Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy - na podstawie art. 162 § 1 ust. 1 kpa oraz art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15, poz. 139 z 1999 r.), w związku z wejściem w życie z dniem 8 stycznia 2002 r. Uchwały Nr XXXVI Rady Miejskiej z dnia [...] r. w sprawie zmiany w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta [...]-stwierdził wygaśnięcie z dniem [...]r. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] oraz z dnia 15 stycznia 2000 r. w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie lokalu usługowego w parterze na działce Nr 229 wydanych na wniosek [...] oraz zmieniających je decyzji z 7 września 2001 r. i 5 października 2001 r, -
Od powyższej decyzji odwołanie złożył [...] wnosząc o jej uchylenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]. Nr [...] uchyliło powyższą decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji uznając, że brak jest sprzeczności decyzji z ustaleniami uchwalonych zmian do planu zagospodarowania przestrzennego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosło o oddalenie skargi z uzasadnieniem jak w rozstrzygnięciu.
Pismem z [...]. Gmina cofnęła skargę.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Właściwość Sądu ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl tego przepisu sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna je za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu nie zachodzi przyczyna, która czyniłaby cofnięcie skargi niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec naieżało jak w sentencji