Uzasadnienie
Wydanym postanowieniem na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm./, Izba Skarbowa utrzymała w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego w [...], z dnia [...]., Nr [...] odmawiające E. W. wydania zaświadczenia w sprawie wyceny nieruchomości położonej w [...].
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w dniu 15 marca 2003r. E. W., powołując się na pismo Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...]. skierowane do Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny - zwrócił się do Urzędu Skarbowego o doręczenie lub wydanie zaświadczenia o dokonanej wycenie wskazanej nieruchomości w [...] tj. działki Nr [...]. Wynika dalej z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że organ podatkowy odmówił wydania żądanego przez E. W. zaświadczenia wyjaśniając, iż dokonywanie wyceny nieruchomości nie leży w zakresie właściwości urzędu skarbowego, który jest uprawniony do badania, czy wartość przedmiotu opodatkowania odpowiada jego wartości rynkowej i w tym celu korzysta z opracowań rzeczoznawców majątkowych.
Postanowienie Urzędu Skarbowego zostało zaskarżone do Izby Skarbowej. W zażaleniu podniesiono, że urząd skarbowy bezprawnie pozbawił stronę dokumentu nazwanego "wyceną" dotyczącego własności nieruchomości strony.
Organ odwoławczy utrzymując w mocy postanowienie Urzędu Skarbowego powołał się na przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2002r. w sprawie zaświadczeń wydawanych przez organy podatkowe /Dz.U. Nr 240, poz. 2067/ i wyjaśnił, że organy podatkowe wydają zaświadczenia /art. 306a/ na potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikającego z prowadzonych przez te organy ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w ich posiadaniu /art. 306b/. Organ wyjaśnił też, że Urząd Skarbowy udzielił sądowi jedynie ogólnej informacji o wartości m2 nieruchomości w miejscowościach nadmorskich. Nie dotyczyło ono ani konkretnej nieruchomości ani też konkretnej osoby.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący E. W. domagał się uchylenia postanowienia Izby Skarbowej i orzeczenia obowiązku wydania przez organ podatkowy zaświadczenia o wartości posiadanej przez niego nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł,, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Skarga nie jest zasadna.
Ordynacja podatkowa obecnie przewiduje wydawanie przez organy podatkowe kilka rodzajów zaświadczeń a ich rodzaj został opisany w art. 306 "e" do "i" tej ustawy.
Zaświadczenie, którego domaga się skarżący nie może być wydane przez organ podatkowy, gdyż organ ten nie jest uprawniony do oświadczenia tej treści, bowiem jako instytucja nie wydaje opinii zawierających oszacowanie wartości jakichkolwiek nieruchomości.
Dodatkowo stwierdzić należy, że udzielona przez Urząd Skarbowy odpowiedź na zapytanie Sądu zarówno z uwagi na treść zapytania jak i udzieloną odpowiedź nie może być traktowana jako określenie wartości nieruchomości posiadanych przez skarżącego, bowiem pytanie Sądu jak i odpowiedź mają charakter ogólny.
Z tych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ skarga podlega oddaleniu.