Uzasadnienie
SA/Rz 961/02
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] IV 2002 r. Nr [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii, po rozpatrzeniu odwołania K. J. od postanowienia Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia [...] III 2002 r. Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
Jako podstawę prawną wskazał art. 119 i art. 122 w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 ze zm./ oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 K.p.a.
Z akt administracyjnych oraz uzasadnienia decyzji wynika, że Powiatowy Lekarz Weterynarii decyzją z dnia [...] VIII 2000 r. Nr [...] nałożył obowiązek ustalenia okresu przechowywania wędlin, wyprodukowanych w Zakładzie Mięsnym "A." i przechowywanych w magazynie chłodniczym na podstawie badań przechowalniczych prowadzonych przez laboratorium stosownie do obowiązujących norm w tym zakresie.
Przedmiotowa decyzja o nałożeniu obowiązków stałą się ostateczna.
Zauważyć należy, iż pkt 43 Polskiej Normy PN-A-82007 "Przetwory Mięsne, Wędliny" mówi, że okres przechowywania ustala producent na podstawie badań przechowalniczych przeprowadzonych przez laboratorium.
Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 11 V 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia /Dz. U. Nr 63, poz. 634/ organom urzędowej kontroli przysługuje prawo badania procesów technologicznych i receptur w zakresie niezbędnym do ochrony zdrowia i życia człowieka.
Uwzględniając fakt, iż w obrębie grupy asortymentowej występuje zróżnicowanie w zakresie receptury i technologii wytwarzania a więc i trwałości, należy przy ustalaniu okresów przechowywania każdy asortyment w grupie traktować oddzielnie.
Podczas kontroli weterynaryjnej Zakładu Mięsnego "A." z dnia 22 lutego 2002 r. nie przedstawiono kontrolującym inspektorom Miejskiego Inspektoratu Weterynarii wymaganej dokumentacji dotyczącej badań przechowalniczych wędlin wyprodukowanych w zakładzie.
Podczas kontroli właściciel Zakładu nie przedstawił stosownej dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie badań przechowalniczych, umożliwiających organowi nadzoru w konsekwencji określenie terminu przechowywania wędlin zgodnie z polską normą, do wykonania których był obowiązany.
Uchylanie się przez producenta od prowadzenia przedmiotowych badań świadczy o niewłaściwym funkcjonowaniu praktyki produkcyjnej, gdyż prawidłowo funkcjonujący zakład bez ingerencji służb nadzorujących wykonuje badania i inne czynności w oparciu o uprzednio opracowany harmonogram.
Brak badań uniemożliwia organowi nadzoru prawidłową ocenę w zakresie przydatności do spożycia i zdrowotności artykułów spożywczych produkowanych w zakładzie, a wprowadzanie do obrotu takich środków stwarza zagrożenie dla życia i zdrowia konsumenta.
Stosownie do przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w razie uchylania się od wykonania obowiązków nałożonych na stronę zostają podjęte czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych w celu wykonania nałożonego obowiązku.
W myśl art. 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym organ stosuje środki egzekucyjne przewidziane w ustawie, które prowadzą do wykonania nałożonego obowiązku.
Organem egzekucyjnym jest Powiatowy Lekarz Weterynarii, organem nadzoru, a zarazem odwoławczym, po myśli art. 23 § 1 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest Wojewódzki Lekarz Weterynarii w związku z art. 49 § 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz Inspekcji Weterynaryjnej /t.j. Dz. U. z 1994 r. Nr 66, poz. 752/.
Organ egzekucyjny wszczął postępowanie egzekucyjne doręczając zobowiązanemu w dniu 14 marca 2002 r. tytuł wykonawczy z dnia [...] marca 2002 r. znak Nr [...].
W zażaleniu na postanowienie K. J. wniósł o jego uchylenie.
W uzasadnieniu zażalenia podkreślił, iż nałożony na niego obowiązek został wykonany.
Polska Norma PN-A-82007 "Przetwory Mięsne, Wędliny" dokonuje podziału na grupy technologiczne i rodzaje wędlin. Zdaniem skarżącego grupa technologiczna to identyczna wędlina co do procesu technologicznego, a tym samym, co do okresu przechowywania. Zaś badania przechowalnicze należy wykonać dla grup technologicznych wędlin, a nie dla poszczególnych rodzajów wędlin.
Po rozpatrzeniu zażalenia organ odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
W opisanym na wstępie postanowieniu wskazał, iż zarzuty K. J. są niezgodne z ustaleniami zawartymi w protokole kontroli Zakładu Mięsnego z 22 II 2002 r. Nie przedstawił on do wglądu stosownej dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie badań przechowalniczych umożliwiających organowi nadzoru określenie terminu przechowywania wędlin zgodnie z polską normą.
