Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]. Nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 72 i art. 73 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn.zm./ po rozpoznaniu odwołania K. O. i W. Ś. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...]. Nr [...] odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 1998r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Z uzasadnienia tego rozstrzygnięcia wynika, że Wójt Gminy [...] stwierdził, że skoro w odniesieniu od podatku od nieruchomości za 1998r. w stosunku do podatników: K. O. i W. Ś. obowiązuje nadal decyzja z dnia [...]. i wynikające z niej zobowiązanie w wysokości [...] zł zostało w całości uregulowane – to brak jest podstaw do zwrotu podatku.
W odwołaniu zarzucono, że w sprawie nie zostały ujawnione wszystkie okoliczności faktyczne mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Zasadne jest zatem uchylenie decyzji z dnia 18 listopada 2002r. i ustalenie, że wymiar podatku od nieruchomości za 1998r. wynosi [...] zł, a nie [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie powtórzyło, że wymiar podatku od nieruchomości za 1998r. w kwocie [...] zł, ustała ostateczna decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...]. i w związku z tym do czasu uchylenia lub stwierdzenia nieważności tej decyzji, nadpłata w podatku od nieruchomości nie istnieje i niemożliwa jest zmiana jego wymiaru.
Organ odwoławczy podał również, że decyzją z dnia [...]. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji z przyczyny określonej w art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. O. podniósł, że wydana przez organ I instancji decyzja w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 1998r. z dnia [...]. została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, i w obrocie prawnym pozostaje decyzja z 1999r. ustalająca podatek w kwocie [...] zł.
Skarżący załączył do skargi m.in. odpisy różnych decyzji I i II instancji w sprawie podatku od nieruchomości za 1997r. i za 1998rok.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Z uzasadnienia stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika jednak, że skarga K. O. jest częściowo zasadna.
Organ ten wyjaśnił, że w sprawie podatku od nieruchomości za 1997r. organ I instancji wydał następujące rozstrzygnięcie:
- 1. decyzję z dnia [...] r.,znak: [...] ustalającą Panu W. S. i K. O. zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku od nieruchomości za 1998 r. w kwocie [...].zł
- 2. decyzję z dnia [...] r., ustalającą Panu W. Ś. i K. O. łączne zobowiązanie za 1998 r. w kwocie [...] zł - uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6.07.1998 r. Nr [...]
- 3. decyzję z dnia 7.10.1998 r., ustalająca Panu W. Ś. i K. O. wymiar podatku od nieruchomości za 1998 r. w kwocie [...] - uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...]
- 4. decyzję z dnia [...] r., zmieniająca Panu W. Ś. i K. O. wymiar podatku od nieruchomości za 1998 r. – zmniejszająca - wymiar zobowiązania podatkowego o kwotę [...] zł.
Z powyższego wynika, zdaniem organu odwoławczego, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym pozostały dwie decyzji określające skarżącemu zobowiązanie podatkowe za 1998r. tj. decyzja z dnia 30 stycznia 1998r. znak[...] ustalająca W. Ś. i K. O. zobowiązanie pieniężne z tytułu podatku od nieruchomości za 1998r. w kwocie [...] zł oraz decyzja z dnia [...]. zmieniająca W. Ś. i K. O. wymiar podatku od nieruchomości za 1998r. zmniejszająca wymiar zobowiązania podatkowego o kwotę [...] zł Jednak zdaniem Kolegium nieważności tej ostatniej decyzji nie można stwierdzić z uwagi na upływ terminu określonego w art. 249 § 1 Ordynacji podatkowej. Z uwagi na powyższe zarzut skarżącego, iż decyzja organu podatkowego I instancji z dnia 30 stycznia 1998r. ustalająca W. Ś. i K. O. podatek od nieruchomości za 1998r. w kwocie [...] zł nie może stanowić podstawy do odmowy stwierdzenia nadpłaty ponieważ został wyeliminowana z obrotu prawnego organ odwoławczy określił jako bezpodstawny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, właściwy do rozpoznania skargi na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271ze zm./ zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /jeśli ustawy nie stanowią inaczej/.
Postępowanie administracyjne, przeprowadzone przed wydaniem przez organ decyzji, powinno między innymi zapewnić dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy.
W sprawach podatkowych obowiązek te wynika w szczególności z art. 122 i art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 19997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137 poz. 926 z późn.zm./.
W rozpoznawanej sprawie, zarzutom skargi nie można odmówić słuszności.
Zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji odmawiających stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 1998r. przyjęto, że skoro w obrocie prawnym znajduje się decyzja ostateczna organu podatkowego I instancji – Wójta Gminy [...] z dnia 30 stycznia 1998r. ustalająca wymiar podatku od nieruchomości za 1998r. – to niemożliwa jest zmiana wysokości tego zobowiązania.
Z odpowiedzi na skargę i dokumentów dołączonych do skarg w postaci różnych decyzji oraz korespondencji wynika, że decyzje dotyczące wymiaru podatku za 1998r. były zaskarżane.
Decyzje, które mają wady w zakresie ustalenia stanu faktycznego uniemożliwiają sądowi administracyjnemu zbadanie, czy rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem.
Dlatego należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzec jak w sentencji.
Z uwagi na to, że zaskarżono decyzję odmawiającą zwrotu nadpłaty podatku, Sąd uznał za zbędne zamieszczenie rozstrzygnięcia w kwestii wykonalności uchylonej decyzji /art. 15 ust.2 cyt. ustawy/.