Wyrok NSA oz. w Rzeszowie z 27 lutego 1996 r., SA/Rz 809/95

Teza

Obowiązkiem gminy jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych członków wspólnoty samorządowej.

Za członka wspólnoty samorządowej uznaje się każdego mieszkańca gminy, bez względu na okres zameldowania w danej gminie.

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

Objęty rozstrzygnięciem nadzorczym par. 8 uchwały Rady Miasta wyklucza zawieranie umów najmu lokali mieszkalnych wchodzących do zasobu mieszkaniowego gminy w stosunku do mieszkańców miasta nie legitymujących się co najmniej pięcioletnim okresem zameldowania na pobyt stały lub dziesięcioletnim w przypadku zameldowania na pobyt czasowy, z wyłączeniem osób ubiegających się o zamianę lokalu z powodu trudnych warunków mieszkaniowych. Co się tyczy lokali socjalnych, to mogą być przydzielane tylko osobom zamieszkałym lub zameldowanym na pobyt stały przez okres trzech lat.

Wskazana regulacja, zdaniem Sądu, wykracza poza granice upoważnienia ustawowego, zamieszczonego w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509 ze zm./.

(...) Trafnie wyeksponował Wojewoda, że par. 8 omawianej uchwały różnicuje mieszkańców gminy i tym samym koliduje z treścią art. 67 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 29 grudnia 1989 r. /Dz.U. nr 75 poz. 444/, który akcentuje fundamentalną zasadę równości obywateli wobec prawa.