Uzasadnienie
W art. 29 ust. 1 cyt. ustawy /w brzmieniu obowiązującym do końca 1996 r./ wprowadzono szczególny obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego tylko w stosunku do tych podatników, którzy: świadczą usługi, w tym również w zakresie handlu i gastronomii na rzecz wyszczególnionych podmiotów. Obowiązek ten nie odnosi się więc do tych podatników, którzy dokonują "tylko" sprzedaży, tj. sprzedaży w rozumieniu kodeksu cywilnego, natomiast odnosi się wyłącznie do podatników "świadczących usługi" - skoro nie użyto w nim sformułowania o "sprzedaży towarów" w szerokim rozumieniu określonym w art. 4 pkt 8 cyt. ustawy.
Jeśli tak, to w zakresie oceny, czy działanie skarżącej spółki polegające na zbywaniu określonym podmiotom towarów wyprodukowanych przez siebie, mieści się w pojęciu usługi jako czynności świadczonej na rzecz ludności, przeznaczonej dla celów konsumpcji indywidualnej itd. istotne znaczenie będzie miała kwestia, czy sprzedaż własnych dóbr dokonywanych przez producenta jest już usługą rozumieniu powyższym, czyli świadczeniem określonych czynności, niejako "pochłaniającym" już sprzedaż, która przecież także jest czynnością. Każdy wytwórca, producent prowadzący tego rodzaju działalność, niewątpliwie wytwarza swoje produkty w celu ich zbycia i wobec tego zbywanie tych produktów jest koniecznym następstwem ich wytworzenia. Oddzielanie tych czynności tj. wytworzenia określonych towarów od ich zbycia, poprzez klasyfikowanie tego zbycia jako usługi w zakresie handlu, byłoby w ocenie sądu nieuzasadnione.
Skoro usługą jest, w szerokim rozumieniu, określona czynność, to usługą w zakresie handlu - w nawiązaniu do przytoczonego przez organ II instancji słownikowego pojęcia handlu - byłby udział w zorganizowanej wymianie dóbr, w obrocie towarowym polegającym na kupnie - sprzedaży, w pośredniczeniu między wytwórcą a spożywcami. Jeśli zaś wytwórca zbywa swój towar bezpośrednio konsumentom indywidualnym, to dokonuje jego sprzedaży, a nie świadczenia usługi w zakresie handlu jako działalności podejmowanej w obrocie towarowym.
Podzielając więc co do zasady, stanowisko wyrażone w cyt. w skardze wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 1996 r. I SA/Łd 1104-1105/96 /Doradztwo Podatkowe 1997 nr 5 str. 33/. Sąd w niniejszej sprawie uznał, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 29 ust. 1 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż zbywanie towarów na rzecz podmiotów w tym przepisie wymienionych, dokonywane przez skarżącą spółkę będącą ich producentem jest dokonywaniem sprzedaży a nie świadczeniem usług w zakresie handlu.