Uzasadnienie
Urząd Skarbowy w S.Sz. decyzją z dnia 21 kwietnia 1997 r. (...) określił Wiesławie B. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za styczeń 1995 r. w kwocie 254 zł, za luty 1995 r. w kwocie 144 zł, a za marzec 1995 r. w kwocie 155 zł.
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, iż podatniczka od 1 września 1990 r. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie wyceny nieruchomości, usług geodezyjnych oraz oceny technicznej budynków. Zgodnie z art. 14 ust. 10 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ podatnicy świadczący usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bez względu na osiągnięte obroty. Wycena nieruchomości mieści się w podbranży 89.302 "Rzeczoznawstwo", zatem usługi podatniczki podlegają opodatkowaniu stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy stawką 22 procent podatku od towarów i usług.
W odwołaniu od tej decyzji wniesionym do Izby Skarbowej w Sz. podatniczka podniosła, że w 1994 r. usługa "wyceny nieruchomości" nie była usługą sklasyfikowaną w KU. Usługę tę w 1993 r. przypisano do działu "rzeczoznawstwo", a ponadto podniosła, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 10 stycznia 1995 r., które weszło w życie w dniu 16 stycznia 1995 r. obrót za styczeń 1995 r. powinien być ustalony od tej daty, tj. od 16 stycznia 1995 r.
Izba Skarbowa w Sz. po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia 14 lipca 1997 r. (...) uchyliła w części decyzję organu podatkowego I instancji za styczeń 1995 r., stwierdzając w uzasadnieniu swojej decyzji, że przepis art. 14 ust. 10 pkt 2 ustawy w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 16 listopada 1994 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 132 poz. 670/ stanowiący, że zwolnień, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa i rzeczoznawstwa obowiązuje od 16 stycznia 1995 r. Dlatego też uwzględniony został zarzut podatniczki w tej części i podatek za styczeń 1995 r. organ odwoławczy określił w innej wysokości niż uczynił to Urząd Skarbowy. Nie uwzględniono natomiast zarzutu podatniczki w pozostałej części uznając, iż świadczone przez nią usługi podlegają opodatkowaniu bez względu na wysokość osiągniętego obrotu.
W skardze do NSA skarżąca Wiesława B. twierdzi, że przypisanie usług "wycena nieruchomości" do działu "rzeczoznawstwo" nie nastąpiło przez komunikat Prezesa GUS i nie zostało opublikowane w żadnym dzienniku urzędowym.
W styczniu, lutym i marcu 1995 r. skarżąca wykonywała usługi w zakresie wyceny nieruchomości, a ponieważ w 1994 r. jej obrót nie przekroczył kwoty 800 mln st. zł, zatem w 1995 r. jej działalność nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Sz. wniosła o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do art. 14 ust. 10 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/ w brzmieniu nadanym tej ustawie ustawą z dnia 16 listopada 1994 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 132 poz. 670/ obowiązującym od 16 stycznia 1995 r. zwolnienia, o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie m.in. doradztwa i rzeczoznawstwa. Sporządzenie wyceny nieruchomości zgodnie z obowiązującą wówczas klasyfikacją Usług /Zeszyt Metodyczny nr 57 Głównego Urzędu Statystycznego, Warszawa 1995 r./ zostało sklasyfikowane pod symbolem 89.302 "Rzeczoznawstwo". Ponieważ określenie "usługi w zakresie doradztwa i rzeczoznawstwa" nie zostało w ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym bliżej sprecyzowane, ustawodawca zarówno w art. 4 pkt 2 jak i w art. 54 ust. 1 omawianej ustawy nakazuje pomocniczo posługiwać się klasyfikacją usług wydaną na podstawie przepisów o statystyce państwowej.
Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o statystyce państwowej /Dz.U. 1989 nr 40 poz. 221/ Prezes Głównego Urzędu Statystyki, zarządzeniem Nr 30 z dnia 28 sierpnia 1985 r. OBR.BP-58/85 wprowadził do stosowania w planowaniu statystyce, klasyfikację usług, stanowiącą załącznik Nr 1 do zarządzenia oraz skróconą klasyfikację usług stanowiącą załącznik Nr 2 do zarządzenia. Z przedstawionej w klasyfikacji usług charakterystyki "Rzeczoznawstwo" wynika, że są to usługi polegające na sporządzaniu ekspertyz, ocena jakości, doradztwo, usługi w zakresie wzornictwa przemysłowego, wystroju wnętrz w małej architekturze, sporządzanie analiz, założeń i raportów techniczno-ekonomicznych oraz związanych z wdrożeniem nowych rozwiązań techniczno-organizacyjnych i rzecznictwem patentowym. Powyższa usługa została sklasyfikowana w pozycji 89.302 Klasyfikacji Usług. Z jej charakterystyki wynika, iż świadczone przez podatniczkę usługi polegające na wycenie nieruchomości oraz ocenie stanu technicznego budynków mogły być sklasyfikowane wyłącznie pod symbolem 89.302 "Rzeczoznawstwo" i zgodnie z art. 14 ust. 10 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, 5 i 6 art. 14 ustawy nie stosuje się do podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa i rzeczoznawstwa.
Zaskarżona decyzja nie narusza zatem prawa i z tej przyczyny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec o oddaleniu skargi.