Uzasadnienie
Sprawę, w której zostało wyrażone to jednoznaczne stanowisko, rozpoznawał Naczelny Sąd Administracyjny ze skargi Spółdzielczego Przedsiębiorstwa Budowlanego w Z. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie wymiaru cła.
Stan faktyczny przedmiotowej sprawy przedstawiał się następująco:
Spółdzielcze Przedsiębiorstwo Budowlane w Z. we wniosku skierowanym do Urzędu Celnego w Poznaniu zwróciło się o zwrot cła wniesionego na poczet procedury uszlachetniania czynnego.
Decyzją z 7 lipca 1998 r. dyrektor Urzędu Celnego w P. umorzył postępowanie w sprawie zwrotu cła, wskazując w uzasadnieniu decyzji, iż towar wywieziono za granicę i objęto procedurą wywozu, a nie procedurą wywozu produktów konsumpcyjnych lub towarów w stanie nie zmienionym uprzednio objętych procedurą uszlachetniania czynnego w ramach systemu ceł zwrotnych.
Od decyzji tej odwołanie wniosło Spółdzielcze Przedsiębiorstwo Budowlane domagając się unieważnienia zgłoszenia celnego ze względu na mylne oznaczenie procedury wywozu.
Prezes Urzędu Ceł decyzją z 30 lipca 1999 r. na podstawie art. 121 par. 1 pkt 2, art. 133 par. 1 Kodeksu celnego oraz par. 88 i par. 92 ust 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 1 grudnia 1997 r. w sprawie gospodarczych procedur celnych i procedur uproszczonych uchylił w całości zaskarżoną decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania uznając, iż istniały podstawy do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. W piśmie z 22 września 1999 r. strona skarżąca zawarła bowiem alternatywne żądanie wskazując, że jeżeli w rachubę nie wchodzi unieważnienie zgłoszenia celnego, wnosi ona o zweryfikowanie rodzaju zastosowanej procedury celnej.
Decyzją z 6 października 1999 r. dyrektor Urzędu Celnego na podstawie art. 207 Ordynacji podatkowej i art. 65 par. 4 Kodeksu celnego uznał zgłoszenia celne za prawidłowe.
Od decyzji organu celnego I instancji odwołanie wniosło Spółdzielcze Przedsiębiorstwo Budowlane, podnosząc niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, a przede wszystkim nieuwzględnienie pomyłki przy oznaczaniu procedury wywozu.
Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu celnego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący zarzucił nieustosunkowanie się do treści złożonego wniosku oraz niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę za uzasadnioną, uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z 23 października 2000 r., przestawiając następujące przyczyny tego rozstrzygnięcia:
Podstawą materialnoprawną rozstrzygnięcia organów obu instancji był przepis art. 65 par. 4 pkt 1 Kodeksu celnego dotyczący wydania na wniosek strony lub z urzędu decyzji o uznaniu zgłoszenia celnego za prawidłowe bądź uznaniu zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Z treści decyzji organów wynika, że decyzja w tym zakresie wydana została na wniosek strony. Jednak ani z treści wniosku złożonego przez skarżącego, ani z jego pisma z 22 września 1999 r. nie wynika, by domagał się ona wydania decyzji w trybie art. 65 par. 4 ust. 1 Kodeksu celnego, a więc by domagał się uznania zgłoszenia celnego za prawidłowe.
Przyjęcie zgłoszenia celnego przez organ celny powoduje zasadniczo z mocy prawa objęcie towaru procedurą celną określoną w zgłoszeniu. Organ celny władny jest jednak wydać decyzję rozstrzygającą inaczej o przeznaczeniu celnym. Po przyjęciu zgłoszenia, organ celny na wniosek zgłaszającego lub z urzędu może wydać decyzję uznającą zgłoszenie celne za prawidłowe lub nieprawidłowe. Strona może więc na podstawie art. 64 par. 4 Kodeksu celnego domagać się dwojakiego rodzaju decyzji:
1/ uznania zgłoszenia celnego za prawidłowe,
2/ uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Pierwszy przypadek będzie miał miejsce w sytuacji, gdy po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny zakwestionuje dokonane zgłoszenie celne, a strona stwierdzi, że zgłoszenie to jest prawidłowe. Drugi przypadek natomiast może mieć miejsce w razie, gdy strona zgłosiła nieprawidłową procedurę celną lub nadała towarowi niewłaściwe przeznaczenie celne.
Kodeks celny w art. 67 przewiduje możliwość dokonania sprostowania zgłoszenia po przyjęciu zgłoszenia przez organ celny. Sprostowanie nie może oznaczać objęcia zgłoszeniem celnym innej niż pierwotnie zgłoszono ilości, rodzaju i wartości celnej towaru. Istnieją też ograniczenia co do czasu domagania się sprostowania zgłoszenia celnego.
Przepisy Kodeksu celnego przewidują również możliwość unieważnienia przyjętego zgłoszenia celnego w sytuacjach określonych w art. 68 par. 1 Kodeksu celnego tj., jeżeli zgłaszający dostarczy dowód, że towar został zgłoszony omyłkowo do procedury celnej określonej w zgłoszeniu lub że w wyniku zaistnienia szczególnych okoliczności objęcie towaru procedurą celną nie jest uzasadnione.
Słusznie więc skarżący zarzuca organom celnym, iż nie ustosunkowały się do treści złożonego wniosku, naruszając tym samym przepisy postępowania określone w art. 207 par. 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.