Uzasadnienie
SA/Rz 85/03
U Z A S ADN I E N I E
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003 r Nr. [...] po rozpoznaniu zażalenia C. C. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r Nr [...] w sprawie zawieszenia postępowanie w przedmiocie samowoli budowlanej - utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W podstawie prawnej powołał przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesił postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę /dobudowa ganku i budynku gospodarczego/ wobec stwierdzenia w postępowaniu dowodowym, że od zakończenia tej budowy upłynęło 5 lat i w zaistniałej sytuacji zostały spełnione warunki z art. 49 ustawy z dnia 7 lipca 1974 r. Prawo budowlane /Dz. U. 2000 r. Nr 106 poz. 1126/.
W zażaleniu skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego C. C. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu zarzucił wadliwą ocenę dowodów zebranych w sprawie, twierdząc, że od dnia dokonanej samowolnie dobudowy ganku i budynku gospodarczego do budynku mieszkalnego położonego na działce nr ewid. 63 położonej w H. własności M. T. nie upłynęło 5 lat i wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i wydanie nakazu rozbiórki w/w obiektów budowlanych. W dalszych obszernych argumentach skargi opisał niewłaściwe procedowanie organów orzekających w sprawie. Zarzucił, że inwestor z naruszeniem przepisów prawa budowlanego dokonał samowolnie dobudowy ganku i budynku gospodarczego do istniejącego budynku mieszkalnego, które to zachowanie inwestora uzyskało aprobatę organu.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący C. C. nie sprecyzował kierunku weryfikacji zaskarżonego postanowienia powtórzył argumentację jak w zażaleniu, kwestionując legalność postanowień obu instancji. Dodatkowo wskazał, że organy orzekające w sprawie z naruszeniem przepisów prawa budowlanego zmierzają do zalegalizowania samowoli budowlanej, na co on nie wyraża zgody.
Stający na rozprawie pełnomocnik adw. T. N. substytut adw. A. L. podtrzymała zarzuty podniesione w skardze.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
skarga zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271/.
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje legalność postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002 r Nr [...] zawieszające postępowanie administracyjne dotyczące wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wydane w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego zostały wyczerpująco określone w art. 97 § 1 k.p.a. oznacza to, że nie można przy interpretacji tego przepisu stosować wykładni rozszerzającej z uwagi na charakter tej instytucji.
Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ lub sąd.
Zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zachodzi w sytuacji, gdy w ramach stanu faktycznego stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej występuje jako jego element kwestia, której uprzednie rozstrzygniecie warunkuje rozpatrzenie sprawy administracyjnej i do rozstrzygnięcia tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpoznający sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd.
Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe.
Konkludując musi więc istnieć;
1/ związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym,
2/ zagadnienie wstępne rozstrzyga inny organ lub sąd.
W przypadku braku spełnienia łącznie obu przesłanek zawieszenie postępowania na tej podstawie jest niedopuszczalne.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż wobec stwierdzenia w ramach prowadzonego postępowania w przedmiocie nakazu rozbiórki przez organ nadzoru budowlanego, iż zachodzą przesłanki z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane /Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126/ organ winien wydać decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania nakazu rozbiórki.
Tak więc rozpoznanie sprawy dotyczącej samowolnie dokonanej dobudowy ganku i budynku gospodarczego do budynku mieszkalnego położonego na działce nr ewid. 63 położonej w H. własności M. T. nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia innego organu, którego celem byłoby rozstrzygniecie o istocie tej sprawy.
Z tych względów uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji naruszają art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270/ orzekł jak w sentencji wyroku.
Wobec braku zgłoszenia wniosku do czasu zamknięcia rozprawy przez pełnomocnika skarżącego o przyznanie należnych kosztów z tytułu zastępstwa procesowego /art. 210 § 1 Ppsw/ orzeczenie o kosztach postępowanie obejmuje jedynie zwrot wpisu od uiszczonej skargi w oparciu o art.97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271/ w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74 poz. 368 ze zm./.
Wytknąć należy organom, że postępowanie dowodowe w przedmiocie ustalenia upływu 5 letniego okresu od dnia zakończenia budowy zostało zaprotokołowane w protokole z dnia 9.10.2002 r., którego odczytanie budzi poważne trudności i winno być w tej sytuacji przepisane drukiem maszynowym i odpis tego protokołu winien być włączony do akt sprawy.