Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Strona skarżąca jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 29 sierpnia 1996 r. poinformowała Urząd Skarbowy, że według jej stanowiska po dokonaniu w dniu 30 sierpnia 1996 r. wpłaty w kwocie 4.934 zł, na konto Urzędu Skarbowego, nie występują należne odsetki za zwłokę. Jednocześnie Spółka na wypadek gdyby inne było stanowisko organu podatkowego domagała się decyzji w przedmiocie określenia odsetek za zwłokę.
Organ podatkowy I instancji w decyzji z dnia 31 grudnia 1996 r. wydanej na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ określił odsetki za zwłokę w kwocie 2.174 zł, z tytułu nieuregulowania przez Spółkę w terminie podatku dochodowego od osób prawnych za 1994 r.
W odwołaniu Spółka stwierdziła, że posiada nadpłatę w podatku dochodowym w związku z rozliczeniem tego podatku w latach 1993 i 1994 r. a ponadto, że organ podatkowy nie uwzględnił jej stanowiska zawartego w piśmie z dnia 31 grudnia 1996 r. Wobec stanowiska Spółki organ odwoławczy wykazał w swojej decyzji, że w dniu wydania decyzji przez organ I instancji Spółka nie miała nadpłaty bowiem kwoty pozostające na jej koncie zostały zarachowane na podatek od towarów i usług.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka nie kwestionuje już rozliczenia dokonanego przez organ I instancji lecz zarzuca organowi II instancji, że w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 1997 r. uchylającym decyzję organów I i II instancji w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 1993 r. oraz za styczeń, luty i marzec 1994 r. Spółka posiada nadpłatę, a nie zaległości podatkowe, a w związku z tym organ odwoławczy naruszył art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych.
Wobec stanowiska strony skarżącej zawartego we wniosku z dnia 29 sierpnia 1996 r., w odwołaniu do Izby Skarbowej a następnie w skardze, należy wyjaśnić, iż inną sprawą administracyjną jest określenie odsetek za zaległości podatkowe, których określenia domagała się strona skarżąca w wniosku z dnia 29 sierpnia 1996 r. oraz inną sprawą administracyjną toczącą się w oparciu o inne przepisy ustawy o zobowiązaniach podatkowych jest kwestia rozliczenia nadpłaty.
Podobnie jak w sprawie w przedmiocie określenia odsetek postępowanie dotyczące zwrotu nadpłaconych bądź nienależnie zapłaconych podatków toczy się z zachowaniem dwuinstancyjnego postępowania. Jeśli zatem skutkiem uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzji organów obu instancji w przedmiocie zobowiązania w podatku do towarów i usług wystąpi nadpłata podatku bądź podatek okaże się nienależnie uiszczony strona skarżąca, jeśli organ podatkowy I instancji nie dokona tego sam, będzie mogła domagać się zwrotu nadpłaty wraz z należnymi jej odsetkami. Zaznaczyć jednak należy, że uchylenie przez Sąd decyzji organów obu instancji nie jest równoznaczne z definitywnym zakończeniem sprawy, bowiem organ podatkowy I instancji ponownie może przystąpić do określenia zobowiązania podatkowego gdyż jak wynika z art. 30 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, zobowiązanie podatkowe przedawniają się z upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności podatku i aż do tego momentu organ podatkowy I instancji może ponownie przystąpić do określenia zobowiązań podatkowych.
Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że organ podatkowy I instancji naruszył prawo nie uwzględniając przy wydaniu decyzji pisma strony z dnia 31 grudnia 1996 r. Z akt sprawy wynika, że 7 dzień roboczy czyli termin, w którym wyjaśnienie strony do protokołu zapoznania z dnia 20 grudnia 1996 r. powinny wpłynąć do Urzędu Skarbowego upłynął właśnie w dniu 31 grudnia 1996 r. natomiast pismo chociaż opatrzone datą 31 grudnia 1996 r. wpłynęło do Urzędu w dniu 2 stycznia 1997 r. zatem po upływie 7 dniowego terminu i jak wynika ze stempla zostało w tym dniu złożone w Urzędzie Skarbowym, zatem strona skarżąca nie zachowała zakreślonego terminu, a w tej sytuacji nie może zarzucać Urzędowi Skarbowemu, że treść tego pisma nie była przedmiotem rozwiązań w decyzji organu I instancji.
Nie można też podzielić stanowiska strony skarżącej, że w związku z wydaniem decyzji przez organ odwoławczy doszło do naruszenia art. 28 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Wymieniony przepis nie dotyczy bowiem nadpłaty w podatkach i jako przepis dotyczący potrącenia wzajemnych wierzytelności nie może znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie.
Zważywszy powyższe Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i z tej przyczyny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł o oddaleniu skargi.