Uzasadnienie
SA/Rz 779/02
Pismem z dnia 15 grudnia 2003r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargi z dnia 17 kwietnia 2002r. wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Rzeszowie na decyzje Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2002r., Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] oraz Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości w podatku od towarów i usług oraz od zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - określanej dalej jako p.s.a.
Stosownie do treści art. 60 p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże Sąd jest zobligowany do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne w razie stwierdzenia, że zmierza ono do obejścia prawa albo też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzą przesłanki wyłączające związanie oświadczeniem strony skarżącej o cofnięciu skargi. Zatem postępowanie sądowe z mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 161 § 2 i art. 16 § 2 p.s.a. należało umorzyć.