek stały przysługuje osobie zdolnej do pracy, lecz nie pozostającej w zatrudnieniu ze względu na konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem, wymagającym stałej pielęgnacji polegającej na bezpośredniej, osobistej pielęgnacji i systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym, rehabilitacyjnym oraz edukacyjnym, jeżeli dochód rodziny nie przekracza półtorakrotnego dochodu określonego zgodnie z art. 4, a dziecko ma orzeczoną niepełnosprawność ze wskazaniami o których mowa w art. 6 b ust.3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu niepełnosprawnych / Dz.U Nr 123 poz. 776 ze zm/.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia czy córka skarżącej wymaga stałej opieki wymagającej pielęgnacji polegającej na systematycznym współdziałaniu w postępowaniu leczniczym, rehabilitacyjnym oraz edukacyjnym, gdyż pozostałe warunki określone w w/cyt. przepisie ustawy nie budzą wątpliwości.
Z postanowienia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia 31 grudnia 2001 roku Nr. [...] jednoznacznie wynika, że stan zdrowia córki nie wymaga stałej opieki i pielęgnacji, uniemożliwiającej zatrudnienie matki.
Wymóg orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności Orzeczenie Wprowadzony został wprowadzony kolejną nowelą w art. 1 pkt 5 lit.a ustawy z dnia 17 grudnia 2001 roku o zmianie ustawy o pomocy społecznej..... / Dz.U z 2001 r Nr 154 poz. 1792 /. Orzeczenie to jednak stanowi dowód w sprawie w rozumieniu art. 75 § 1 k.p.a. i podlega ocenie przez organ orzekający w sprawie./ art. 80 k.p.a/ vide; wyrok NSA z dnia 2.02.2001 r sygn akt I SA 1083/00 publ. Lex nr 53794/
Skarżąca podważa zasadność wydanego orzeczenia, co do oceny stanu zdrowia jej dziecka i twierdzi, że wymaga ono stałej opieki i pielęgnacji, w postępowaniu leczniczym i rehabilitacyjnym co uniemożliwiaj jej zatrudnienie.
Znajdujące się w aktach administracyjnych zaświadczenie lekarskie z dnia 6 listopada 2001 r stwierdza, że N. ze względu na stan zdrowia wymaga stałej opieki matki. Wydane w dniu 31.12.2001 roku kwestionowane przez skarżącą postanowienie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności stwierdza, że stan zdrowia dziecka nie powoduje konieczności sprawowania opieki, polegającej stałej, bezpośredniej i osobistej pielęgnacji i systematycznemu współdziałaniu w postępowaniu leczniczym oraz rehabilitacyjnym w zakresie uniemożliwiającym podjęcie przez matkę dziecka zatrudnienie.
W takiej sytuacji zachodziła konieczność uzupełnienia postępowania dowodowego poprzez wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy w/w orzeczeniami. Organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły tej zasadniczej kwestii tym samym naruszyły przepisy postępowania administracyjnego / art. 7, 77§ 1, 80 k.p.a./ których naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi w kwestii przyjęcie błędnej podstawy prawnej, Sąd nie podziela tego zarzutu, gdyż organ wydając decyzję przyjmuje stan faktyczny i prawny z daty wydania decyzji. o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej Zmiana art. 27 a ustawy o pomocy społecznej została dokonana z mocy art. 1 pkt 5 lit.a ustawą z dnia 17 grudnia 2001 roku o zmianie ustawy o pomocy społecznej..... / Dz.U z 2001 r Nr 154 poz. 1792 / z dniem 1 stycznia 2001 r / art. 13 tej ustawy. /
Po ponownym rozpoznani sprawy należy uzupełnić postępowanie dowodowe, poprzez wyjaśnienie zasadniczych rozbieżności znajdujących się w/w orzeczeniach i dopiero uzupełnione postępowanie dowodowe w tym, zakresie pozwoli na wydanie stosownej decyzji.
Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. Nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji wyroku.