Postanowienie to zaskarżył do NSA K. J. wnosząc o jego uchylenie. W motywach skargi podniósł, iż w czasie kontroli inspektorzy nie żądali przedłożenia dokumentacji dotyczącej badań przechowalniczych, które znajdowały się do wglądu w siedzibie Zakładu.
Do skargi dołączył wyniki badań przechowalniczych wędlin z 27 XII 2000 r. oraz z 2 IV 2001 r. – przeprowadzone przez Zakład Higieny Weterynaryjnej w K. Poza tym badania przechowalnicze prowadzone były przez Laboratorium Zakładowe z 1 II 2000 r., 20 IX 2000 r., 26 III 2001 r., 25 IX 2001 r. i 15 I 2002 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Naprowadził, iż skarżący dwukrotnie wykonał badania przechowalnicze 7 asortymentów, zaś postępowanie egzekucyjne dotyczy braku przeprowadzonych badań przechowalniczych w laboratorium urzędowym na pozostałe asortymenty produkowane w Zakładzie.
Przy ustalaniu okresów przechowywania każdy asortyment w grupie należy traktować oddzielnie.
Wobec nie przedstawienia do wglądu kontrolującym w dniu 22 II 2002 r. wyników tychże badań pomimo nałożonego decyzją obowiązku nałożył grzywnę w celu przymuszenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 styczni 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych względów niż podnosi skarżący.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zatem władny jest do uwzględnienia skargi ze względu na inne uchybienia niż te, które przytoczyła strona skarżąca.
Stosownie do art. 33 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego może być brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia.
Postępowanie egzekucyjne wszczyna się po wydaniu tytułu wykonawczego, który powinien zawierać dane oznaczone precyzyjnie w art. 27 § 1 u.o.p.e.a.
Równocześnie do tytułu wykonawczego powinien być dołączony dowód doręczenia upomnienia /art. 27 § 3/ lub wyraźne stwierdzenie, że nie było ono konieczne.
W niniejszej sprawie brak takiego dowodu doręczenia upomnienia.
Zauważyć należy, że z uwagi na jednobrzmiące brzmienie przepisu art. 27 § 3 dołączenie dowodu doręczenia upomnienia lub stwierdzenie, że nie było ono konieczne nie ma wyjątków od tej zasady.
W niniejszej sprawie brak takiego dowodu doręczenia upomnienia.
Zauważyć należy, że z uwagi na jednobrzmiące brzmienie przepisu art. 27 § 3 cyt. ustawy dowodu doręczenia nie może zastąpić adnotacja w treści tytułu wykonawczego, iż upomnienie takie zostało doręczone z dniem 4 XII 2000 r.
Przepis art. 15 § 1 ustawy dopuszcza możliwość wszczęcia postępowania egzekucyjnego dopiero po upływie 7 dni od doręczenia stronie pisemnego upomnienia, które powinno zawierać wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego.
W przypadku braku upomnienia należy wskazać przepis, który zwalnia od takiego obowiązku.
W dalszej kolejności zauważyć należy, iż zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy tytuł wykonawczy wśród niezbędnych elementów, o których mowa w cyt. art. winien zawierać pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Kategoryczne brzmienie przepisu art. 27 § 1 "tytuł wykonawczy zawiera" nie daje możliwości odejścia od tego wymogu.
Jak wynika z treści przepisu art. 67 § 1, art. 68 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej sporządza protokół z każdej czynności postępowania mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zaś protokół sporządza się tak aby z niego wynikało: kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał.
Wymogom tym nie odpowiada protokół z dnia 22 II 2002 r., w oparciu o który wydano zaskarżone postanowienia.
Protokół został podpisany przez skarżącego na stronie 2-ej a następnie dołączone są do niego str. 3 i 4, nie podpisane przez skarżącego, a z adnotacji wynika, że na żądanie kontrolujących nie przedstawił wyników badań, do których był zobowiązany.
W pismach skarżący podnosi, że nikt go o wyniki tych badań nie pytał, a były one w budynku firmy.
Te wszystkie uchybienia muszą skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienie oraz postanowienia go poprzedzającego.
Organ prowadząc ponownie postępowanie egzekucyjne przeprowadzi je zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania egzekucyjnego.
Poza tym protokół rozprawy załączony do akt winien odpowiadać przepisom.
Z tych względów na zasadzie przepisów art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd uwzględnił skargę.
Na zasadzie przepisu art. 152 cyt. ustawy Sąd orzekł, iż do czasu prawomocności wyroku decyzja nie podlega wykonaniu.
O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 cyt. ustawy.