Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 1, art. 2 i art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j. - Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856), po rozpatrzeniu odwołania S. i T. C., wniesionego w dniu [...]r., od nakazu płatniczego Burmistrza B. nr [...] z dnia [...]r., dotyczącego łącznego zobowiązania pieniężnego za [...] r. w kwocie [...] zł, doręczonego ww. w dniu [...]r., stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu ww. decyzji ostatecznej wskazano, że zaskarżona przez podatników decyzja Burmistrza B. została im doręczona w dniu [...]r., a zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. O terminie tym podatnicy zostali pouczeni w zaskarżonej decyzji. Zatem, termin do wniesienia odwołania od ww. nakazu płatniczego upłynął w dniu [...] r. Strony natomiast wniosły odwołanie w dniu [...]r., co wynika z daty stempla pocztowego, potwierdzającego nadanie odwołania w urzędzie pocztowym.
Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie S. i T. C. wniesione zostało z uchybieniem terminowi do jego wniesienia, a zatem jest prawnie bezskuteczne, co skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania.
W skardze złożonej na wskazaną powyżej decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie podatnicy wskazali, że doręczenie im nakazu płatniczego Burmistrza B. z dnia [...]r. było nieprawidłowe albowiem zamieszkują oni w W., który to adres widnieje jako adres dla doręczeń na ww. decyzji. Pomimo tego decyzja ta została doręczona na adres R. – D., gdzie w dniu [...]r. odebrała ją osoba nieuprawniona, która nie przekazała tego dokumentu podatnikom, uniemożliwiając tym samym złożenie odwołania w ustawowym terminie. Dopiero w dniu [...]r. podatnicy przypadkowo odnaleźli niniejszą decyzję pod adresem – R., a następnie w dniu [...]r. za pośrednictwem urzędu pocztowego nadali odwołanie, które mając na uwadze powyższe zostało, ich zdaniem, wniesione w ustawowym terminie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) odwołanie od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia tej decyzji stronie lub jej pełnomocnikowi, gdy strona działa przez pełnomocnika. Wniesienie odwołania po upływie tego terminu nakłada na organ odwoławczy, jak to wynika z przepisu art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, które to postanowienie jest ostateczne.
Zgodnie z art. 144 i nast. Ordynacji podatkowej organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby. W przypadku osób fizycznych doręczenie to winno zasadniczo nastąpić w miejscu ich zamieszkania lub miejscu pracy (art. 148). W razie niemożności doręczenia pisma bezpośrednio adresatowi, np. w przypadku jego nieobecności w mieszkaniu, pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 149). Jak to już wyżej podkreślono, warunkiem przyjęcia skutecznego doręczenia w postępowaniu podatkowym jest uprzednie niewątpliwe ustalenie, że pismo doręczono osobie, która spełnia wskazane powyżej kryteria, a nadto podjęła się oddania pisma adresatowi. Adnotację komu doręczono przesyłkę oraz informację o zobowiązaniu się odbierającego przesyłkę do jej przekazania adresatowi należy umieścić na zwrotnym poświadczeniu odbioru.
W razie braku takiego zobowiązania się ze strony dorosłego domownika lub innej osoby wskazanej w art. 149 Ordynacji podatkowej doręczyciel może postąpić zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 albo 2, tj. pozostawić pismo na okres 7 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (miasta), w zależności od tego, kto dokonuje doręczenia.
W razie kwestionowania przez adresata pisma faktu jego doręczenia właściwej osobie organ podatkowy (nadawca pisma), który z faktu doręczenia pisma wywodzi skutki prawne, obowiązany jest – zgodnie z ogólną zasadą dowodową – udowodnić fakt prawidłowego doręczenia pisma.
Tak więc, informacje zamieszczone na zwrotnym poświadczeniu obioru są w pierwszej kolejności przedmiotem badania, celem ustalenia czy w danej sprawie doręczenie było prawidłowe i skuteczne.
Od spełnienia tego warunku zależy bowiem przyjęcie, iż adresat miał realną możliwość powzięcia wiadomości o nadejściu przesyłki, otrzymał ją od konkretnej osoby i w konkretnej dacie.
Tymczasem, w rozpatrywanej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z adnotacji umieszczonej na potwierdzeniu odbioru nakazu płatniczego nr [...] dokonanej prawdopodobnie przez pracownika organu lub osobę upoważnioną nie wynika jakakolwiek informacja o osobie, której doręczono decyzję, a także o tym czy podjęła się ona przekazania przesyłki adresatom. Sam, nieczytelny zresztą, podpis i data odbioru pisma, wbrew stanowisku organu odwoławczego, nie stanowi potwierdzenia, że sporną korespondencję odebrał dorosły domownik, np. syn skarżących, jak wskazano w odpowiedzi na skargę, a nadto że podjął się on oddania korespondencji skarżącym.
W tej sytuacji, gdy podatnicy twierdzą, że zamieszkują w W. przy al.[...], który to adres, jako adres dla doręczeń widnieje na decyzji Burmistrza B. z dnia [...] r., a nadto, że o nadejściu przesyłki nie zostali zawiadomieni albowiem została ona doręczona osobie nieuprawnionej, oznacza, że wydane w tych warunkach postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania wydane zostało z naruszeniem zasad postępowania wyrażonych w art. 122, art. 187 § 1 i art. 151 Ordynacji podatkowej. Organ odwoławczy nie wykazał bowiem przekonującymi dowodami, że decyzja podatkowa doręczona została w sposób prawidłowy w dniu 19 marca 2003 r., a od właściwego ustalenia daty doręczenia tej decyzji zależy rozstrzygnięcie w kwestii ewentualnego uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
W tej sytuacji, uwzględniając skargę, orzeczono zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 3 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 tej ustawy.