Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawową kwestią do rozstrzygnięcia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa jest ustalenie, czy koszty delegacji służbowych podatnika obejmujących dietę i ryczałt na dojazdy i wydatki związane z zakupem biletów PKP mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów z działalności w zakresie indywidualnego świadczenia usług adwokackich a w przypadku odpowiedzi twierdzącej ustalenie, czy poniesienie tych kosztów zostało należycie udokumentowane.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./ kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów.
Stanowisko organu II instancji stwierdzające, że osobom prowadzącym samodzielną działalność, a uzyskującym przychody z wykonywania wolnego zawodu /adwokata/ nie przysługują diety, ryczałt na dojazdy i inne należności związane z odbyciem podróży służbowej jest uzasadnione.
Na podstawie art. 16 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze /Dz.U. nr 16 poz. 124 ze zm./ Minister Sprawiedliwości wydał rozporządzenie z dnia 4 czerwca 1992 r. w sprawie wysokości opłat za czynności adwokackie w postępowaniu przed organami wymiaru sprawiedliwości.
Zgodnie z par. 6 tego rozporządzenia klient może wpłacić do rozliczenia kwoty na pokrycie następujących wydatków:
1/ kosztów sądowych, 2/ opłat skarbowych, 3/ kosztów delegacji rozliczonych na zasadach przysługujących pracownikom na czas podróży służbowych na obszarze kraju.
Natomiast par. 7 ust. 1 stanowi, że w razie wyjazdu adwokata do innej miejscowości w kilku sprawach, koszt przejazdu, noclegu i dietę dzieli się stosunkowo.
Zatem powyższe przepisy jednocześnie stanowią, że skarżącemu przysługują koszty delegacji, rozliczone na zasadach przysługujących pracownikom na czas podróży służbowej.
Jednakże koszty te, aby można je było uznać za koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych muszą być udokumentowane dowodami stwierdzającymi cel i wysokość poniesionego wydatku.
Zgodnie z par. 11 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 1991 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów /Dz.U. nr 125 poz. 559/ na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych wydatków /kosztów/ mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków /dowody wewnętrzne/, określające przedmiot operacji gospodarczych i kwotę wydatków
Dowody takie mogą dotyczyć wyłącznie między innymi kosztów diet i podróży służbowej pracowników.
Jak wynika z protokołu z dokonanych czynności rozliczenia działalności gospodarczej prowadzonej przez Kazimierza P. w roku podatkowym 1992 r. w zakresie wolnego zawodu - adwokata, skarżący nie przedstawił dokumentów dotyczących poniesionych kosztów delegacji związanych z zakupem biletów. Z tych względów nieuznanie kosztów delegacji za koszty uzyskania przychodów nie narusza przepisów prawa.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 par. 5 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzekł jak w sentencji.