Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4,art. 36, art. 82 ust 1,2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Spółki A. Pozwolenie dotyczyło stacji bazowej GSM 1800(DCS 1800) [...] usytuowanej na dachu budynku przy ul. [...] w [...].
Projektowane przedsięwzięcie zostało uzgodnione przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego decyzją z [...] r.. Strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę ustalone zostały stosownie do zasięgu oddziaływania projektowanej stacji bazowej wykazanego w "Ocenie oddziaływania na środowisko stacji GSM przy ul. [...] w [...]" wykonanej w [...] r.
Przedłożony w dniu [...] r. "Raport oddziaływania przedsięwzięcia pn: stacja bazowa [...] zlokalizowanego w [...] przy ul. [...], wykonany przez biegłego z listy Wojewody, wykazał zmniejszony zasięg oddziaływania projektowanej stacji bazowej na środowisko w stosunku do ustaleń oceny z [...] r.
Z analizy przeprowadzonej w raporcie wynika, że zasięg oddziaływania promieniowania niejonizującego wystąpi w obszarze niedostępnym dla ludzi tj. na wysokości do [...] m.
Odwołanie od decyzji złożyli B. i A. W., którzy wskazali, że są lokatorami mieszkania przy ul. [...] a mieszkanie to znajduje się na czwartym piętrze kamienicy.
Linia czwartego piętra znajduje się powyżej linii czwartego piętra sąsiadującego budynku, na którym planowana jest inwestycja.
Obawiają się, że montaż urządzeń przekaźnikowych nie pozostanie bez wpływu na Ich zdrowie.
Decyzją z [...] r. Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze.
Odwołania złożyli pp W. będący członkami Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w [...].
Zgodnie z treścią art. 21 ust.1 ustawy z 24 czerwca 1994r. o własności lokalu /Dz.U. z 2000r. Nr 80/ Zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali.
W przedmiotowej sprawie w całym toku postępowania administracyjnego przed organem I instancji jako strona występował Zarząd Wspólnot Mieszkaniowej Nieruchomości [...] i w dniu [...] r. przedstawiciel Wspólnoty zapoznał się z treścią raportu oddziaływania na środowisko i wszystkimi uzgodnieniami.
Do dnia [...] r. tj. daty wydania spornej decyzji nie wpłynęły żadne zastrzeżenia Zarządu wspólnoty. Stąd zdaniem Wojewody postępowanie odwoławcze z wniosku pp. W. jest bezprzedmiotowe.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. i A. W. wnieśli o uchylenie decyzji Wojewody.
Podnoszą, że kierowali krytyczne uwagi do Zarządu Wspólnoty ale ten nie wystosował żadnego pisma do organów administracji.
Uważają też, że Ich odwołanie powinno byś rozpatrzone przez Wojewodę i przysługują Im prawa strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:
Właściwość Sądu została ustalona na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ w myśl którego sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne.
Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna.
Sąd nie podzielił poglądu wyrażonego przez organ II instancji, że w przypadku dotyczącym członków Wspólnoty Mieszkaniowej tylko Zarząd w myśl art. 21 ust.1 ustawy z 24 czerwca 1994r. o własności lokali może być stroną postępowania administracyjnego.
Zdaniem Sądu art. 21 ust.1 ustawy o własności lokali nie jest przepisem szczególnym wobec art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Pojęcie kierowania sprawami Wspólnoty Mieszkaniowej i reprezentacji jej na zewnątrz nie może być utożsamiane z pojęciem strony w postępowaniu administracyjnym.
W ocenie Sądu Wojewoda chociaż posłużył się art. 138 § 1 pkt 3 kpa, to w istocie uzasadnił decyzję tak jakby uzasadniał postanowienie o niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 kpa.
Jeżeli odwołanie wnosi ktoś kto twierdzi, że zaskarżona decyzja dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku, organ odwoławczy obowiązany jest rozpoznać odwołanie, a tego zabrakło w przedmiotowym postępowaniu.
Jeżeli w wyniku rozpoznania odwołania organ stwierdzi, że jednostka nie ma w danej sprawie indywidualnego interesu prawnego, to wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa.
Ewentualne rozstrzygnięcia w tym zakresie muszą więc być poprzedzone postępowaniem administracyjnym, w którym wnoszący odwołanie będą mieli możliwość przedstawienia swoich racji i zapoznania się z materiałem sprawy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję i rozstrzygnął o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w/w ustawy.