Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]. Nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137 poz. 926 ze zm./, Samorządowe kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Nr [...] Burmistrza [...] z dnia 21 lutego 2003r. w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2003r. należnego od B.Z..
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że od decyzji Burmistrza [...] wymierzającej B. Z. w łącznym zobowiązaniu pieniężnym podatek rolny, podatek leśny i podatek od nieruchomości, podatnik wniósł odwołanie kwestionując naliczenie podatku od nieruchomości za drogi, uważał bowiem, że są to grunty zajęte pod wewnętrzną komunikację gospodarstwa rolnego i jako takie nie są drogą.
Utrzymując w mocy decyzję Burmistrza, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że podatek od nieruchomości za drogi wyszczególnione w ewidencji gruntów posiadanych przez podatnika naliczony został prawidłowo, a jego wymiar jest zgodny z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, ustawą o podatku rolnym oraz uchwałą Nr III/13/2002 Rady Miejskiej w [...] z dnia 16 grudnia 2002r. w sprawie określenia stawek od nieruchomości na 2003r. Decyzja Burmistrza wydana została jak twierdzi SKO, zgodnie z art. 21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne /tekst jedn. w Dz.U. z 200r. Nr 100, poz. 1086 ze zm./, który brzmi – "Podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków".
Jak wyjaśniło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, znajdujące się w aktach sprawy wypisy z ewidencji gruntów należących do skarżącego, jednoznacznie wykazują grunt sklasyfikowany jako "drogi". Wobec powyższego tak zostały potraktowane a nie jako grunty bowiem nie należy do kompetencji SKO ocena, czy dany grunt jest prawidłowo oznaczony. W przypadku podatnika w ewidencji wyraźnie wydzielona została jednostka ewidencyjna o nazwie "drogi", co znaczy, że w procesie ewidencjonowania grunty te zaliczone zostały do terenów komunikacyjnych sklasyfikowanych jako drogi.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący B. Z. zarzucił decyzji [...] z dnia [...] r. naruszenie licznych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 122 i art. 272 pkt 3 Ordynacji podatkowej w związku z ust.3 pkt 7 załącznika Nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków przez uwzględnienie faktu, że w ewidencji gruntów i budynków w sposób oczywiste błędny sklasyfikowano część gruntów należących do skarżącego jako drogi, co skutkowało opodatkowaniem ich jako tzw. pozostałe grunty, wspólnego stanowiska głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministerstwa Finansów w sprawie zapewnienia aktualności operatów ewidencji gruntów i budynków oraz dostosowania ich do stanu prawnego
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga nie jest zasadna.
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie zaprzecza, e w ewidencji gruntów i budynków pewne fragmenty gruntów należących do skarżącego są oznaczone jako drogi, zarzuca natomiast, że Kolegium na podstawie licznych wskazanych w skardze przepisów, upoważniających je do dokładnego wyjaśnienia sprawy, powinno doprowadzić do zmiany zapisów w ewidencji gruntów należących do skarżącego. Nie można przyznać racji skarżącemu, gdyż organy podatkowe, w tym także Samorządowe Kolegium Odwoławcze oczywiście winny dążyć do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy ale nie do podejmowania czynności zmierzających do zmiany dokumentów źródłowych stanowiących podstawę opodatkowania indywidualnych osób, bądź też do ustalania własnych danych wbrew dokumentom wskazanym przez prawo jako wiążące dla organów podatkowych. Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Kolegium, że jedynie właściciel może wnioskować do organu prowadzącego ewidencję gruntów o zmianę oznaczenia danego gruntu, bądź wnioskować jego sklasyfikowanie geodezyjne, co spowoduje objęcie gruntu podatkiem rolnym.
Cytowany przez skrzącego fragment rozporządzenia w sprawie ewidencji budynków i gruntów skierowany jest do organów ewidencyjnych i stanowi instrukcję, jakich gruntów nie oznaczać jako drogi mimo, że spełniają funkcję komunikacji wewnętrznej w gospodarstwie rolnym Tego rodzaju drogi nie są oznaczone w ewidencji jako "drogi".
Z powyższych przyczyn skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/.