Uzasadnienie
SA/Rz 940/02
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 51 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. - Dz. U. Nr 106 póz. 1126 z 2000 r. z późn. zm.) nałożył na inwestora L. M. obowiązek przedłożenia szkicu wykonanych robót oraz ocenę techniczną określając termin wykonania tego obowiązku na dzień 15 marca 2002 r.
W uzasadnieniu podał, że podczas kontroli przeprowadzonej na miejscu sporu w dniu 14.09.2001 przez pracowników tego organu zostało stwierdzone, że przy schodach wejściowych do budynku mieszkalnego własności L. M. od strony ogrodu zostały wykonane roboty budowlane.
Polegały one na nadlaniu betonem płyty spocznikowej i trzech stopni, półki betonowej o wym. 2,90 x 0,75 m.
W/w roboty budowlane zostały wykonane samowolnie bez dopełnienia obowiązku zgłoszenia co uzasadnia wydanie nakazu w stosunku do inwestora.
W odwołaniu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego J. R. zakwestionowała rozstrzygnięcie i twierdziła, że w/roboty budowlane zostały wykonane samowolnie dlatego też domaga się wydania nakazu rozbiórki w trybie art. 48 prawa budowlanego. Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 roku Nr. [...] uchylił decyzję organu I instancji w części określającej termin wykonania nałożonego obowiązku w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W podstawie prawnej wskazał przepis art.138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. art. 51 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. - Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000 r. z późn. zm.).
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przyjął, że roboty budowlane wykonane zostały w ramach prowadzonego remontu i wymagały zgłoszenia właściwemu organowi stosownie do art. 30 ust.1 pkt 1 prawa budowlanego natomiast jego brak uzasadniał wydanie w stosunku do inwestora nakazu w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego. Organ odwoławczy nie dopatrzył się podstaw do wydania nakazu w trybie art. 48 prawa budowlanego. Wobec upływu terminu wskazanego przez organ I instancji, w tym zakresie dokonano zmiany.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca J. R. wniosła o uchylenie decyzji obu instancji i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skargi podniosła, że organy orzekające w sprawie błędnie zakwalifikowały wykonane roboty budowlane i nie dopatrzyły się cech obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 prawa budowlanego.
W ocenie skarżącej wykonane roboty budowlane, tj. schody do budynku mieszkalnego oraz tzw. półka betonowa zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia ani zgłoszenia i tego rodzaju działanie inwestora skutkować winno wydaniem nakazu rozbiórki.
Na rozprawie w dniu 5.10.2004 r pełnomocnik skarżącej M. G. uzupełniła treść skargi wyjaśniając, że uwidocznione schody oraz wejście do ogrodu na zdjęciu dołączonym do akt administracyjnych sprawy zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia w latach 1989 - 1990, natomiast tzw. płyta spocznikowa została wykonana we wrześniu 2001 roku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzianych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
skarga jest uzasadniona.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o posterowaniu przed sądami administracyjnymi /art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271/.
Kontrola natomiast tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia /art. 135 ustawy/.
W rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdził, iż organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80, oraz art. 107 § 3 k.p.a., których naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z wyżej cytowanymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego organy orzekające w sprawie zobowiązane są do przestrzegania zasady dążenia do prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a. obligującej do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia przy uwzględnieniu zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu strony.
Art. 77 § 1 k.p.a. nakazuje aby przed podjęciem decyzji w sprawie w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
Celem bowiem każdego postępowania dowodowego jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, aby jej załatwienie opierało się na udowodnionych faktach i aby do tych faktów zostały zastosowane właściwe normy prawne.
Organ orzekający w sprawie ma prawo z mocy art. 80 k.p.a. do swobodnej oceny dowodów jednakże aby ocena ta nie została uznana za dowolną, materiał dowodowy winien być zebrany w sposób wyczerpujący, ocena musi opierać się na materiale dowodowym a poczynione ustalenia muszą znaleźć pokrycie w dowodach.
Ocena dowodów winna przy tym odpowiadać wymogom wiedzy, logiki i doświadczeniu życiowemu, oraz winna znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji stosownie do art. 107 § 3 k.p.a.
Wymogi wyżej wymienione nie zostały spełnione w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją.
W sprawie będącej przedmiotem skargi organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły zasadniczej kwestii dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy tj. zakresu wykonanych robót oraz daty ich wykonania., która to okoliczność ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż od tego ustalenia uzależniona będzie kwalifikacja prawna rozstrzygnięcia.
Dołączone zdjęcia do akt administracyjnych wskazują, iż zostały wykonane roboty budowlane tj. schody, otwór drzwiowy oraz płyta spocznikowa i półka betonowa w odległości 10 – 15 cm od granicy działki skarżącej.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy w oparciu o w/w zasady postępowania organ ustali - czy w/w roboty budowlane objęte są decyzją pozwolenia budowlanego na ten budynek mieszkalny, jeżeli nie to w jakiej dacie roboty te zostały wykonane. Data ustalenia tych robót ma istotne znaczenie, gdyż od tego ustalenia uzależniona będzie kwalifikacja prawna rozstrzygnięcia.
Niezależnie od wyżej wymienionego uchybienia Sąd stwierdza, że błędna i dowolna jest kwalifikacja organu co do robót budowlanych związanych z wykonaniem półki betonowej o wymiarach 0.75 x 2.90 x 0.07 m w odległości 10-15 cm od granicy skarżącej.
Tego rodzaju robót nie można zakwalifikować do robót remontowych.
Definicja remontu określona jest w art. 3 pkt 8 prawa budowlanego i nie obejmuje tego rodzaju robót.
W ponownym rozpoznaniu sprawy organ ustali jakie roboty budowlane wybiegają poza granice decyzji pozwolenia budowlanego, ustali datę nielegalnie wykonanych robót i dopiero tak przeprowadzone postępowanie pozwoli na wydanie stosownej decyzji.
Z uwagi na fakt, ze rozstrzygniecie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części Sąd uchylił decyzje obu instancji.
Uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa/, Sąd uchylił decyzje obu instancji.
Określenie, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku znajduje uzasadnienie treści w art. 152 P.p.s.a.
Zwrot kosztów postępowania znajduje uzasadnienie w treści art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11.05.1995 o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm./ w zw. z art. 97 § 2 Pwsa.