Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 1999 r. (...) wydanym z upoważnienia Wojewody P. przez Kierownika Oddziału w Wydziale Architektoniczno-Budowlanym, po rozpoznaniu zażalenia Katarzyny i Piotra D. na postanowienie Starosty J. z dnia 23 marca 1999 r. (...) o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania im pozwolenia na rozbudowę i zmianę sposobu użytkowania budynku gospodarczego na działce nr 1271/2 w T., orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia w całości. Postanowienie uzasadniono następująco: Zawieszając postępowanie administracyjne, na podstawie art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa, organ I instancji stwierdził, że rozpatrzenie niniejszej sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w J. Wydział I Cywilny, przed którym toczy się postępowanie z powództwa Ireny S., kwestii ustalenia granic służebności gruntowej przejazdu, przechodu i przegonu na działce objętej wnioskiem o wydanie przedmiotowego pozwolenia.
Katarzyna i Piotr D. uznali to postanowienie za niezasadne i przedwczesne, zaś organ I instancji winien skorzystać z delegacji wymienionej w art. 100 par. 1 Kpa. W ocenie organu II instancji zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż zagadnienie wstępne, stanowiące podstawę zawieszenia, w niniejszej sprawie nie występuje. Z akt sprawy wynika, że planowana rozbudowa przewidziana jest od strony północno-wschodniej działki nr 1271/2, zaś na rzecz działek Ireny S. służebność gruntowa przejazdu, przechodu i przegonu o szerokości 3 m ustanowiona jest zachodnim krańcem tej działki. Zabudowa przewidziana projektem zagospodarowania nie wyklucza możliwości ustalenia granic służebności na działce nr 1271/2, rozstrzygnięcie zatem Sądu Rejonowego w J. nie stanowi kwestii prejudycjalnej w sprawie pozwolenia na budowę.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Zbigniewa S. - następcę prawnego Ireny S. pod zarzutem naruszenia art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa przez przyznanie prymatu dla norm i rozwiązań technicznych nad zasadami prawa własności. Uzasadniając skargę podano, że nikt nie kwestionuje uprawnień Katarzyny i Piotra D. wynikających z własności działki nr 1271/2 położonej w T. i nie jest również kwestionowany jej tytuł własności do sąsiedniej działki nr 1272. Bezsporne jest też, że między stronami toczy się spór o ustalenie na gruncie przebiegu służebności (...), co będzie mieć znaczenie dla konfiguracji nieruchomości i w efekcie określać będzie jej stan formalnoprawny. Proces budowlany nie może być poprawnie prowadzony, gdy nie jest ustalony bezsporny stan formalnoprawny nieruchomości. Nie może on być lekceważony i uprawnienie nadrzędne wynikające z przepisów prawa cywilnego nie może być ograniczone rozstrzygnięciami natury techniczno-budowlanej.
Prowadzenie zatem postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania pozwolenia na rozbudowę i zmianę sposobu użytkowania jest przedwczesne. Na tej podstawie domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przewidziana w art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa, wskazanym w podstawie prawnej postanowienie z dnia 23 marca 1999 r., podstawa obligatoryjnego zawieszenia postępowania to sytuacja, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Na tej zatem podstawie organ obowiązany jest zawiesić postępowanie, które przed nim się toczy, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem tego postępowania zależy od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego tzn. zagadnienia materialnoprawnego należącego do właściwości innego organu lub sądu. Organ administracji, przed którym toczy się postępowanie ma więc obowiązek ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy będącej przedmiotem tegoż postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym. W przypadku gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania w myśl omówionego przepisu.
Te ogólne stwierdzenia dotyczące obligatoryjnej podstawy zawieszenia postępowania określonej w art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa, odniesione do warunków rozpoznawanej sprawy, prowadzą do wniosku, że nie zachodziła możliwość zawieszenia postępowania na tej właśnie podstawie.
Przedmiotowe postępowanie administracyjne dotyczy rozbudowy budynku gospodarczego - wydania pozwolenia - usytuowanego na działce nr 1271/2 położonej w T., własność Katarzyny i Piotra D. W świetle materiałów sprawy jest niewątpliwe, że w księdze wieczystej Kw. nr 3755 w Sądzie Rejonowym w J. /zawiadomienie z 5 marca 1998 r./ wpisane jest uprawnienie na rzecz każdoczesnych właścicieli i posiadaczy działek nr 1259 i 1272 /w dacie podjęcia postanowienia własność Ireny S./ położonej w T. do prawa przejazdu, przechodu i przegonu przez działkę nr 1271/1 położonej w T. objętą księgą wieczystą Kw. nr 56.242 i przez działkę nr 1271/2 położoną w T. objętą Kw. nr 56.243 szlakiem o szerokości 3 m. W Sądzie tym (...) toczy się postępowanie z powództwa Ireny S. przeciwko Janinie D. o ustalenie granic służebności gruntowej przejazdu, przechodu i przegonu m.in. na działce nr 1271/2, własności inwestorów i aktualnych jej właścicieli (...).
Z zalegającego w aktach sprawy projektu zagospodarowania działki nr 1271/2 wynika, że naniesiona w nim projektowana rozbudowa budynku gospodarczego przewidziana została od strony północno-wschodniej. Oznacza to, że nie może mieć wpływu, a w szczególności ograniczać ustalenia granic służebności gruntowej w terenie, zachodnim krańcem powyższej działki. Jak przyznała zresztą sama Irena S. (...) "(...) zachodnim krańcem działki nr 1271/2 o szerokości 3 m przechodzić szlak drożny przejazdu, przechodu i przegonu na rzecz nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1272 (...)". Nadto wielkość powierzchni działki inwestorów, a w szczególności odległość projektowanej rozbudowy do zachodniej granicy tej działki nie wyklucza możliwości ustalenia granic tej służebności.
W tej sytuacji trafny jest pogląd przyjęty w zaskarżonym postanowieniu, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie ustalenia granic służebności na działce inwestorów nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa, od którego zależy wydanie decyzji. Tym samym nie zachodzi możliwość zawieszenia postępowania w myśl art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa. W rezultacie więc nie ma podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie narusza prawo.
Dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skarga została oddalona.