Wyrok NSA oz. w Rzeszowiez 21 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Rz 869/95
Teza
- 1. Sformułowanie przepisu art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./, a w szczególności użycie słów "szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie albo gospodarkę wodną" wskazują, iż to szkodliwe oddziaływanie musi wystąpić faktycznie i nie może mieć tylko hipotetycznego charakteru.
- 2. Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie wydania nakazów określonych w art. 50 ust. 2 Prawa wodnego winien ustalić w sposób nie budzący wątpliwości, czy nastąpiła zmiana stanu wody na gruncie, czy dotyczy ona utrwalonych stosunków wodnych /istniejących od co najmniej 5 lat/, czy i jakiego rodzaju szkody zaistniały na sąsiednich nieruchomościach lub w gospodarce wodnej oraz czy istnieje związek przyczynowy między tą zmianą a zaistniałą szkodą.
- 3. Naruszenie stosunków wodnych, które istnieją krócej niż 5 lat nie daje w świetle przepisu art. 50 Prawa wodnego podstaw do władczej ingerencji organu administracyjnego.
Podstawę do żądania przywrócenia stanu poprzedniego i zaniechania naruszeń stanowi w takim przypadku art. 144 i art. 222 par. 2 Kc.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.