Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. numer [...] wydaną z upoważnienia Rady Miasta przez Prezesa Towarzystwa Budownictwa Społecznego odmówiono B. L. przyznania dodatku mieszkaniowego.
Od decyzji tej B. L. odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca podniosła, iż wcześniej w okresie od [...] r. do [...] r. miała przyznany dodatek mieszkaniowy przyznany w oparciu o zaświadczenie lekarskie. W [...] r. składając ponownie wniosek odmówiono stronie przyznania dodatku mieszkaniowego żądając orzeczenia o niepełnosprawności. Gdyby strona została wcześniej poinformowana o konieczności dostarczenia orzeczenia, miałaby czas uregulować sprawę. Obecnie kompletuje dokumentację, lecz czas oczekiwania na orzeczenie wynosi około sześciu miesięcy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. numer [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium stwierdziło, że podstawową zasadą sformułowaną w art.6 Kodeksu postępowania administracyjnego jest to, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji zgodnie z obowiązującymi przepisami, w oparciu o art.5 ust.1 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych, odmówił B. L. przyznania dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z art.5 ust.5 tej ustawy dodatek mieszkaniowy nie przysługuje, jeżeli powierzchnia użytkowa zajmowanego lokalu przekracza powierzchnię normatywną o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu w przeliczeniu na 3 osoby wynosi 45, 00 m2. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, powierzchnia pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60% powierzchni, wynosi bowiem [...] m2, zaś cała powierzchnia lokalu wynosi [...] m2. Skoro zatem powierzchnia lokalu wynosi [...] m2, to więcej niż dopuszczalna granica powierzchni wynosząca 58,50 m2.
Zarzuty odwołującej się nie mogą zostać uwzględnione w toku obecnie toczącego się postępowania z uwagi na brak podstawy prawnej. Na marginesie sprawy należy dodać, iż zgodnie z art.5 ust.3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, jeżeli niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Zgodnie z art.6b ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej, ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 154, poz.1792) organem właściwym do ustalenia niepełnosprawności jest powiatowy zespół ds. orzekania o stopniu niepełnosprawności. Zatem jeśli odwołująca uzyska takie orzeczenie, wówczas będzie możliwe powiększenie normatywnej powierzchni lokalu.
Powyższa decyzja została zaskarżona przez B. L. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie. W skardze B. L. przedstawia swoją niezwykle trudną sytuację finansową i zdrowotną oraz wyraża swoje niezadowolenie z otrzymania zaskarżonej decyzji oraz decyzji stwierdzających nieważność wcześniej wydanych decyzji przyznających jej dodatek mieszkaniowy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.
Z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione przed tą datą do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie i postępowanie nie zostało zakończone, na podstawie art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271, Nr 240, poz.2052), podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z 2004 r. Nr 162, poz.1692).
Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.9 Kpa organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
Jak wynika z akt sprawy organ I instancji poinformował B. L. o konieczności posiadania orzeczenia o niepełnosprawności w celu skorzystania z możliwości ubiegania się o zwiększenie o 15 m2 normatywnej powierzchni mieszkalnej przy rozpatrywaniu wniosku o dodatek mieszkaniowy, dopiero przy składaniu kolejnego wniosku. Wcześniej organ przy realizacji tego uprawnienia opierał się wyłącznie na stosownym zaświadczeniu lekarskim. Ponadto, organy administracji publicznej wiedząc o tym, że B. L. wystąpiła z wnioskiem do Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności i znając długotrwałość postępowania, wydały decyzję negatywną dla strony, nawet nie rozważając możliwości zawieszenia postępowania administracyjnego w trybie art.97 § 1 pkt 4 Kpa. W przypadku bowiem gdy w postępowaniu administracyjnym powstaje zagadnienie wstępne, organ administracji obowiązany jest zawiesić postępowanie, przy czym pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego.
Zdaniem Sądu powyższe naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego też, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c oraz art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł, jak w sentencji.