Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 9, art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz art. 24 pkt 1 i art. 31 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999 r. Nr 54, poz. 7572 ze zm.), Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił A. A., zamieszkałej w K. i prowadzącej działalność gospodarczą w ramach Firmy Handlowej "D.", należne zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2001 r. w wysokości [...] zł, w miejsce deklarowanej przez podatnika nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł do przeniesienia na następny miesiąc.
Z uzasadnienia wskazanej wyżej decyzji wynika, że w trakcie przeprowadzonego postępowania kontrolnego ustalono, iż deklarowany przez podatniczkę miesiącu kwietniu 2001 r. podatek naliczony do odliczenia w kwocie [...] zł wynika ze znajdujących się w jej dokumentacji oryginalnych faktur VAT spełniających wymogi rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1999 r. Nr 109, poz. 1245 ze zm.). Organ kontroli skarbowej wskazał nadto, że podatniczka zadeklarowała za miesiąc kwiecień 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym z poprzedniego miesiąca marca 2001 r. w kwocie [...] zł oraz podatek należny w kwocie 1.960 zł, co w konsekwencji doprowadziło do wyliczenia i zadeklarowania miesiącu kwietniu 2001 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł.
Organ pierwszej instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że wobec ustalonych przez ten organ nieprawidłowości w złożonej przez podatniczkę deklaracji VAT-7 za miesiąc marzec 2001 r. i określenia decyzją nr [...] zobowiązania w podatku od towarów i usług za ten okres w kwocie [...] zł w miejsce deklarowanej przez A. A. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł do przeniesienia na następny miesiąc, nie uwzględniono w/w kwoty [...] zł przy rozliczeniu za miesiąc kwiecień 2001 r.
Wskazując na powyższe fakty organ kontroli skarbowej stwierdził, że ustalone nieprawidłowości polegały na zawyżeniu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia o kwotę [...] zł oraz zaniżenie zobowiązania o kwotę [...] zł.
Po rozpatrzeniu sprawy na skutek wniesionego przez A.A. odwołania od powyższej decyzji, w którym kwestionowała ona przerzucenie na nią podatkowych konsekwencji nierzetelnego prowadzenia dokumentacji przez podmiot gospodarczy będący jej kontrahentem, Izba Skarbowa decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną z powołaniem się na przepis art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), orzekła o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.
Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, iż w pełni podzielił on stanowisko organu pierwszej instancji i wskazał, że w miesiącu kwietniu 2001 r. podatek naliczony od podatku należnego wynika z faktur VAT spełniających wymogi cytowanego rozporządzenia, ale uwzględniając nieprawidłowości ustalone za miesiąc marzec, należało określić za miesiąc kwiecień 2001 r. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł (kwota do wpłaty) oraz zawyżenie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł.
Powyższa decyzja ostateczna zaskarżona została przez A.A. do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie. Domagając się – jak to wynika z treści jej pisma zawierającego również skargi dotyczące dalszych decyzji – uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżąca wywodzi, że towar kupowała w dobrej wierze i nie może ponosić ujemnych konsekwencji braku rzetelności ze strony jej kontrahenta, nie ma bowiem żadnych możliwości kontroli jego zachowań.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska w sprawie.
W piśmie uzupełniającym skargę, A. A., podtrzymując swoje żądanie, powołała się dodatkowo na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 kwietnia 2004 r. oraz na obowiązujące od dnia 1 maja 2004 r. rozporządzenie Ministra Finansów, w którym, jak wskazała skarżąca, brak jest zapisu o braku możliwości odliczenia podatku VAT, w przypadku braku kopii faktury u sprzedawcy. Podnosząc, iż w okresie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej obowiązywały przepisy niezgodne z Konstytucją RP, skarżąca wskazała, że nie mogą być one być podstawą aktów skutkujących niekorzystnymi dla niej konsekwencjami.
W odpowiedzi na powyższe Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawę – prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarga okazała się być nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa.
Z przepisu art. 10 ust. 2 w związku z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wynika, że kwotę stanowiącą nadwyżkę podatku naliczonego nad podatkiem należnym podlegającą przeniesieniu do rozliczenia w następnym okresie rozliczeniowym, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że zostanie określona przez organ kontroli skarbowej w innej wysokości.
Skoro organ kontroli skarbowej decyzją nr [...] określił A.A. za miesiąc marzec 2001 r. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w kwocie [...] zł w miejsce deklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł kwoty do przeniesienia na następny miesiąc, to stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie organów podatkowych nie narusza prawa. Słusznie organy podatkowe przy określaniu zobowiązania podatkowego w podatku VAT za miesiąc kwiecień 2001 r. nie uwzględniły deklarowanej przez skarżącą kwoty [...] zł. Wskazać w tym miejscu należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 15 grudnia 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1728/03 oddalił skargę A.A. na decyzję Izby Skarbowej utrzymującej w mocy w/w decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2001 r.
Odnosząc się do powołanego przez skarżącą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 27 kwietnia 2004 r. (sygn. akt K 4/03), w którym orzeczono, iż:
- 1. Art. 32a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 4 grudnia 2002 r. zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, ustawę o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy oraz ustawę – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 213, poz. 1803), jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
- 2. § 48 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268, Nr 46, poz. 438, Nr 155, poz. 1290 i Nr 216, poz. 1828 oraz z 2003 r. Nr 115, poz. 1079, Nr 152, poz. 1483, Nr 158, poz. 1534 i Nr 224, poz. 2229) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji.
- 3. Niezgodność z Konstytucją przepisów wskazanych w punktach 1 i 2 nie stanowi podstawy zwrotu podatku określonego w ostatecznej decyzji organów podatkowych lub uiszczonego w wyniku ich zastosowania, wskazać należy, że dotyczy on kwestii odliczenia podatku naliczonego faktur niepotwierdzonych kopią sprzedawcy, które to zagadnienie pozostaje poza przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Nie znajdując w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna wydana została z naruszeniem prawa, orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).