Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./ oraz na podstawie art.2, art.3 i art. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. Nr 9, poz. 31 ze zm./, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...]. Nr [...] ustalającą S. T. podatek od nieruchomości za okres od 1 stycznia 1997r. do 31 grudnia 1997r. w kwocie [...] zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ I instancji ustalił wymiar podatku od nieruchomości za 1997r. w kwocie [...] zł z tytułu posiadania przez S.T. budynków, budowli oraz gruntów położonych w [...], związanych z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, inną niż rolnicza. Jak wyjaśnił organ I instancji nabyte przez podatnika w 1996r. nieruchomości związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą dlatego podlegają opodatkowaniu stawką podatku określoną w art. 5 ust.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Od decyzji organu I instancji podatnik odwołał się, zarzucając nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonej decyzji, a polegające na uznaniu istnienia związku pomiędzy zakupionymi nieruchomościami a prowadzoną działalnością gospodarczą oraz obrazę art. 5 ust.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że od 1 stycznia 1997r. grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy podlegające podatkowi od nieruchomości są z mocy prawa związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu stawkami określonymi w art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych. Zdaniem Kolegium ustawodawca poczynając od 1 stycznia 1997r. przyjął, iż wszystkie grunty posiadane przez przedsiębiorcę są traktowane jako związane z działalnością gospodarczą, a ich wyliczenie w pkt 1-4 jest tylko przykładowe.
Organ odwoławczy wyjaśnił też, że podatnik prowadzi działalność gospodarczą pod firmą "P" z siedzibą w [...] przy ul. [...] i z miejscem wykonywania działalności w [...] 3B/C w zakresie m.in. produkcji stolarki z PCV dla budownictwa profili PCV, handlu hurtowego i detalicznego artykułami przemysłowymi. Również oględziny nieruchomości dokonane przez organ podatkowy I instancji w dniu 13 lipca 2002r. wskazują, iż mają one związek z prowadzoną przez podatnika działalnością.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego podniesiony został zarzut naruszenia art. 5 ust.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz art. 122, art. 191 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa. Skarżący wyraził w skardze pogląd, że wyniki oględzin przeprowadzonych w dniu 13 lipca 2000r. nie mogą stanowić podstawy dla czynienia ustaleń odnośnie sposobu korzystania z nieruchomości. Skarżący uważa też, że niezbędne jest zbadanie okoliczności towarzyszących nabyciu nieruchomości oraz że organy nie wykazały,, iż nabyte przez niego grunty i budynki związane są z prowadzoną działalnością, czyli że są wykorzystywane do prowadzenia takiej działalności.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/, sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.
Treść obowiązującego od 1 stycznia 1997r. przepisu art. 5 ust.3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych /zmianą treści tego przepisu wprowadzono Dz.U. z 1996r. Nr 149, poz. 704 art.1/ brzmi następująco "za grunty związane z działalnością gospodarczą uważa się grunty zabudowane i nie zabudowane będące w posiadaniu podmiotu gospodarczego". Z powyższego zapisu wynika zatem, że każdy grunt znajdujący się w posiadaniu podmiotu gospodarczego, a od 22 października 1997r. przedsiębiorcy jest gruntem związanym z działalnością gospodarczą. Do takiego wniosku należy dojść po analizie treści powołanego przepisu przed jego zmianą. Do 1 stycznia 1997r. za grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się grunty zabudowania i nie zabudowane służące prowadzonej przez podatnika działalności, czyli konieczne było wykazywanie że służą one do prowadzenia działalności. Po 1 stycznia 1997r. samo posiadanie nieruchomości przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą daje podstawy do uznania, iż zobowiązany jest płacić podatek według stawki przewidzianej dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Na podstawie aktów notarialnych zgromadzonych w aktach sprawy, a dotyczących nabycia przez skarżącego nieruchomości można stwierdzić, że zostały one zakupione w celu prowadzenia działalności gospodarczej.
Z tych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.