Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zarzuty skargi dotyczą wykładni przepisu art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku VAT, co przy nie kwestionowanych ustaleniach stanu faktycznego, co do przedmiotu przekazania pracownikom, czyni że istotą sporu jest zakres pojęciowy i znaczenie pojęcia "reprezentacja".
Cytowany przepis wprowadza zasadę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, "przekazanych przez podatnika towarów (...) na potrzeby reprezentacji i reklamy".
Taka redakcja przepisu, zwłaszcza połączenie pojęcia "reprezentacji" spójnikiem "i" z pojęciem "reklamy", przy uwzględnieniu że mamy do czynienia z przekazywaniem towarów czy świadczeniem usług na tak określone cele, nakazuje ustalenie znaczenia tych pojęć razem a nie w oderwaniu od całości przepisu /kontekstu/.
Uwzględniając znaczenie pojęć "reklama" jako - informacja o towarach, ich zaletach, chwalenie kogoś, czyjś wygląd, ubiór podkreśla zalety wyrobów, coś stanowi żywą reklamę również wyrobu; jak i "reprezentacja" - "reprezentowanie" jako - reprezentacja czyichś interesów, przedstawicielstwa, ale też okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, dbać o reprezentację, czy "występować, działać w czyimś imieniu, reprezentować kogoś, dobrze się prezentujący, wytworny, strój reprezentacyjny" - patrz słownik Języka Polskiego PWN z 1996 r. tom 3 str. 37 i 45, - należy stwierdzić że zarzuty Spółki nie są zasadne.
Wykładni tych pojęć dokonuje się na potrzeby ustalenia opodatkowania sprzedaży i usług świadczonych przez podmiot, taką działalność prowadzący. Skoro zatem ustawodawca przewiduje opodatkowanie podatkiem VAT, przekazanie towarów (...) na potrzeby reprezentacji i reklamy, to odnosi to do podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą.
W tym znaczeniu, użyte pojęcie "reprezentacja" nie musi odnosić się do "okazałości, wystawności", a odnosi się do "dobrego reprezentowania się firmy", które może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, jej logo, tablicach informacyjnych, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów.
Za takim znaczeniem "reprezentacji" przemawia drugi człon koniunkcji "reklamy", gdzie nie ma wątpliwości, że chodzi o zachwalanie zalet towaru, firmy i że reklamą firmy może być "wygląd jej pracowników".
Skoro zatem, skarżąca Spółka nie wykazała, że na podstawie właściwych przepisów ma zapewnić pracownikom umundurowanie lub ubranie robocze, ochronne, i że przekazane ubrania taki charakter miały, ocena faktyczna i prawna zaskarżonych decyzji nie narusza prawa.
Dlatego, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd skargę oddalił.